İslamcı Faiz Ekonomisi

 

 

İslamcı Faiz Ekonomisi

 

Aziz Dolu Atabey

 

 

Üretmeden tüketmek doğanın kuralına aykırıdır. Üretmeden tüketim ekonomisi de hakeza. Bu durum borçlanmayı getirir. Borçlanma da bağımlılığı..

 

 

 Tıpkı ayının burnundaki halka, halkanın ucundaki zincir, zincirin ucunu tutan yaban el gibi.. İpin ucu, puştun eline geçmeye görsün.

 

Osmanlı’nın çöküşü devşirme paşalar, softa din adamlarıyla başlar; Osmanlıcılarla özellikle de İslamcılarla son bulur. Birçoğu etnik özürlü kişilerin (zevat) sefa sürdüğü çöküş döneminden geriye borç parayla yaptırılmış -Barok ve Rokoko tarzı- birkaç saray ve yine Boğaz’daki birbirinden süslü yalılar kalır. 

 

 

İngiltere’nin komaya soktuğu, Rusya’nın “Hasta Adam” dediği, Türk olmayan tebanın bakımını üstlenmediği gibi gereken özeni de göstermediği Osmanlı aslında ötenazi hakkını kullanmıştır. 

 

 

Ötenazi kararını verme, cenazeyi kaldırma, Türkiye Cumhuriyetini kurma görevinin ağırlığı da -Gâzi Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere- Türkçülerin omuzlarına yüklenir. Yedi düvele göğüslerini siper etmeleri de cabası..

 

 

 Kurtuluş Savaşı başarısız olsaydı ilk kim ya da kimler asılırdı bir düşünün bakalım. Ve elinde yağlı urganla “Kıptî” rolünü kim/kimler oynardı? Durum böyleyken, Türk öykücülüğünün pîri (duayen) Ömer Seyfettin yatacak bir mezarı bile zor bulur bu topraklarda. 

 

 

Yine gün geçmiyor ki Atatürk’ün manevî varlığına saldıran bir zırtapoz çıkmasın.. Yazık!

 

İslamcıların, Cumhuriyet döneminde tekrar palazlanması ABD’nin “Yeşil Kuşak” doktrini ile olur. Öncesinde ise İngiltere, İsrail, İran gibi ülkelerin ülkemizde kurduğu/kurdurduğu cemaat-tarikat türü merdivenaltı oluşumlar Yeşil Kuşak tohumunun yeşermesi, boy atması için uygun iklim koşullarını zaten hazırlamıştır. 

 

 

Atatürk tarafından -adı büyük, varlığı güdük- şeyhülislamlık makamı kaldırılarak yerine kurulan üstelik de tam anlamıyla kurumsallaşmış olan Diyanet’in içinin boşaltılması; imamlar camilere kapatılırken, cemaat-tarikat üyelerinin çarşıya-pazara, okula-kışlaya salınması ise ne büyük bir aymazlık.. 

 

 

Gelinen noktada mankurtlaştırılmış on binlerin, yüz binlerin oyları, paraları daha da kötüsü (vahim) yönetim erki (irade), sezgisi (feraset), anlayışı (idrak), vicdanı ve hatta ruhu -sözde- din adamı, hoca kisvesi altındaki birkaç cemaat-tarikat zübüğü eliyle iç ve dış bağlantılı kimi odaklara peşkeş çekilmektedir. Neyin karşılığında?!.

 

Atatürk döneminde mucizeler ortaya koyan Türkiye ekonomisinde 1940’lı-50’li yıllarda işler yolunda gitmemeye başlar. 60’lı-70’li yılllarda taşlar yerinden oynar. 80’lerden itibaren -muhabbet tellallığı Malatyalı Kezban’a toslayan- eski İslamcı Turgut Özal ve onunla aynı kulvarda yol tepen -sözde- liberaller Türkiye’yi borç batağına sürükler. 

 

 

Ülke, faiz sarmalında debelenip durur yıllar yılı.. Böylelikle -emperyalist- ABD’nin elinde birer elma şekeri olan ve içlerinde elma yerine ayva bulunan Dünya Bankası, IMF gibi modern zamanların tefeci kurumları eliyle Türk dış politikası baskı altına alınır. Hatta iç politikası bile… 

 

 

Peki, buna benzer bir durum başka nerede görülür? Osmanlı’da!.. Tarih, 1800’lü yılların tekrarıdır (tekerrür) bir yerde. Ağalar, “Osmanlı torunuyuz.” derken doğru söylüyor anlayacağınız.

 

Zayıflıklarına, aksaklıklarına rağmen yine de en iyi yönetim şekli cumhuriyet ve/veya demokrasidir. 

 

 

Bu yönetim biçiminin zayıflıkları nelerdir? Okuyup araştırmayan, sorgulamayan bilgisiz (cahil) halk kitleleri… 

 

 

Aksaklıklara gelince; birkaç genel başkan, genel başkanların seçtiği birkaç yüz milletvekili ve yine konu mankeni olmaktan öteye geç(e)meyen birkaç bin delege ile oynanan orta oyununun cumhuriyet ve/veya demokrasi sanılması, cumhuriyet ve/veya demokrasi olarak sunulması…

 

 

 Kısacası (vel’hasıl) iş halkta; halkın sezgisinde (feraset), vicdanında bitiyor. George Orwell’in (Corç Orvil) de dediği gibi; “Rüşvetçi politikacıları, düzenbazları, hırsızları ve hainleri seçen halk, kurban değil suç ortağıdır.” öyle ya. Konuyla ilgili olması açısından, -kesin olmamakla birlikte- 

 

 

Tanrı’nın elçisi (resul-i el-ilah/resulâllah) Hz. Muhammed’e ait olduğu söylenen anlam yüklü bir sözle noktayı koyalım: 

 

 

“Siz nasıl (kimseler) olursanız öyle yönetilirsiniz.”

 

Aziz Dolu Atabey

Sarıabalı-29.09.2021

https://azizdolu.wordpress.com/2021/10/01/islamci-faiz-ekonomisi/

ÜRETMEDEN TÜKETEN EKONOMİ

 

 

ÜRETMEDEN TÜKETEN EKONOMİ

 

 

Mehmet Sayın

Daha doğrusu az üreten ve çok tüketen ekonomi olacaktı;

 
Ve böyle bir ekonominin sonunda duvara vuracağını görmek için de müneccim olmaya gerek yoktu.
 
Bu gidişin o kadar çok delili var ki ;

 
Birincisi tarımda yüksek maliyetler nedeniyle ekim alanlarının daralması ve sonucunda da köylerden şehirlere yeni bir göç dalgasıydı;

 
Bir diğer sonuç da tarım ürünlerinde aşırı pahalılıktı ve bu delillerin de hepsi gözler önünde ve apaçıktı;

 
Üretimin azalmasının diğer bir delili de konkordato eden binlerce inşaat ve sanayi firmasıydı onlara da bir çözüm !!! bulundu ve banka borçlarının ertelenmesi yoluna gidildi ;

 
Yani yük bankaların sırtına yüklendi., bankaların bu yükü ne kadar kaldırabileceği de şüpheli tabii ;

 
Batan işletmelerin şüpheli yangınlarla cayır cayır yanması da bir başka delildi tabii ve bu da gözler önündeydi.

 
Ama en büyük yük artık döndürülemeyecek hale gelen dış borç yükü ve o da heyula gibi ortada duruyor.

 
Peki bunları neden yazıyorum ;

 
Ben felaket tellalı gamlı baykuş muyum ?

 
Değilim tabii ben de gemi battığı zaman içinde batacak olan insanlardan sadece biriyim.

 
Peki neden yazıyorum ?

 
Neden olacak bu durumun sorumlusu olan yönetenler bu kötü gidişe çözüm üretecekleri yerde bütün bu meseleleri görmezden geliyor ve halının altına süpürmeye çalışıyorlar ;

 
Daha da kötüsü 16 senedir yönettikleri ülkede yapamadıkları her şeyin muhalefet partilerinin sorumluluğunda olduğu gibi akıllara ziyan sözleri bile söyleyebiliyorlar.

 
Bu yaptıkları da çözümsüz meseleleri daha da çözümsüz hale getiriyor.

 
Bana göre çözümün ilk şartı birlik olmaktır ama bu ülkede birlik olmanın önündeki en büyük engel de siyasetin çatışmacı ve kavgacı yöntemlere dayanmasıdır.

 
Ben kendi payıma yukarıda yazdığım her şeyi görüyor ve algılıyorum ama görmem de meseleyi halletmiyor çünkü tek başıma engellemem imkansız.

 
Sadece feryat ediyor ve insanları uyarmaya çalışıyor ve bunu da vatandaşlık görevi addediyorum. 



http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/mehmet-sayin/uretmeden-tuketen-ekonomi-441091m.html 

İktidarın günahtan kuleleri

 

 İktidarın günahtan kuleleri

 

Ahmet Gürsoy

 Görünüşte hepsi dindar. Mütedeyyin insanlar. Ve dini imanı kimseye bırakmıyorlar. 

Sanki din bunlara inmiş ve yönetme hakları da kendilerindeymiş gibi davranıyorlar.

İçlerinde imam, müftü dâhil, profesörüne kadar her kademeden birçok insan var.

 Siyasetçileri saymaya gerek yok.

Yıllarca mağdur edebiyatı yaptılar.

Yanlarından bir askerî araç geçse ve bunların yüzüne toz üfürse, başlıyordular, "rejim bizi mağdur etti" demeye.

Yıllarca "dışlandık" dediler.

"Rejim bizi öteledi" dediler.

"Hâlbuki biz Müslümanız. Dindarız. Dinden ve Müslümandan başka bir amacımız ve çıkarımız yok. 

Biz Allah yolunun yolcularıyız. 

Hele bir iktidara gelsek. 

Hz. Ömer misali adaletimizden tüyü bitmemiş yetim hakkını alır.

Hele bir iktidar olsak, iktidarımızın nimetlerinden herkes eşit pay alır. 

Ne diyor yüce dinimiz 'emaneti ehline veriniz' işte biz bunu dava edindik ve bunun savunucularıyız.

Allah'ın bir adı da Hak'tır.

Biz Hak'tan yanayız..."

Yıllarca bu propagandayı yaptılar.

Günün birinde 28 Şubat diye postmodern bir darbe oldu...

Her ne olduysa ondan sonra oldu ve bunların büyük ekseriyeti Erdoğan-Gül-Arınç ekibinin yeni kurduğu partinin çatısı altında toplandılar.

Bu mağdur arkadaşların üstüne bir de şiir okuma meselesinden dava açılmadı mı? 

İşte tarihin yön değiştirdiği an o andı ve siyaset yolunda devlet treni makas değiştirdi.

Uzatmayalım..

16 yıl boyunca iktidar oldular...

Bütün mağdurlar, iktidar gücünün etkisiyle adım adım, yavaş yavaş beğenmedikleri, sevmedikleri Türkiye Cumhuriyetinin bütün devlet dairelerine yerleştirildiler.

Artık; müdür, şef, amir memurluk makamlarına kimin getirileceği, kimin terfi edip, kimin etmeyeceği onlardan soruluyor.

Öyle ki devlet memuru yapılacaklara bile artık bu kadrolar karar veriyor.

Bu arada "Yeni Türkiye" şablonu üzerinden medya el değiştirdi.
Askerî vesayet dedikleri yapı ortadan kalktı.

Ordu operasyona uğradı.

İçinden FETÖ diye bir yapı çıktı ve çıkmaya da devam ediyor..
Aynı şekilde yargı tam anlamıyla alabora oldu.

Yeni sistem, yeni adamlar, yeni bürokrasi kuruldu ve halen bu yapı devam ediyor.

Geldiğimiz noktada artık mağdur değil, mağrur durumdalar.

Ezilen değil, ezen durumdalar.

Korkulacak asker yok.

Kararlarına itiraz edecek yargı yok.

Kendilerini eleştirecek ana akım, yan akım medya da yok. 

Çıkabilecek bütün itiraz seslerine kapalı Türkiye.

Kısacası tam hâkimiyet aşamasındalar.

İşte bu her şeyin tam kontrol altında olduğu Türkiye'de, bu dindar, mütedeyyin, Hak dostu, imam-hatipli ve İlahiyatlı bürokrasinin egemen olduğu Türkiye'de Sayıştay raporlarına göre, haksızlık, haram yeme, beytülmale el uzatıp devlet malını har vurup harman savurma, kısacası, İslam'ın ne kadar men ettiği melanet varsa hepsi günahtan dev kulelere dönüşmüş durumda.

Halen daha dinden imandan bahsedip durmuyorlar mı gel de çatlama.




https://www.yenicaggazetesi.com.tr/iktidarin-gunahtan-kuleleri-49524yy.htm

Papaz Gitti Dava Bitmedi!

 

 

Papaz Gitti Dava Bitmedi!

 

Özcan Yeniçeri 

 

Ürettiği sorunları geride bırakarak Rahip Brunson gitti. Brunson ihtilafının bedelini Türk halkı zam olarak ödeyecektir.

 

Her ne hikmetse Pastör Brunson’la ilgili iddialarda bulunan tanıklar ifadelerini şöyle değiştiriyorlar.

Tanıklar daha önce 15 Temmuz darbe girişimine katılan darbecilerin Alsancak'taki dua evinde saklandığı iddia etmişlerdi.

 Bu defa tanıklar “Bu evde sadece Korelileri gördüm” bir başkası “Ben böyle bir şey söylemedim, beni yanlış anlamışsınız" diye ifade veriyor.

Bir başka tanık daha önce PKK'nın bombacısı olduğunu, dağda eylemlere katıldığını öne sürmüştü. Tanıklar bu iddiayı birbirlerine yönelik olarak “Ben aslında ondan duymuştum bu iddiayı” derken bir başkası “Ben bombacı, bomba, terörist falan görmedim” diyor.

Bir kilise derneğinin başkanı. Gizli tanık ‘Brunson'ın Manisa'da cemaat oluşturup para topladığını, bu paraların PKK'lılara, FETÖ'cülere dağıtıldığını’ iddia etmişti. 

 

 Son duruşmada “Böyle bir şey yok, ben şahit olmadım” diye ifade değiştirmiş.

Bu ifade değiştirmeler hiç de normal gelmiyor. Bunlar nasıl tanık ki hepsi birden Rahip Brunson lehine ifade değiştiriyor?
 
Tanık ifadelerinin değişmesiyle Pastör hakkındaki casusluk suçlaması düştü Yattığı süre hapis cezasına sayıldığı için de serbest bırakıldı.

Trump’ın sevincine diyecek yok. Türkiye’de ciddi bir baskıdan kurtulmuş oldu.



Hukuki ya da siyasi

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı aynen şunu söyledi: “Bugün Andrew Brunson hakkında verilen mahkeme kararı, Türkiye'nin demokratik bir hukuk devleti olduğunu, Türkiye'de yargının tarafsız ve bağımsız olduğunu ortaya koymuştur.”

Türkiye’de yargının tarafsız ve bağımsızlığı siyasilerin yargılama yapılan davalarla ilgili hüküm vermeleriyle yakından ilişkilidir. Şu sözler bizzat Cumhurbaşkanı tarafından söylenmeseydi Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı’nın söyledikleri sözlerin çok ciddi karşılığı olurdu. Ancak daha önce bu konuda verilen fotoğraf çok sorunluydu.

Nitekim Brunson davası görülürken papazın terörist olduğunu savunan Erdoğan, “Ver papazı al papazı” diyerek ABD’nin FETÖ elebaşı Fethullah Gülen’i iade etmesi çağrısında bulunmuştu. Erdoğan, “Bir papaz da sizde var. Üstelik bizdeki yargılanıyor, sizdeki yargılanmıyor.”

Yargı söz konusu olduğunda konu “ver-al” sorunu olmaktan çıkar. Sorun bu şekilde konuşulursa bu dava hukuki olmaktan çıkartır, siyasileştirir. Ondan sonra hukuki anlamda söylenen her söz anlamını yitirir. Nitekim öyle de oldu.

Sonuçta bu karar ile Başkan Erdoğan ve Trump arasındaki lider diplomasisini tıkayan bir gerilim kaynağı aradan çıktı. Ama Pastör gitti dava bitmedi.

ABD’nin Türkiye’ye baskısı sonucu dolar dava öncesi dört lira civarındayken altı liraya yükseldi. 

 

Tepeden tırnağa her şey zamlandı.  

 

Papaz gitti zamlı bir hayatla karşı karşıya kaldı.


Türk/ABD ilişkileri ne olacak?

Aslında Rahip Brunson, Amerika'nın Türkiye'nin ekonomik reflekslerini test etmek için bahaneydi.  

 

Brunson olması başka bahanelerle ABD Türkiye’ye saldıracaktı. 

 

Çünkü ABD ile Türkiye arasında son zamanlarda iki müttefik ülke arasında asla yaşanması mümkün olmayan krizler gerçekleşiyor.

Türkiye’de istikrarsızlık yaratmayı amaçlayan PKK terör örgütüne ABD açıktan destek veriyor. 

 

Suriye’de bu örgütün uzantısı olan PYD’ye ABD binlerce TIR silah taşıyor.  

 

Türkiye/Suriye sınırına SDG adını verdiği terörist unsurlardan ordu yığıyor. 

 

Fırat’ın doğusunda TSK’ya karşı elektronik radar üssü inşa ediyor. 

 

Suriye’nin içinde yirminin üzerinde üs kurmuş bulunuyor.

 

Münbic’te ABD sözünde durmuyor ve sürekli Türkiye’yi oyalıyor.
 
Kısacası ABD ile Türkiye arasında düne kadar birçoğu olmayan YPG, F-35, Hakan Atilla, İran’a ambargo gibi sorunlar var.

ABD, 15 Temmuz darbe girişiminin bir numaralı failini Türkiye’ye vermiyor. 

 

Dahası Türkiye’yi ekonomik yönden kıskaca almak, her anlamda köşeye sıkıştırmak için, her yola başvuruyor.

Ürettiği sorunları geride bırakarak Rahip Brunson gitti. Brunson ihtilafının bedelini Türk halkı zam olarak ödeyecektir.

 

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ozcan-yeniceri/papaz-gitti-dava-bitmedi-440965m.html 

Türk Ekonomisi Neden Mc. Kinsey’e Emanet?

 

Türk Ekonomisi Neden Mc. Kinsey’e Emanet?

 

Nazım Peker 

 

Neden kamu maliyemizi, bir ABD’li şirket olan Mc. Kinsey’e emanet ediliyor, neden Mc. Kinsey’e Türk maliyesini kontrol ettireceksiniz? 

Hani döviz işini ABD yapmıştı?

 

 Ülkelerin kalkınmışlığı, halkının refah seviyesi ile doğru orantılıdır. Ne yazık ki Türkiye, son 16 yılda zengini daha zengin, fakiri daha fakir ve orta sınıfı da ortadan kaldıran bir ekonomik yapıya dönüşmüştür.

Türkiye yılsonuna kadar ödenmesi gereken 190 milyar Dolar (İddia öyle)faiz ödemesinin sıkıntısını yaşamakta. 30.06.2018 itibariyle brüt borcumuz.457 milyar dolar.

Türkiye dıştan aldığı borcu üretim yerine taşa-toprağa yatırdığı için bu gün sıkıntıda. Üretmeyen bir ülke, borçlarını nasıl ve ne ile ödeyecek?

Ne yazık ve ne acı ki, Türkiye’ye güven kalmadığı için artık borç para bulamıyor. Her çaldığı kapı yüzüne kapanmış vaziyette.

Ama bu faizde ödenmek zorunda; onun için Türkiye’nin acilen para bulması gerek. Güven ortamı olmadığı ve Türkiye’nin aldığı borç parayı plansız kullandığı için de kimseler borç vermek istemiyor.

Para vermek isteyenler de bu paranın nereye nasıl harcandığını bilmek istemekteler, şartları bu. Kendilerince de çok haklılar.

AKP Genel Başkanı Sn. Erdoğan’ın da iki büyük takıntısı var; birincisi IMF, ikincisi Esad. Bir türlü bu iki takıntıdan kurtulamadı. Onun için de ne maliyemiz ne de Suriye politikamız olması gereken yerde değil.

Neden ekonomi Mc. Kinsey’e emanet edildi? Oysa Sn. Erdoğan 24 Haziran seçimleri öncesi, “Siz 24 Haziran da bu kardeşinize oyu verin, enflasyonla, faizle, dövizle nasıl mücadele edilir görün” demişti. Bu asil millet, bu söze güvenerek Sn. Erdoğan’ı tek adam yetkisiyle iktidara taşıdı.

Sonuç bu mu olmalıydı? Mc. Kinsey’e Türkiye’nin kozmik odasını teslim etmenin anlamını kavrayan var mı? 24 Haziran da böyle bir şey yapacağını söyleseydi seçimi kazanabilir miydi?

 AKP’lilerin içinde ekonomiyi düze çıkaracak çapta ve donanımda adamlarımı yok? Yoksa Sn. Erdoğan, Türk ekonomist ve akademisyenlere mi güvenmiyor? Yüzlerce yüksek maaşlı danışmanlar hiç mi iş bilmiyor, yol gösteremiyorlar?

“Ekonomik sorunlar yok, bunlar psikolojik. “ diyen AKP kurmaylarının aksine Sn. Erdoğan, 30.Eylül. 2018 günü:”Bizim IMF ile işimiz olmaz. Zaten durumu da toparlamaya çalışıyoruz” demiştir.  

 

Bunun anlamı: ekonomi dağıldı, düzen bozuldu, sistem raydan çıktı. Biz ise bunu düzeltmeye çalışıyoruz demek değilse nedir?

Ekonomiyi bu hale kim getirdi, neden ekonomi bozuldu?

IMF’den borç alınmayacaksa, ekonomiyi toparlıyorsak, üç aya kalmaz ortamı düze çıkarırız deniliyorsa; neden Mc. Kinsey ile anlaşmaya gidildi de oraya da milyon Dolarlar ödeyeceğiz? Bu ödeme, TL ile mi yoksa Dolarla mı olacak? Yoksa Katar Emiri gibi bir kıyak mı yapıyorlar?

Neden kamu maliyemizi, bir ABD’li şirket olan Mc. Kinsey’e emanet ediliyor, neden Mc. Kinsey’e Türk maliyesini kontrol ettireceksiniz? Hani döviz işini ABD yapmıştı?

Muhalefet buna, “Yeni Duyun-u Umumiye” demekte haklı mı, haksız mı?

Neden açık ve şeffaf olunmuyor? Madem ekonomi toparlanıyor da bu insafsız zamlar ve fiyat güncellemeleri neden yapılıyor?

Hani, “Bu da geçer ya hu!..” diyorduk. Hani, “Onların Doları varsa bizim de ALLAH’ımız var” diyorduk, ne oldu?

Öyle görünüyor ki bu asil millet, “Bizi iyi yönet” diye Sn. Erdoğan’a verdiği yetkiyi Erdoğan ise;  “Biz yapamayacağız sen şuna bir el at, ekonomiyi düze çıkar” diyerek 16 bakanlığın denetimini neden ABD’li Mc. Kinsey’e devretmiştir?

Karar yüce milletimizindir.

Esen kalınız.

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/nazim-peker/turk-ekonomisi-neden-mc-kinsey-e-emanet-440930m.html 

Ne Jumbo Jetmiş, Nasıl Hediye Edilmiş?

 

 

Ne Jumbo Jetmiş, Nasıl Hediye Edilmiş?

 

 Nazım Peker

Milletin midesi bulanmıştır. Unutmayın ki: “Bedava peynir, sadece fare kapanında olur.”

 

Ülkenin onca işi varken, ekonomi de alarm zilleri çalarken gündeme Jumbo Jet ile İş Bankası’nı oturttuk ya!  

 

 

Mükemmel bir toplum mühendisliği; iktidarı ve AKP Genel Başkanını kutlarım.

Efendim jumbo jet denince öyle seri üretimi yapılan bir uçak değil. Sipariş üzerine özel üretilen ender, nadir, gelişmiş ve itibarlı ülkelerin değil kimi Arap şeyh ve emirlerinin sahip olduğu bir hava biniti.

Dünya da 11 tane üretilmiş. On bir tanecik varmış koca dünyada.

4 tanesi Katar Emirinde, Bruney Sultanında, BAE, Bahreeyn, Kuveyt, Fas gibi ekonomide çağ atlamış(!) nadir saygın ülkelerde olmak üzere on bir tanecik eşsiz bir binit. Özel yapılmış: “UÇAN SARAY”

Kanada’da yok.

Çin’de yok.

Almanya, Fransa, İngiltere, Hollanda, İtalya, İspanya, Belçika, İsviçre, Avusturya, Avustralya gibi gelişmekte (!) olan ülkelerde dahi yok.



Katar Emiri dört olandan birini İsviçre’de satışa çıkarmış. Varlık Fonu’nda onca harcanacak paramız da var ya! Biz de ilgilenmişiz.

Katar Emiri çok duygulanmış: “Olur mu canım! Hukukumuz var, alın götürün size hibem olsun” deyivermiş. Kim kime bu kadar pahalı bir hediyeyi yapar ki? “Neyin karşılığı acaba” sorusu akla geliyor.

Açıklama geldi, “Benim şahsıma değil, Türkiye Cumhuriyetine hediye edilmiştir.” İyi güzel de bunun hediye tutanağı olmaz mı, protokolü bulunmaz mı?

 THY’nın envanterinde böyle bir uçak olmamasına karşın yedi ay evvelinden bunu kullanacak “pilot aranıyor” ilanı verilmiş neden?

Bu jet’e kim binecek, masrafları nereden karşılanacak? Yoksa itibarımız mı artacak? Beştepe’ye saray yaptık itibarımız mı artı?

Sn. Temel Karamollaoğlu: “Eğer siz parayla aldıysanız israf, devletin parasıyla alındıysanız HARAM, hibe ise çok ayıp derhal iade edilmeli”, CHP: “Bırakın 13 tane uçağı, 13 arabayı bile evinizin önüne çekseniz adamı kınarlar” demişlerdir.

Ülke ekonomik açmazda iken, asgari ücretli, esnaf, kobiler parasal sıkıntı içinde iken 500 milyon dolarlık uçakla ilgilenmenin anlamı nedir? Cumhurbaşkanının zaten 13 tane uçağı yok mu?
 
Kaddafi bile en son babasını almıştı çadırdan.

Katar Emiri, bu uçakları şahsi parasıyla mı almış yoksa Katar’ın bütçesinden mi?

Eğer Katar Emirliğinin bütçesinden ise; Katar halkı bunun nedenini neden sormuyor? Sormuyorlarsa büyük vurdumduymazlık!.. Eğer soramıyorlar ise durup düşünmek gerek NEDEN diye?


İkinci Dünya Savaşı sonrası, ABD Genel Kurmay başkanına Alman Genel Kurmay Başkanı’nın, “Siz bize ağır silahlar yapmamıza izin vermiyorsunuz ama bizim de kasalarımız ağzına kadar Mark dolu” dediğini unutmamak gerek.

Türkiye’nin ağzına kadar TL/ Dolar/Euro, Pound dolu kasaları mı yoksa stratejik üretim yapan fabrikaları mı var?

Eti-otu, samanı, zeytinyağını, unluk buğdayı ithal eden Türkiye’ye böylesine bir uçak alımı/bağışı hiçte şık olmamıştır.

Milletin midesi bulanmıştır. Unutmayın ki: “Bedava peynir, sadece fare kapanında olur.”

Esen kalınız.


Not: Devleti yönetenlere, Ömer Seyfettin’in “Pembe İncili Kaftan” hikâyesini okumalarını öneririm. Türk’ün onur ve gururu nedir öğrensinler.

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/nazim-peker/ne-jumbo-yetmis-nasil-hediye-edilmis-440891m.html 

''GÖTÜRMEK''

''GÖTÜRMEK''

 Türk Baba Kurt

Bütün dünya görüşü sadece ''götürmek''üzerine  olan ve 16 yıldır bunu uygulayan bir zihniyetin Ülkeyi ne hale getirdiği meydanda.

Cumhuriyet tarihinin büyük sıkıntılarla meydana getirdiği bütün birikimler bunlar tarafından yandaş ülkelere yok pahasına peşkeş çekilip paraları da yandaşlarla beraber ''götürüldü''

16 senedir üretime yönelik bir kuruşluk yatırım yapılmadı.

Tarım,hayvancılık,eğitim,sağlık ve bunlara bağlı olarak en sonunda da fakir halk perişan edildi.

Üretim ve yatırım olmadığı için en ufak bir sallantıda Türk Parasının değeri düştüğünden pahalılık en üst seviyede.

Çarşı pazar yangın yeri gibi.Sebzenin,meyvanın yanına yaklaşılmıyor.

Bu zihniyet Milletin de ahlakını ''götürmek''le bozduğu ve hiçbir şekilde denetim yapılmadığı  için bu sıralarda önüne gelen haksız olarak çok büyük zamlar yapmakta.

Sadece son birkaç gün içinde bebek mamalarında ,(SGK) nın karşılamadığı ithal ilaçlarda % 100 ün üzerinde zamlar var.

Yandaşlara bakarsanız ortalık güllük gülüstanlık.

Garibanın hakkını savunması gereken muhalefet ise kendi durumunu kurtarmakla meşgul olduğundan yarınlar daha da karanlık gözüküyor.

Lafı eyip bükmeden söyleyelim.

Ülkenin bu duruma düşmesinin tek sebebi 16 senedir bu Ülkeyi yöneten ve eşi görülmemiş ihanetlere imza atan Akp zihniyetidir.

Bunlara destek olanlarda bu vebala ortaktır.Bir suçu işlemekle ona ortak olmak,göz yummak ya da yataklık etmek arasında fark yoktur.

Ben şahsen sadece ve sadece siyasi ve şahsi çıkarları için bunlara destek olan , seçimlerde işbirliği yapan ,binlerce Şehidi,onbinlerce Gazisi,onbinlerce yetimi,öksüzü,mağduru olan 50 senelik bir davayı,bunlara çırak edenlere ve ihanetlerine göz yumanlara hakkımı kesinlikle helal etmiyeceğim.

1973 den beri bu davanın içinde mücadele etmeye çalışan  biri olarak ,bir Ülkücü Şehit abisi,bir Taş Medreseli ve bu davanın bir Gazisi olarak bunlara destek olmaya devam ederlerse bütün haklarım onlara haram olsun.

Bize gelince biz hala Ülkücüyüz.

Hala Alparslan Türkeş'in evlatları ve askerleriyiz.

Kimsenin bulanık suyuna girmedik.

Ömrümüz yettiği kadar da Türkçü,Türk Milliyetçisi ve Ocaklı olarak kalacağız.

Türk Baba Kurt

 

 

Yüksek Enflasyon ve Çözüm Önerileri

 

Yazar: TÜRKSAM 

 

Kategori: Analizler, Ekonomi ve Enerji Çalışmaları Merkezi, Ekonomik Araştırmalar

 

Enflasyon, en basit şekliyle belli bir dönemde fiyatlar genel seviyesindeki artış olarak tanımlanabilir. Enflasyon, Türkiye için çok uzun yıllardır başlıca ekonomik sorunlardan birini teşkil etmektedir. Tüketim alışkanlıkları, düşük yurtiçi tasarruflar ve yüksek dış finansman ihtiyacı üzerinden ülke ekonomisinin dış etkilere karşı kırılgan yapısı ile ekonomi yönetiminin basiretli para politikası uygulama konusunda muktedir olup olmaması önemli unsurlar arasında bulunmaktadır. Bu noktada belirtmek gerekir ki, enflasyonun nedenleri arasında kronik yüksek enflasyonun oluşturduğu katılık da bulunmaktadır.

2018 yılında TÜFE Mart ayından ÜFE ise Ocak ayından itibaren sürekli artış eğilimi göstermiştir. Mevcut durum itibarıyla TÜFE Ağustos ayındaki yüzde 2,30 artış ile bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 17,90 seviyesine, ÜFE ise Ağustos ayında yüzde 6,60 oranında artışla bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde 32,13 seviyesine yükselmiştir.

ÜFE, üretim aşamasındaki fiyat düzeyini göstermekte olup zamanla TÜFE’yi de yukarı yönlü etkileyecektir. Serbest piyasa düzeninde piyasa fiyatı arz ve talep üzerinden belirlendiğinden yükselen girdi fiyatlarına bağlı olarak yeni denge noktası daha yüksek fiyat düzeyinde oluşacaktır.  

 

Bu durum sürecin teknik boyutunu oluşturmakta olup sıkça dile getirildiği üzere alım-satım sürecinde yer alan aktörlerin fırsatçılık/stokçuluk yapmaları da yükselişi körükleyebilecektir.

 

 Geçmiş dönemde olduğu gibi ithalata bağlı üretim yapısı Türk Lirasının değer kaybına bağlı olarak girdi fiyatlarını artırmaya devam etmektedir. Girdi fiyatları üzerinden üretim maliyetlerindeki artışın yanı sıra TL’deki değer kaybı tüketime yönelik ithal malların yurtiçi fiyatını da artırmaktadır. 

 

Tüketime yönelik ithal mallardaki yükselen fiyat gerek artan talep gerek fırsatçılık yoluyla söz konusu malların ikamesi konumunda olan yerli malların fiyatlarını artırmaktadır.

Türkiye enflasyonla mücadele konusunda esasında belli bir aşama kat etmiş bu çerçevede enflasyon belli dönemler için tek haneye indirilmiştir. Söz konusu süreçte 2001 yılında yaşanan ekonomik kriz sonrası başta mali sektör olmak üzere gerçekleştirilen yapısal reformların etkisi büyüktür.

 

 Ancak sürdürülebilirlik bakımından gerekli adımlar atılmamıştır.

 

Genel itibarıyla kırılgan nitelikteki Türkiye ekonomisi seçim dönemlerine girilmesi ve 15 Temmuz menfur darbe girişiminin etkisiyle daha kırılgan hale gelmiştir. Bu dönemde ekonomik büyüme öncelenerek enflasyon, büyümenin sektörel boyutu, gelir dağılımı gibi diğer unsurlar arka planda bırakılmış ve sonucunda sağlıklı bir ekonomik büyüme elde edilememiştir. 

 

Özellikle 15 Temmuz sonrası büyümeye yönelik ekonomik tedbirler olumlu karşılanmakla birlikte Anayasa referandumu, sistem değişikliği geçiş dönemi ve Cumhurbaşkanlığı seçimleri söz konusu politikaların zamanında gözden geçirilerek kademeli şekilde uygun bir politika karmasına geçilmesine engel oluşturmuştur. Bu dönemde Merkez Bankası’nın basiretli bir politika yürütememesi liyakat ve bağımsızlık konularını tartışmaya açmıştır.

Enflasyonun, sağlıklı ekonomik büyüme anlamında temel sorunlardan biri olduğu açıktır. Bu bağlamda enflasyon oranlarının kalıcı bir biçimde düşük ve tek haneli rakamlara indirilmesi hedefi Türkiye için önemini korumaktadır. 

 

Gelinen nokta itibarıyla Türkiye bir enflasyon sarmalına girmiş bulunmaktadır.  

 

Enflasyon normal şartlarda alınan tedbirlerle bir nebze dizginlenebilse de mücadelesi uzun süreli ve tutarlı politika uygulanmasını gerektiren bir sorundur. Nitekim enflasyonla mücadele konusunda nispeten başarılı addedilebilecek 2012-2013 yıllarında hazırlık süreci yürütülen 10. Kalkınma Planı’nda (2014-2018 Dönemi) enflasyonla mücadelede başarı elde edilmesi hususunda gerçekleştirilen reformlara değinilmiş güçlü kamu maliyesi ve bankacılık sisteminin 2009 küresel kriz döneminde Türkiye’nin benzer durumdaki diğer ülkelerden olumlu anlamda ayrışmasına katkı sağladığı ifade edilmiştir.

Bu çerçevede kısa vadede tabiri caizse esaslı bir kemer sıkma politikası uygulanmalıdır. Öncelikle cari giderlerde tasarruf tedbirleri alınmalı ve bunlara uyum yakından takip edilmelidir. Sonrasında başta hibeler olmak üzere cari ve yatırım transferleri ile gidişata bağlı olarak verimlilik düzeyi düşük yatırımların gerekliliği de gözden geçirilmelidir.

Cari giderler bağlamında kullanım etkinliği uzun süredir tartışma konusu olan kamu taşınmazları özel önem arz etmektedir. Bu bağlamda yüksek yapım bedelleri ile yeni bina yapımına çok zorunlu haller dışında izin verilmemeli benzer şekilde yüksek kira bedellerinden kaçınılmalıdır. Diğer taraftan mevcut taşınmazların tahsisi ve kullanımı konularında etkinlik temin edilmelidir. Özel bütçeli olsa da üniversitelerin gelişmesini daha geniş kapalı kullanım alanına sahip olmak sanan zihniyet de sona erdirilmelidir.

Göze çarpmamakla birlikte önemli miktarlara ulaşan kamu taşıtlarına ilişkin masraflar, gerek katılımcı sayısı, gerek ulaşım gerekse konaklama masrafları bakımından yurtiçi ve yurtdışı seyahat harcamalarına dikkat edilmelidir. Kamu personelinin kişisel dikkatle katkı sağlayabileceği kırtasiye malzemesi, taşınır malların kullanımı ile elektrik tüketimi gibi konularda bilgilendirme yapılmasının dahi hatırlatma ve dikkat çekme bakımından fayda sağlaması mümkündür.

Başlıca tasarruf kalemlerinden birisini de devlet teşvikleri oluşturmalıdır. Bu bağlamda verimliliği artıracak ve rekabeti yükseltecek projelere kaynak aktarılmaya devam edilmeli ancak özellikle mükerrer destek kullanımı önlenmelidir. Ek olarak sıkı izleme ve değerlendirme faaliyetleri ile kaynakların etkinliği yakından takip edilerek gereksiz kaynak kullanımı önlenmelidir. Kısa vadede üretime dönük olmayan devlet destekleri askıya alınmalıdır.

Yatırım harcamalarına cari ve transfer harcamaları sonrası durum göz önünde bulundurularak müdahale edilmelidir. Zira niteliği itibarıyla gerçekleştirilmesi uzun zaman almakta olan yatırım harcamaları verimlilik artışı bakımından da gerekli altyapıyı sağlamaya imkan vermektedir. Bu çerçevede verimlilik düzeyleri düşük olandan başlanarak kamu yatırım harcamalarında da tasarrufa gidilmesi gündeme alınmalıdır.

Orta ve uzun vadede ise zamanlı ve birbiriyle uyumlu şekilde para ve maliye politikası geliştirilerek ülkenin büyümesini devam ettirecek ancak yapısal sorunlarını da bertaraf edecek bir politika seti ortaya konmalıdır. Yapısal reformalar, gerçekleştirilmesi maliyetli olduğu için genellikle ekonominin en iyi olduğu dönemlerde yahut zorunlu olarak kriz dönemlerinde yapılmaktadır. 

 

Üzülerek belirtmek gerekir ki, ekonomik açıdan iyi olduğu dönemde fırsatı kaçıran Türkiye, ekonomik açıdan olumsuz bir durumda söz konusu reformları yapmak mecburiyetindedir. Bu nedenle hamaset siyasetinin bir kenara bırakılması ve ülkenin kalkınması için yapısal reformların yapılmasına odaklanılması gerekmektedir.[1]

[1] Yapısal reformların her biri ayrı başlıklar halinde incelenmesi gereken konular olduğu için bu yazı kapsamında içeriğe dahil edilmemiştir.

http://turksam.org/yuksek-enflasyon-ve-cozum-onerileri

Ekonomik Krizin Bedeli Millî Egemenlik

 

Ekonomik Krizin Bedeli Millî Egemenlik

 

Cahit Armağan Dilek 

Ülkeyi yönetemeyip ekonomik krize getirmenin görünen ve görünmeyen bedeli millete ve devlete çok ağır.

 

 Trump'ın bir twiti ve simgesel iki yaptırım kararı sonrası döviz rekor seviyelere ulaştı. Erdoğan yönetimi ABD'yi Türkiye'ye ekonomik savaş açmakla suçladı. Eğer Türk ekonomisi gerçekten sağlam olsaydı bir twitle dövizde bu dalgalanmalar yaşanır mıydı?

Bu süreçte alınan tedbirlerin hiçbirinin ABD'nin ekonomik savaşıyla ilgili olmadığı ortada. Son kararlar 2 yıldır çok açık şekilde geliyorum diyen ekonomik krize karşı yapması gerekenlerin çok küçük bir kısmı.

Türkiye bir ekonomik kriz yaşıyor. İktidar ise geçmiş 16 yıldaki hatalarının üstünü örtme adına bahanesini papaza, suçu ABD'ye yüklemeye, bedelini de millete kesiyor.

 
Ekonomik krizin ne demek olduğu, görünen ve görünmeyen bedelinin ne olduğunu anlatan en yakın ve ciddi örnek yanı başımızdaki Yunanistan'da yaşandı.

Hazıra dağ dayanmaz! Üretmeden tüketen, borç batağı ve ekonomik krize giren Yunanistan'ın 8 yıllık kurtarma paketi programı 20 Ağustos 2018'de sona erdi.

Krizle ilgili bazı raporlarda rakamlar daha yüksek verilse de Yunan Başbakanı Çipras görünen bedeli "Millî gelirimizin yüzde 25'ini kaybettik, her 10 kişiden 3'ü, her 10 gençten 6'sı işsiz kaldı. 65 milyar Avro'luk kemer sıkma önlemi uygulandı." diye anlattı.

Krizle birlikte ülkede beyin göçü, inanılmaz boyutlara ulaşmıştı. 8 yılda 400 bin iyi eğitimli genç ülkeyi terk etti. 2008'de kamu borcunun millî gelire oranı yüzde 109.4 iken, 2018 itibarıyla yüzde 191.3'e yükseldi.

 AB-IMF'den oluşan kreditörlerce 289 milyar Avro kredi desteği sağlanan Yunanistan, karşılığında ülkenin büyük kamu işletmelerini özelleştirirken, kamuda büyük kesintilere gitti.

Alman hükümetinin Haziran'da paylaştığı rakamlara göre Berlin elinde bulundurduğu Yunan tahvillerinden kriz boyunca 2.9 milyar Avro kazanmış. Krizin kazananı yardım(!) eden kreditörler.

Bunlar krizin görünen bedeli. Görünmeyen bedelini yine Çipras açıkladı.

Çipras "Ülkemiz, normal bir Avrupa ülkesi gibi daha fazla zorbalık ve halkımızın fedakarlıkları olmadan kendi kaderini ve geleceğini tayin etme hakkını yeniden kazanmıştır." dedi.

"Gerçekten kazandı mı" onu ileride göreceğiz ancak paket bitmesine rağmen rakamlar kazancın henüz kağıt üzerinde olduğuna işaret ediyor.

Sonuçta kurtarma paketlerine, dış kredilere mecbur kaldığınızda yabancıların ekonomik boyunduruğuna giriyorsunuz ve kendi geleceğinizi kendiniz belirleyemiyorsunuz, parayı verenler belirliyor. 

Kısaca millî egemenliğinizi ve geleceğinizi kaybediyorsunuz.

Çipras "mali krize ve kurtarma paketlerine neden ve kimlerin sebebiyle mecbur kaldıklarının unutulmayacağını" da belirtiyor.

Görüldüğü üzere Çipras, ekonomik krizin suçunu dış güçlere atmamış, Yunanistan'ı yönetenlerin hataları olduğunu belirtmiş.

Bu da Türkiye'yi yönetenlere ders olsun diyeceğim ama en ufak bir işaret yok.

Çipras, 2015 başında Başbakan olduğunda yabancı kreditörlerin dayattığı paketleri referanduma sunarak gerçekleri halkla paylaşmış. Perde arkasında gizli-özel mutabakatlara girişmemiş. Bu da alınacak önemli derslerdendir.

Kriz sürecinde yaklaşık yüzde 30 fakirleşen Yunanistan'ın rakamları Türkiye'nin rakamlarıyla mukayese edilirse, onların 8 yılda geldiği durumu bizim aylar içinde yaşadığımız görülür.

Kala kala Yunanistan'dan ders almaya mı kaldık deyişinizi duyar gibiyim. Eğer Atatürk'ün gösterdiği yoldan onun ilkelerinden uzaklaşmasaydık, yüz yıl önce verilen reçeteyi hayata geçirseydik bugün olduğu gibi yabancı ellerden, Katar Riyali, Rus Rublesi, Çin Yuanı, İran Tümeninden medet ummayacaktık.

Atatürk, "Bugünkü savaşlarımızın gayesi tam bağımsızlıktır. Bağımsızlığın bütünlüğü ise ancak mali bağımsızlık ile mümkündür. Bir devletin maliyesi bağımsızlıktan mahrum olunca o devletin bütün hayati kuruluşlarında bağımsızlık felce uğramıştır." derken tam da Çipras'ın yeni tecrübe ettiği ve farkına vardıkları şeyi 100 yıl önce ifade etmişti aslında.

Atatürk, "Ülkenin yönetimindeki başarı, ekonomisindeki kazancın derecesiyle orantılı olur" diyerek başarı kriterini de ortaya koyuyor ve Türkiye'de şimdi iktidarda olanların Türkiye'yi yönetmede başarısız olduklarını ta 100 yıl öncesinden söylüyordu.

Gördünüz, ülkeyi yönetemeyip ekonomik krize getirmenin görünen ve görünmeyen bedeli millete ve devlete çok ağır. Üşenmesin, Türkiye'yi yönetenler dahil herkes Çipras'ın açıklamalarını bir daha okusun. 

 İktidar ders alsın, işe hatalarını kabul etmekle başlasın.

Çünkü millî egemenliğin yabancı boyunduruğuna girmesinden, geleceğin kaybedilmesinden bahsediyoruz. 

Bu hatanın ülkeyi yönetenlere vebali çok ağır olmalı ve ülkeyi yönetemeyenler hatalarında ısrar edip millete devlete bedeli ağırlaştırmamalı.

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/cahit-armagan-dilek/ekonomik-krizin-bedeli-mill-egemenlik-440815m.html