AKP’nin 2023 hedefleri/vaatleri ve iktisadî gerçekler

 

 

 

AKP’nin 2023 hedefleri/vaatleri ve iktisadî gerçekler

Aziz Dolu Atabey

 

İktisadî buhranlardan (crises) ve her ne kadar merkez sağ partiler dense de özelinde liberal/Batıcı olan siyasî akımların kısır partilerinden -affedersiniz- kısır çekişmelerinden bıkıp usanan dahası sol/sosyalist cephe üzerinden kurgulanan 28 Şubat tiyatrosu ile dinci eğilimlere yöneltilen Türk seçmeninin onay vermesiyle iktidara gelen AKP haklı veya haksız gerekçelerle uzun süre enkaz edebiyatı yaptı bildiğiniz üzere. 

 

 

 

Enkaz diye nitelendirdikleri ülkede satıp savılan fabrikalar, limanlar, madenler… ve saçıp savrulan paralar ise “enkaz”, “reklam arası” gibi seviyesiz ve hatta densiz nitelendirmelerde bulundukları cumhuriyetin 80 yıllık birikimiydi. Makarna keselerinden gözler kamaşıp, kömür torbalarından ufuklar karardığı için bütün çıplaklığı ile ortada duran bu gerçeği kimse gör(e)medi ne yazık ki..

Dünü mağdur, bugünü mağrur AKP’lilere göre iki cumhuriyet vardı; kendilerinden önce ve kendilerinin dönemi… 

 

 

Tavan yapmış bir kibir (libido) de cabası.. 

 

 

Civciv yumurtadan çıkmış, dönüp kabuğunu beğenmemiş hesabı.. AKP iktidara gelir gelmez kimi çevrelerin tanımlamasıyla çarpıcı (schock/şo:k) gelişmeler birbirini izledi. AB uyum yasaları, açılımlar, özelleştirmeler, yollar-köprüler… Örneğin AKP tarafından hazırlanan 10. Kalkınma Planı’ndaki 2023 hedeflerinden/vaatlerinden bazıları şunlardı:

 

¬ GSYH (toplam iktisadî üretim) 2 trilyon dolar

 

¬ Dışsatım (ihracat) 500 milyar dolar

 

¬ Kişi başına düşen millî gelir 25 bin dolar

 

¬ İşsizlik oranı % 5

 

Yıllık bazda olacağı öngörülen bu hedefler/vaatler gerçekten de çok iddialı söylemlerdi. Ayağı yere basmış basmamış kimin umurunda… Perşembenin gelişi, çarşambadan belli olur diyen atalara rahmet!..

Yarışın son düzlüğüne giren ve 18 yılda geldiği noktayı göstermesi açısından oldukça çarpıcı olan AKP’nin 2020 yılına ilişkin iktisadî (economic) verileri ise şu şekilde:

 

¬ GSYH (toplam iktisadî üretim) 5 trilyon 47 milyar 909 milyon Türk Lirası.. TL cinsinden yazdığımız bu veriyi 2020’nin yıllık dolar kuru ortalaması olan 7,04’e bölüp; dolar cinsini hesaplayabilirsiniz. Neyse, o güzel aklınızı yormayalım. 717 milyar dolar.. GSYH tutarı 2019’da 760 milyar dolar iken, 2020’de 43 milyar dolarlık bir azalma söz konusu bu arada..

 

¬ Dışsatım (ihracat) 169,5 milyar dolar.. 500 milyar dolarlık hedefin 3’te 1’lik oranını zar zor tutturabilmiş bir AKP yönetimiyle karşı karşıyayız.

¬ Kişi başına düşen millî gelir 60 bin 537 Türk Lirası.. Bu tutarı 2020’nin yıllık dolar kuru ortalaması olan 7,04’e böldüğünüzde kişi başına millî gelirin 8.599 dolar olduğunu görürsünüz. 2019’da bu tutar 9.127 dolar idi. Haliyle bir önceki yıla göre kişi başına düşen millî gelirde 528 dolar yani 3.717 lira 12 kuruş’luk bir azalma söz konusu.. 

 

 

Bu azalma 3-4 yerden maaş alan zübükleri etkilemeyebilir ama asgarî ücretle ailesini geçindirmeye çalışanlar için çok büyük kayıp.. 

 

 

Asgarî ücretliler demişken.. Dönemin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 2014 yılında paylaştığı resmî verilerine göre Türkiye’deki kayıtlı (SGK’lı) işçi sayısının % 40’dan fazlası asgarî ücret çalışanı idi. Ve ilgili bakanlığın o tarihten sonra bir daha veri açıklamamasına rağmen bu oranın -kaçak işçi çalıştırmaları, kayıt dışı (gündelikçi) çalışanlar vb. ile birlikte- şimdilerde % 60’ları bulduğu dillendirilmekte.. 

 

 

Ülkede, emek sömürüsü almış başını gidiyor.

 

¬ İşsizlik oranı %13,2 olarak açıklandı. Bu resmî veri de gösterdi ki 2023 hedeflerinin/vaatlerinin iki katından fazla bir sapma söz konusu.. Üstelik de AKP yönetiminin -lise açar gibi- her ile açtığı üniversitelerin genç izsizliğini ötelemek suretiyle resmî veriye sağladığı olumlu katkıya rağmen..

Şu durumda AKP’nin, 2023 hedeflerinin/vaatlerinin çok uzağında kaldığı/kalacağı açıkça görülüyor. Bunlara bir de Türkiye’nin Kasım 2002’den Mayıs 2021’e kadar olan süreçte yıldan yıla artarak gelen Türkiye’nin toplam (brüt) dış borç verilerini eklerseniz, cin çarpmışa dönersiniz. 

 

 

 

Öyle ya, üretmeden tüketirseniz ve dahi tüketmeye devam ederseniz -sayenizde- 460 milyar doları bulan Türkiye’nin toplam dış borcunu -hadi kapatmanızdan da geçtik- nasıl döndüreceksiniz? 

 

 

Başka ülkeler misal yanıbaşınızdaki batık Yunanistan bile yıllık % 4-5 faizle borçlanırken; onun iki katı maliyetle borç alarak Çin’e vd. ülkelere çarpılmanız da cabası..

 

 

 

 Sahi “Bugün borç alan, yarın emir alır.” diyen hangi padişahtı? Hani Osmanlı torunusunuz ya… O açıdan şey ettik!.

Muska ve keramet öyküleriyle beyni iğfal edilmiş; okuyup araştırmayan, düşünüp sorgulamayan bir topluma siyasî fırka (party) başkanlarını kolaylıkla veli (çoğulu; evliya..) yani ermiş diye yutturabilirsiniz. 

 

 

 

Tıpkı İngiliz işgal ordusu komutanı Allenby’ye “el-nebi” diyen Filistinli safsalaklar örneğinde olduğu gibi!.. Peki aklı başında bir Arap’a göre Allenby ne olmalıydı? Ecnebi yani yabancı!.. 

 

 

Oysa onlar 751’den bu yana arkalarını kollayan -Müslüman- Türkleri yabancı saymayı yeğlemişledi. 

 

 

Dahası atadan kalma topraklarını yüksek (fahiş) fiyattan Yahudilere satmış ve aldıkları paraları yine bir başka Yahudi’nin gazinosunda yemişlerdi. 

 

 

Şimdilerde yersiz yurtsuz kalan torunları dipçik yiyor!.

Son olarak 1400’lerin sonundan 1900’lerin başına kadar geçen süreçte -neredeyse- devlet yönetiminden dışlanmış hatta horlanmış olan Türkiye Türklüğüne naçizane öğüdümüz, önerimiz… 

 

 

 

Devleti çıkar kümelerinden (hizip, group) alıp; size veren Atatürk’ün değerini bilin. 

 

 

Devletinize sahip çıkın. 

 

 

Oy kullanırken torunlarınızı düşünün. Orhun anıtlarında da yazdığı üzere oluk oluk kanınızın akmasını; kızlarınızın cariye, kızanlarınızın köle olmasını istemiyorsanız şayet.. 

 

 

Millî şairimiz Mehmet Âkif Ersoy’un dileğinin (dua), yakarışının Tanrı katında kabul görüp görmediğini bilmiyorsunuz sonuçta..

Aziz Dolu Atabey

Serik/Sarıobalı

23.05.2021

 

 

https://azizdolu.wordpress.com/2021/05/23/akpnin-2023-hedefleri-vaatleri-ve-iktisadi-gercekler/ 

EKONOMİNİN İKİ ANA SORUNU

 

 

 

EKONOMİNİN İKİ ANA SORUNU

Prof. Dr. Cihan Dura

 

 

Türkiye ekonomisinin pek çok önemli sorunu vardır: Enflasyon, bütçe açığı, tasarruf yetersizliği, kalkınma gibi. Bunlardan başta gelen ikisi de dış açık ve işsizlik sorunlarıdır.

 

 

1) Dış Açık

 

 

Dış açık Türkiye’nin en çetin bir sorunudur. AKP iktidarı ile birlikte çok daha belirleyici ve kaygılandırıcı bir karakter kazanmıştır. Eğer bir ülke diğer ülkelerle ekonomik ilişkileri dolayısıyla, bir yıl içinde elde ettiği döviz gelirleri toplamından daha fazla döviz harcaması yaparsa, fazladan yaptığı harcamaya ‘dış açık’, diğer bir deyişle ‘cari açık’ denir. Dış açık ülkemizin çözümü uzun zamana bağlı, köklü değişiklikler getiren, kısacası yapısal bir sorunudur.

 

 

Türkiye’nin 2000’li yıllardaki birikimli cari açığı 344 milyar dolardı. Demek ki ekonomi ortalama olarak her yıl 34 milyar dolar açık verdi. Bu rakam günümüzde ortalama 40 milyar dolardır.

 

 

Türkiye ekonomisi neden sürekli dış açık veriyor?

 

 

a) Bir görüşe göre dış açığın belirleyicilerinden bazıları yapısal faktörlerdir. Yapısal faktörler ekonominin oluşum biçiminden kaynaklanır. Gereğinden düşük döviz kuru, ulusal paranın aşırı değerliliği böyledir. Aşırı değerlilik dünya pazarlarında ihraç ürünlerini pahalılaştırır, yabancı malları ise Türkiye’de nispeten ucuzlatır. Kritik hammaddelere, özellikle de enerjide aşırı derecede dışa bağımlılık da yapısal bir faktör olarak nitelenebilir. Bu kapsamda liberalizmin, halkın tercihlerinde kaymalara sebep olması da zikredilebilir. Ülkemizde ithal mallarına talebin, liberal politikalarla geniş ölçüce teşvik edildiği bir gerçektir.

 

 

b) Ancak, diyebilirim ki bütün bunların ötesinde, dış açığın asıl sebebi; dünya ölçeğinde, zengin ülkeler lehine işleyen, Türkiye’nin de kurbanı olduğu bir tutsaklık mekanizmasıdır. Nedir, nasıldır bu mekanizma? Son dönemleri esas alırsak, şöyle açıklayabilirim:

 

 

-Türkiye’ye emperyalist ülkeler tarafından Neoliberalizm dayatıldı, bu çerçevede serbest mübadele kabul ettirildi. İthalat arttı, sanayileşme durdu (rekabet gücü, döviz kuru, tüketici tercihi, dış bağımlılıkta ülke aleyhine oluşumlar).

 

 

-Ülke mali bakımdan sıkıntıya düşünce dış borçlanma (faiz ödemelerinin artması, geri ödemeler) ve özelleştirmeler başladı. Özelleştirmelerle ülkenin fabrikaları, bankaları, limanları yabancılara satıldı (kâr transferlerinin başlaması ve artması).

 

 

-Küresel şirketler yabancı sermaye yoluyla ülkeye girmeye başladı (yeni kâr transferleri, sanayileşmenin durması).

 

 

-En sonra bir üretim faktörü olan ülke toprakları da satış listesine girdi (yabancıların taşınmazlarımız üzerinden kazançları, bunların transferleri).

 

 

Tutsaklık mekanizması bu işleyişi ile, dış dengeyi sürekli olarak Türkiye aleyhine çevirdi: Cari açık artarak kronikleşti, yapısal hale geldi.

 

 

2) İşsizlik Sorunu

 

 

İkinci ana sorun işsizliktir.

 

 

Bir ekonominin başarısı her şeyden önce, ülkenin insanlarına iş alanı açma derecesiyle ölçülür. Türkiye ekonomisine bu ölçüt açısından bakalım. Görünen, AKP hükümetinin büyük başarısızlığıdır. Kanıtlarını aşağıda veriyorum. 

 

 

AKP’nin ilk iktidar yılı olan 2003’te işsizlik oranı yüzde 10,5’ti. Bu oran 2017’de yüzde 10,9’dur. 2019’da ise yüzde 13,4’e yükselmiştir. Kaldı ki, bunlar resmî rakamlar olup asla güvenilir değildir. TÜİK AKP hükümetlerinin baskısına boyun eğerek başlıca istatistik verileri manipüle etmekte, iktidarı başarılı gösterecek düzeylere taşımaktadır. Gerçek verilere yaklaşmak için bu rakamların en az iki katını almak gerekir. Örneğin, 2019 işsizlik oranı yüzde 13,4 değil, yaklaşık yüzde 27 civarındadır. Bunun anlamı şudur: Türkiye’de çalışabilecek durumda olan her 100 kişiden 27’si işsizdir. Oran gençlerde çok daha yüksektir.

 

 

Nitekim BETAM Direktörü Prof. Dr. Seyfettin Gürsel, Mayıs 2020’de yaptığı bir açıklamada, "İşsizlik tsunami boyutlarında… İşsizlik oranı büyük olasılıkla yüzde 24-25’i bulacak. Genç işsizlik oranı yüzde 40’a ulaşabilir" diyordu.

 

 

İşsizlik oranının yüksek olmasının sebepleri de dış açık hakkında ileri sürdüğüm sebeplerle aynıdır. Türkiye neden yeterli ölçüde yeni iş alanları açamıyor? Çünkü Türkiye’nin sanayileşmesi engellenmiştir. Merkez ülkeleri kendi işsizlik oranları artmasın diye Türkiye gibi Çevre-ülkelerin sanayileşmesini çelmeliyor. Merkez ülkelerinde iş alanı açılması, bizim gibi ülkelerde işsizliğin artmasına bağlı. Niteliksiz emek bir tarafa, Türkiye kıt kaynaklarını ayırarak yetiştirdiği nitelikli insanları bile çalıştıracak yeterli miktarda iş alanı açamıyor. Bu da doğal olarak istatistiklere işsizlik oranının yükselmesi şeklinde yansıyor. İkinci sebep ise, Merkez ülkeler karşısında eğilip bükülen, teslimiyetçi bir tutum takınan, AKP gibi hükümetlerdir. Bunlar Derin-Merkez’in çıkarlarını koruyan, kendilerine dikte edilmiş olan politikaları uygulamaktadır.

 

 

İşsizliği düşürmenin en sağlam çözümü yurt içinde yatırım yaparak yeni üretim kapasitesi oluşturmak, istihdam yaratacak tesisler kurmaktır. Yeni üretim bilindiği gibi yeni üretim faktörü talebi, bu arada yeni işgücü talebi yaratacaktır. Ancak Türkiye’de temel hedef bu değil, bu yol denenmiyor. Bütün umut -özellikle AKP iktidarı ile birlikte- yabancı sermayeye bağlanmış görünüyor.

 

 

 

http://www.cihandura.com/tr/makale/EKONOMININ_IKI_ANA_SORUNU 

Ekonomik İyileşme Tabana Yayılacakmış

 

Ekonomik İyileşme Tabana Yayılacakmış

 

Nazım Peker

 

 Neymiş efendim ekonomik düzelme yakında tabana da yayılacakmış! Sevsinler emi!

 

  Ülkeyi yönetenler, itibardan vaz geçmiyorlar.

Ülkeyi yönetenler lüksten, gösterişten vaz geçmiyorlar.

Saraylar, uçak filoları, yatlar, deniz kıyısında 350 odalı katlar, Van Denizi kıyısında 1071 metrekarelik göstermelik saraylar. Bakanların, belediye başkanlarının, vali beylerin, kaymakam beylerin, müftü efendilerin altlarında kurşun geçirmez ultra lüks milyon liralık Mecedes-Audi, BMW ler.

 

Neymiş? İtibardan taviz olmazmış. Sizin itibarınıza.

Maksat ekonomiyi, tasarruf önlemleriyle düzeltmekse önce siz önden buyursanız ya! O ultra lüks otomobillerden inseniz, Türk insanın bindiği araçlara binseniz, lüks bina ve şatafatlı koltuklardan, yataklardan kalksanız

 

Ekonomi bozulmuş ve tulumbada su kalmamış olacak ki, damat bakan üç ayda bir ekonomik düzeltme paketi açıklar ve sık sık, “Ekonomi de tahminlerin üzerinde bir toparlanma gözledik” masalını anlatır. “Yetmez ama EVET” diyenler ise bu masalla, “İyileşiyor muşuz, göle su gelecekmiş” diye avuntuyla uyutulurlar.
  

 

Son düzenlemeler gösterdi ki, ekonomide bıçak kemiğe dayanmak üzere. Geçinemeyen emeklinin üç kuruşuna göz dikilmiş.

 

Neymiş efendim ekonomik düzelme yakında tabana da yayılacakmış! Sevsinler emi!

 

Emeklilere verilen iki bayram ikramiyesi kaldırılacak ya da düzenlenecekmiş.

 

Emeklinin ilaç katkı ve muayene katkı payları artırılacakmış,

 

Emeklilerin çok yüksek, dünya ortalamasının (!) üzerindeki maaşlarından % 5 kesinti yapılacakmış.

 

50 yaşın altında kalan dul eşe emekli maaşı bağlanmayacakmış.

 

Nasıl ekonomi uçuyor, düzelme başlamışmış değil mi?

Hani ekonomiden anlayan,  “Her ekonomik sıkıntının başı FAİZ.  Faizler düşerse ekonomi düzelir” diyen muhterem. Ne oldu? Döviz, altın aldı başını gidiyor, zamlar patladı, pahalılık tavan yaptı. Geleneğinde patatesi, soğanı çuvalla alan bu asil millet, bunları bile tane ile alır hale geldi, devri iktidarınızda.

 

Ekonomide başlayan iyileşme, tabana yayılıyor ha?

“Devletin kasasından kör kuruş çıkmayacak” propagandası ile yaptırılan geçiş-uçuş-hasta garantili otoyollara, köprülere, tünellere, şehir hastanelerine, havaalanlarına devletin kasasından milyarlar ödeyen anlayış, ekonomideki düzelme bu mudur?

Ne olur gölge etmeseniz!

Benzin, mazot, elektrik, doğalgaz, su faturalarını ödeyemeyen, borçları yüzünden boşanan, intihar eden, okulunu bırakan insanları görmüyor, duymuyor musunuz?

 

0n milyon Suriyeliye bakmak Türk milletinin kaderi mi, alın yazısı mı?

Kayalı Parkta oturan emeklilerden birinin dediği gibi, “Beyim herkes devletten haksız aldığını yerine koysa ekonomi düzelir.”

 

2019’da 2 milyon 500 bin iş istihdamı (!) sağlanmıştı. Bu yıl da sanırım 5 milyon istihdam sağlanır. Kaynak: Maliye ve Hazine Bakanı. B. Albayrak.

Esen kalınız.


Not:
 

1. Bu yazı FOX TV’nin ele geçirdiği Maliye Bakanlığının SGK’undan istediği” tasarruf tedbirleri ne olmalı” isteğine verilen cevap yazısı üzerine yazıldı. Eğer kamuoyu baskısından çekinmezlerse bunlar uygulanacakmış.
2. Bu yazı 28.02.2020’de yazılmıştır. Şimdi de Coronavirüs salgını var. İşler hepten karıştı. Devlete beklenmeyen bir mali yük daha çıktı. Bakalım ne olacak. İnşallah iyi olur.
3.  

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/nazim-peker/ekonomik-iyilesme-tabana-yayilacakmis-442633m.html 

Aç Karın Guruldar, Türk Tarımının Hali

 

Aç Karın Guruldar, Türk Tarımının Hali

 

Nazım Peker

 

 

Unutmayınız ki eğer bir üçüncü dünya savaşı çıkacaksa bilin ki bu savaşın ana dayanağı; “Gıda” olacaktır. Yani tarım ve tarıma dayalı ürünler.

 

 Türkiye çiftçisi son yıllarda bilerek ya da bilmeyerek üvey evlat muamelesi görmekte. Girdisi pahalanırken ürettiği ürün ucuzlamaktadır.

Ayrıca Türk çiftçisinin ve Türk tohumculuğunun gelişmesini engelleyen: 5553 ve 5042 sayılı yasaların acilen; yerli ve milli bir hale getirilmesi gerekmektedir.

 

Karnı doymayan, midesi guruldayan insan, tehlikeli insandır, zavallı insandır.
 
 

Buna en iyi örnek; son model bir arabaya yakıtını koyamadığınız da bu arabanın modern bir kümesten farkı olur mu?

 

Türk köylüsü de, Türk çiftçisi de çalışkandır, vatanseverdir. Yeter ki gerekli destek verilsin.

Biz senelerdir “Et ucuzlasın” diye 12 yıllık Sırbistan’dan bile et ithal ediyoruz.

 

Et ucuzladı mı?

Bilakis tam tersine, “Et fiyatları el yakıyor.” İnsanlar vitrinlerden bakıyor.

 

 Hani ülkeyi yönetenler, “Tarımda Avrupa’nın birincisiyiz”, “Türk tarımı altın yıllarını yaşıyor” gibi dayanaksız laflar ediyorlar ya!..

 

Size ufak bir bilgi vermek istiyorum:

Yıl 2002, AKP’nin iktidar olduğu sene:

Kayıtlı çiftçi sayısı: 2 milyon 700 bin, çiftçilerin toplam tarımsal kredi borcu tutarı: 530 MİLYON TL, Tarımın milli gelirden aldığı pay: % 10.6 

 

İken

Yıl 2019, AKP’nin ülke yönetiminde ustalık ve altın devri (Kendileri öyle söylüyor)

Kayıtlı çiftçi sayısı: 2 milyon 100 bin, çiftçilerin toplam tarımsal kredi borcu tutarı: 118 MİLYAR TL oluvermiş ve tarımın milli gelirden aldığı pay da: % 5.8’ e düşüvermiş.

Nereye gitmiş 600 bin çiftçi? Neden tarımı terk etmişler. İnsan ekmek yediği tekneyi neden bırakır?

Bu durumda Türk çiftçisi altın çağını mı yaşamış oluyor?

Düşük kur politikasıyla ve desteksiz bırakılan ülke çiftçisi yerine; Rus, Fransız, Sırp, İran, Çin, ABD, Kanada, Hollanda Brezilya çiftçilerine ithalat yoluyla döviz aktarırsanız; Türk tarımı Avrupa’da birinci mi oluyor?

 

Kaçınılmaz sonuç:

Yeterli tarımsal ürün olmadığından İTHALATA yönelirsiniz ama o da durumu kurtarmıyor, ENFLASYON da patlıyor. Enflasyonun nedeni sadece FAİZ değil ki?

 

Üretmeden tüketmek, mirasyedilerin fıtratıdır. Bizde bir laf vardır, “Elden gelen öğün olmaz, o da vaktinde gelmez.”

 

Sonra da çıkıp meydanlara: “Biz kendi göbeğimizi kendimiz keseriz.” diye hava basmak; züğürt tesellisinden ve davulcu yellemesinden öte bir şey değildir.

 

Unutmayınız ki eğer bir üçüncü dünya savaşı çıkacaksa bilin ki bu savaşın ana dayanağı; “Gıda” olacaktır. Yani tarım ve tarıma dayalı ürünler.

 

Siz aç bir karınla ve guruldayan bir mide ile ne yapabilirsiniz?

Esen kalınız.

 

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/nazim-peker/ac-karin-guruldar-turk-tariminin-hali-441940m.html 

Ekonomi Nasıl Okunmalı?

 

 

Ekonomi Nasıl Okunmalı?

 

 

Nazım Peker

 

 

Tarım ülkesinde soğan ve patates tane ile alınır hale nasıl gelir? 

 

Bu ülkenin kültüründe patates ve soğan çuvalla alınırdı.

 

Ben Sn. Cumhurbaşkanı gibi akademik olarak ekonomi okumadım, ekonomistte değilim.

 
Gel gör ki altmış yıldır da yaşayan EKONOMİNİN içinde bir bireyim.

 
Ekonomi söyledikleri gibi ne uçuyor nede kaçıyor, felaket tellalı değilim ama pek iç açıcı da gözükmüyor.

 
Defalarca bir yapılanmadır gidiyor!

 
Merak ediyor musunuz YAPILANDIRMA nedir?

 
Son yıllarda hoş olmayan bu kelime çok duyuluyor…

 
Sıkıntıda olup da devlete borcunu ödeyemeyen mükelleflere devlet:” Gel bakalım sen bu borcu da vergiyi de ödeyemeyecek gibisin. 


Eeee bizimde hükümet olarak acilen paraya ihtiyacımız var. 


Öyleyse seninle anlaşak, uzlaşak; bu borcunu YAPILANDIRALIM önümüzdeki birkaç ayda ya da birkaç yılda öde.”


 Sonuç:


 
Çok Büyük Firmalarda zorda ki, devletle böyle bir yapılandırmaya gittiler.

 
Yetti mi? Hayır!

 
Anlı-şanlı böyük Futbol sektörü de yapılandırmaya gitti.

 
Yetti mi? Hayır!!!

 
Dev İnşaat ve otomobil sektörüne de düşük faizle ev ve otomobil sattırma YAPILANDIRMASI yapıldı.

 
Müzmin Kart borçluları yapılandırmaya gitti.

 
Çiftçi, esnaf, küçük ölçekli işletme ve diğerleri.

 
Neden yapılandırmaya gitmişler? Sözün özü ve kibarcası, YAPILANDIRMA demek BATAKTA demektir.
 
 
Elinizi vicdanınıza koyun ve sorun Allah aşkına; ZORDA olmayan bir kesim var mı?
 
Sordunuz mu? Bulamadınız mı?

 
TBMM’sinin geçinemeyen vekillerinin 4 TL’ye fırın kebabı yediği meclis lokantasına ne dersiniz?

 
Onlar zorda değiller. Vekil olarak seçiyoruz, kendilerini dokunulmaz kılıp, kendilerine özel yasalar çıkarıyorlar.

 
Dostlar! Elbette ülke batmaz, batırmazlar. Bataktan ödeme çıkmaz. Akıllı alacaklı da, borçlusunu batırmaz.

 
Ama hesap ödettirirler. Emir verirler, yeraltı ve yer üstü varlıklarını ipotek alırlar, biat ettirirler.

 
Zor günler bizleri bekliyor gibi. Masadakileri iştahla yiyenler, sofrayı kaldırtmak için yeni saflar arıyorlar.

 
Hazır olun! Bu faturayı da daha öncekiler gibi biz ve sizler beraber ödeyeceğiz. 


Ne olur, rica ediyorum; “Benim partim, benim liderim” demekten vaz geçelim de, “Benim ülkem” diyelim.

 
Tarım ülkesinde soğan ve patates tane ile alınır hale nasıl gelir? 


Bu ülkenin kültüründe patates ve soğan çuvalla alınırdı.
 
 
İşte ekonomiyi ben böyle okuyorum.

 
Esen kalınız.


http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/nazim-peker/ekonomi-nasil-okunmali-441629m.html 

Mağdur Edalı Mağrur İktidar!

 

 

 Mağdur Edalı Mağrur İktidar!

 

 

Özcan Yeniçeri

 

 

Kendi gücüne mağlup olmuş mağrur bir iktidarla Türkiye karşı karşıyadır.

Denetlenemeyen, hesap sorulamayan, hiç bir sınırı ve ölçüsü olmayan iktidar uygulamalarıyla Türk halkı karşı karşıyadır.

 

İktidarın muhalefete karşı kullandığı dil de demokrasinin dili değildir.

 

Doğrusu muhalefetin dili de burada eleştirilecekti ama Türkiye’de muhalefetin dili yok denecek kadar cılızdır!

 

Şu sözleri iktidar elitleri ifade etmiştir:

 

‘Kaçacak deliği yok... onun hesabı ağır olacak’,

 

‘CHP, sözde İYİ, particik Saadet ve HDP ile dörtlü çete oldular teröristlerle işbirliği yapıyorlar.’

 

“Bunlar milletin önüne geldiği zaman burada çok ciddi bir bedeli kendisi ödeyeceği gibi... Ankaralı hemşerilerimize de ödetme durumuna düşüyor.”

 

“Bu seçimlerde de teröre bulaşmış olanlar, olur ya, sandıktan çıkacak olurlarsa anında gereğini yapıp kayyum tayinleri ile yolumuza devam edeceğiz. Beklemek yok.”

 

Belediye başkanlarına ‘seçilsen de görevden alırız’ mesajını vererek, muhalefet partileri genel başkanlarına üstü kapalı “cezaevine atarız” tehdidinde bulunarak, gazetecilere “patlatırlar enseni” söylemleriyle korkutarak her şey yapılır ama siyaset yapılamaz!



İşte bu siyasi şart ve ortamda durumdan vazife çıkaran iktidar yanlısı bir televizyon muhabiri ana muhalefet lideri için şu sözlerle idam talep ediyor.  “Türk kamuoyu, PKK terör örgütüne,  FETÖ’ye yandaşlık yapan Kemal Kılıçdaroğlu gibi bazı isimlerin de bu darağacında asılmasını, idam edilmesini bekliyor.”

 

Siyasette öfkenin, hakaretin, aşağılamanın, suçlamanın, hain ilan etmenin nereye doğru evrildiğini bu örnek olay göstermektedir.

 

Demek ki Cumhur İttifakının sloganı olan “sağduyunun birlikteliği”ne değil sağduyunun gerçekten varlığına Türkiye’nin ihtiyacı vardır.

 

Miting meydanlarında daha önce görülmeyen ölçüde büyük bir nefret söylemi, seviyesiz üslup, dengesiz öfke, sınırsız hakaret ve siyasi rakibi hain ilan etme sağduyuya değil toplumu birbirine düşürmeye katkı sağlamaktadır.
 
 

Kendi gücüne mağlup olmuş mağrur bir iktidarla Türkiye karşı karşıyadır.

 

İktidarla muhalefet arasındaki dengenin iktidar lehine bu kadar bozulmuş olması iktidarı kibire gark etmiştir.


 
Mağrur edalı mağrur!

 

Bütünüyle algı yönetmeye odaklanmış bir medya gücüyle inanılmaz bir propaganda gerçekleştiren iktidarla kendini ifade etme imkânı olmayan bir muhalefet yerel seçimlerde karşı karşıyadır.

 

Her türlü isnat, itham, iftiranın tepeden buyuran bir eda ile öfke içinde ortay koyan bir iktidarla bunlara cevap yetiştirmeye çalışan muhalefet bu seçimlerde yarışıyor.

 

Bu seçimlerde 17 yıldır işbaşında olan bir iktidarın icraatları değil 17 yıldır iktidar yüzü görmeyen bir muhalefetin işbirliği ve söylemleri tartışılıyor.

 

17 yıl önce tek başına iş başına gelmiş olan bir iktidarın iflas eden PKK/HDP ile “Çözüm Süreci”; FETÖ’yle “yargı süreci, referandum süreci” işbirlikleri değil, muhalefetin kendi arasında yaptığı işbirliği yargılanıyor.

 

İktidar “beka sorunu var” diye bas bas bağırıyor. Pişkinlik yapıp “beka sorununu çıkaran muhalefettir” derlerse de şaşırmamak gerekir.

 

Beka sorununun nedeni ekilmeyen tarlalar, adam gibi teşvik edilmeyen hayvancılık, amacına uygun kullanılmayan krediler, yapılmayan yatırımlar ve sonuçta ortaya çıkan üretimsizliktir.

 

Beka sorununu yaratan üretim özürlü iktidarın kendisidir. İnanılması zor ama patatesi, soğanı, eti, otu ithal eden iktidar aynı zamanda beka sorunundan yakınıyor.

 

İşin ilgin yanı iktidar beka sorununu 31 Mart seçimlerinde seçeceği Muhtar, meclis üyeleri ve belediye başkanlarıyla çözeceğine inanıyor.

 

“Oyları bize verin beka sorunu çözelim” demeye getiriyor.

 

“Patlıcanı yazın yiyin”, “bu millet icabında bir soğana talim eder” popülizmiyle beka sorununun altından kalkmak mümkün değildir.

 

Savaşa giriyormuş gibi iktidarın ölümü (bekayı) gösterip kendisine razı etmek stratejisinin geri tepme ihtimali yüksektir.

 

İktidarın mağdur edalı mağruru oynamasının bu defa seçmen farkındadır.

 

Seçmenin bu durumu nasıl değerlendirdiği 31 Mart akşamı görülecektir!



 http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ozcan-yeniceri/magdur-edali-magrur-iktidar-441471m.html

Devlet Adamı Kıtlığı ve Beka Sorunu!

 

Devlet Adamı Kıtlığı ve Beka Sorunu!

 

Özcan Yeniçeri 

Bir defa bir ülke eti, samanı, patlıcanı, biberi, patatesi ithal ediyorsa o ülkenin “beka” sorunu vardır.

 

Siyasette her taraf, her şey iktidar adaylarının lehine organize olmuş durumdadır. Güç, imkân, bürokrasi, medya ve STK hepsi ezici bir biçimde iktidarın lehinedir.

 

“Propaganda kansız bir savaş, savaş kanlı bir propagandadır.”  Bu bağlamda siyasetin propagandadan ibaret olduğu bir gerçektir ve propagandanın bütün mekanizmalarını da iktidarın elinde tutmaktadır.

 

Bütün bunlara karşın ülkenin gerçekleri iktidarı ciddi biçimde sarsmaktadır. AK Parti iktidarı hiç bir seçim döneminde 31 Mart mahalli idareler seçimi kadar rahatsız olmadı.

 

AK Parti iktidarını başarısız kılan üç önemli sorun vardır: Birincisi beka sorunu, ikincisi devlet adamı kıtlığı, üçüncüsü de ekonomideki kötü gidiş. 

  

Devlet adamı kıtlığı!

 

17 yıldır Türkiye’yi neredeyse tek başına bir insan yönetiyor, organize ediyor ve kontrol ediyor.

 

Türkiye 17 yıldır AK Parti gibi bir parti; AK Parti de 17 yıldır ikinci bir Tayyip Erdoğan gibi bir lider çıkaramamıştır.

 

AK Partili belediye başkanlarının birçoğu “metal yorgunu” oldukları iddiasıyla yönetimden ayrılmaya zorlanmıştır.

 

İktidarın Belediye başkanları “metal”, ülkeyi yönetenlerse “iktidar yorgunudur.”

 

Bir de bunun üzerine eskilerin kaht-ı rical dedikleri devlet adamı kıtlığı eklenince durumun vahameti ortaya çıkıyor.

 

Ekonominin ve uluslararası ilişkilerinin durumundan devlet adamı kıtlığının aciliyetini anlamak mümkündür.
 
 

Ülkeyi yönetenler Ermenistan’la olan sorunları Zürih protokolleriyle aşacaklarını düşündüler. Böylece “yüz yıllık tarihi sorun tarih olacak” dediler. Durum fiyaskoyla sonuçlandı.

 

Kıbrıs’ta “çözümsüzlük çözüm değildir” dediler. “Yes be Annan” dedikleri planı “çözüm çözümdür” yüzeyselliğiyle yürürlüğe koydular sonuç tam bir hezimet oldu.

 

Eli hem silahlı, hem de kanlı terör örgütü PKK’yla ‘mücadele değil müzakere yapacağız’ dediler, Habur, Oslo, İmralı, Dolmabahçe rezaletleriyle ülkeyi yüz yüze getirdiler.

 

FETÖ’ye her istediğini verdiler, açtıkları davaların savcısı oldular, mezardakileri kaldırıp birlikte oy kullandırmaya kalktılar, sonuçta ülkeyi 15 Temmuz ihanetiyle yüzyüze getirdiler.
 
 

Suriye’yle önce sınırsız ilişki kurdular, ortak bakanlar kurulu topladılar, üst düzeyde gidiş, gelişler ve toplantılar yaptılar ardın da kanlı bıçaklı oldular.

 

ABD ile BOP’da ortak oldular, birlikte “eğitip donattılar” sonra ABD ile Suriye’de kafa kafaya geldiler.

 

Bütün bunları devletin ne olduğun bilmeyen siyasetçi, uluslararası ilişkileri okuyamayan stratejisyen, tarih ve millet özürlü kadrolar meydan getirdi.

 

Devlet adamı kıtlığı bu kötü sonuçların alınmasında en büyük etken olmuştur.


 

Beka sorunu!

 

Türkiye’de iktidarın ifadesiyle ciddi bir “BEKA” sorunu vardır.

 

İktidarın en yakın ortağı şöyle diyor: “Ya olacağız ya hep birlikte yok olacağız. Ya beka diyeceğiz ya da belaya razı olacağız.”.

 

Bu açık bir itiraftır.

 

17 yıldır ülkeyi yönetenler sonunda Türkiye’yi kendi ifadeleriyle “beka” sorunuyla karşı karşıya bırakmışlardır.
 
 

Gerçekten Türkiye’nin bir “beka” sorunu vardır. Bu sorunu yaratan iktidar herkesten çok bunun farkındadır.

 

İşin ilginç yanı iktidar resmen “on yedi yıldır ülkeyi kötü yönettik ve ortayabeka sorununu çıkarttık” diyor.

 

Muhalefet “yok yok beka sorunu yok... Bayağı işi iyi götürüyorsunuz,” diyor.

 

Bir defa bir ülke eti, samanı, patlıcanı, biberi, patatesi ithal ediyorsa o ülkenin “beka” sorunu vardır.
 
 

Muhalefet kendi kendine muhaliflik ederek “beka sorununu” görmezlikten gelemez.

 

Aksine muhalefet iktidara “bu beka sorununu Türkiye’nin başına nasıl musallat ettiyseniz, öyle de ortadan kaldırınve gidin” demesi gerekir.

 

İktidarı savunmaktan sorumlu ortak, patlıcan sorununun nasıl çözüleceğini şöyle açıklıyor: “kışın pahalıysa, yazın yiyin.”

 

Hani şu meşhur “ekmek bulamıyorsanız pasta yiyin” sözü varya beka sorunun çözüm formülü de budur!

 

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ozcan-yeniceri/devlet-adami-kitligi-ve-beka-sorunu-441448m.html