cemaat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
cemaat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

24 Mayıs 2021 Pazartesi

AKP’nin 2023 hedefleri/vaatleri ve iktisadî gerçekler

 


 
 
AKP’nin 2023 hedefleri/vaatleri ve iktisadî gerçekler


Aziz Dolu Atabey
 

İktisadî buhranlardan (crises) ve her ne kadar merkez sağ partiler dense de özelinde liberal/Batıcı olan siyasî akımların kısır partilerinden -affedersiniz- kısır çekişmelerinden bıkıp usanan dahası sol/sosyalist cephe üzerinden kurgulanan 28 Şubat tiyatrosu ile dinci eğilimlere yöneltilen Türk seçmeninin onay vermesiyle iktidara gelen AKP haklı veya haksız gerekçelerle uzun süre enkaz edebiyatı yaptı bildiğiniz üzere. 
 
 
 
Enkaz diye nitelendirdikleri ülkede satıp savılan fabrikalar, limanlar, madenler… ve saçıp savrulan paralar ise “enkaz”, “reklam arası” gibi seviyesiz ve hatta densiz nitelendirmelerde bulundukları cumhuriyetin 80 yıllık birikimiydi. Makarna keselerinden gözler kamaşıp, kömür torbalarından ufuklar karardığı için bütün çıplaklığı ile ortada duran bu gerçeği kimse gör(e)medi ne yazık ki..



Dünü mağdur, bugünü mağrur AKP’lilere göre iki cumhuriyet vardı; kendilerinden önce ve kendilerinin dönemi… 
 
 
Tavan yapmış bir kibir (libido) de cabası.. 
 
 
Civciv yumurtadan çıkmış, dönüp kabuğunu beğenmemiş hesabı.. AKP iktidara gelir gelmez kimi çevrelerin tanımlamasıyla çarpıcı (schock/şo:k) gelişmeler birbirini izledi. AB uyum yasaları, açılımlar, özelleştirmeler, yollar-köprüler… Örneğin AKP tarafından hazırlanan 10. Kalkınma Planı’ndaki 2023 hedeflerinden/vaatlerinden bazıları şunlardı:
 

¬ GSYH (toplam iktisadî üretim) 2 trilyon dolar
 

¬ Dışsatım (ihracat) 500 milyar dolar
 

¬ Kişi başına düşen millî gelir 25 bin dolar
 

¬ İşsizlik oranı % 5
 

Yıllık bazda olacağı öngörülen bu hedefler/vaatler gerçekten de çok iddialı söylemlerdi. Ayağı yere basmış basmamış kimin umurunda… Perşembenin gelişi, çarşambadan belli olur diyen atalara rahmet!..



Yarışın son düzlüğüne giren ve 18 yılda geldiği noktayı göstermesi açısından oldukça çarpıcı olan AKP’nin 2020 yılına ilişkin iktisadî (economic) verileri ise şu şekilde:
 

¬ GSYH (toplam iktisadî üretim) 5 trilyon 47 milyar 909 milyon Türk Lirası.. TL cinsinden yazdığımız bu veriyi 2020’nin yıllık dolar kuru ortalaması olan 7,04’e bölüp; dolar cinsini hesaplayabilirsiniz. Neyse, o güzel aklınızı yormayalım. 717 milyar dolar.. GSYH tutarı 2019’da 760 milyar dolar iken, 2020’de 43 milyar dolarlık bir azalma söz konusu bu arada..
 

¬ Dışsatım (ihracat) 169,5 milyar dolar.. 500 milyar dolarlık hedefin 3’te 1’lik oranını zar zor tutturabilmiş bir AKP yönetimiyle karşı karşıyayız.


¬ Kişi başına düşen millî gelir 60 bin 537 Türk Lirası.. Bu tutarı 2020’nin yıllık dolar kuru ortalaması olan 7,04’e böldüğünüzde kişi başına millî gelirin 8.599 dolar olduğunu görürsünüz. 2019’da bu tutar 9.127 dolar idi. Haliyle bir önceki yıla göre kişi başına düşen millî gelirde 528 dolar yani 3.717 lira 12 kuruş’luk bir azalma söz konusu.. 
 
 
Bu azalma 3-4 yerden maaş alan zübükleri etkilemeyebilir ama asgarî ücretle ailesini geçindirmeye çalışanlar için çok büyük kayıp.. 
 
 
Asgarî ücretliler demişken.. Dönemin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 2014 yılında paylaştığı resmî verilerine göre Türkiye’deki kayıtlı (SGK’lı) işçi sayısının % 40’dan fazlası asgarî ücret çalışanı idi. Ve ilgili bakanlığın o tarihten sonra bir daha veri açıklamamasına rağmen bu oranın -kaçak işçi çalıştırmaları, kayıt dışı (gündelikçi) çalışanlar vb. ile birlikte- şimdilerde % 60’ları bulduğu dillendirilmekte.. 
 
 
Ülkede, emek sömürüsü almış başını gidiyor.
 

¬ İşsizlik oranı %13,2 olarak açıklandı. Bu resmî veri de gösterdi ki 2023 hedeflerinin/vaatlerinin iki katından fazla bir sapma söz konusu.. Üstelik de AKP yönetiminin -lise açar gibi- her ile açtığı üniversitelerin genç izsizliğini ötelemek suretiyle resmî veriye sağladığı olumlu katkıya rağmen..



Şu durumda AKP’nin, 2023 hedeflerinin/vaatlerinin çok uzağında kaldığı/kalacağı açıkça görülüyor. Bunlara bir de Türkiye’nin Kasım 2002’den Mayıs 2021’e kadar olan süreçte yıldan yıla artarak gelen Türkiye’nin toplam (brüt) dış borç verilerini eklerseniz, cin çarpmışa dönersiniz. 
 
 
 
Öyle ya, üretmeden tüketirseniz ve dahi tüketmeye devam ederseniz -sayenizde- 460 milyar doları bulan Türkiye’nin toplam dış borcunu -hadi kapatmanızdan da geçtik- nasıl döndüreceksiniz? 
 
 
Başka ülkeler misal yanıbaşınızdaki batık Yunanistan bile yıllık % 4-5 faizle borçlanırken; onun iki katı maliyetle borç alarak Çin’e vd. ülkelere çarpılmanız da cabası..
 
 
 
 Sahi “Bugün borç alan, yarın emir alır.” diyen hangi padişahtı? Hani Osmanlı torunusunuz ya… O açıdan şey ettik!.



Muska ve keramet öyküleriyle beyni iğfal edilmiş; okuyup araştırmayan, düşünüp sorgulamayan bir topluma siyasî fırka (party) başkanlarını kolaylıkla veli (çoğulu; evliya..) yani ermiş diye yutturabilirsiniz. 
 
 
 
Tıpkı İngiliz işgal ordusu komutanı Allenby’ye “el-nebi” diyen Filistinli safsalaklar örneğinde olduğu gibi!.. Peki aklı başında bir Arap’a göre Allenby ne olmalıydı? Ecnebi yani yabancı!.. 
 
 
Oysa onlar 751’den bu yana arkalarını kollayan -Müslüman- Türkleri yabancı saymayı yeğlemişledi. 
 
 
Dahası atadan kalma topraklarını yüksek (fahiş) fiyattan Yahudilere satmış ve aldıkları paraları yine bir başka Yahudi’nin gazinosunda yemişlerdi. 
 
 
Şimdilerde yersiz yurtsuz kalan torunları dipçik yiyor!.



Son olarak 1400’lerin sonundan 1900’lerin başına kadar geçen süreçte -neredeyse- devlet yönetiminden dışlanmış hatta horlanmış olan Türkiye Türklüğüne naçizane öğüdümüz, önerimiz… 
 
 
 
Devleti çıkar kümelerinden (hizip, group) alıp; size veren Atatürk’ün değerini bilin. 
 
 
Devletinize sahip çıkın. 
 
 
Oy kullanırken torunlarınızı düşünün. Orhun anıtlarında da yazdığı üzere oluk oluk kanınızın akmasını; kızlarınızın cariye, kızanlarınızın köle olmasını istemiyorsanız şayet.. 
 
 
Millî şairimiz Mehmet Âkif Ersoy’un dileğinin (dua), yakarışının Tanrı katında kabul görüp görmediğini bilmiyorsunuz sonuçta..



Aziz Dolu Atabey

Serik/Sarıobalı





7 Ekim 2020 Çarşamba

TARİKATLAR RAPORU


 
 
TARİKATLAR RAPORU
 
 

Prof. Dr. Cihan Dura
 
 

(Prof. Dr. Esergül Balcı ile yapılan bir mülakattan özetlenmiştir.)
 
 
Taşrada devlet eğitimden kademe kademe çekilmiş. Bazı bölgelerde okullar kapatılmış. Yoksulluk ve sahipsizlik nedeniyle aileler çocuklarını tarikatlara teslim etmiş. Yarın bu çocukların hangi amaç için nasıl kullanılacağı meçhul.
 
 
 
Bu durum terör kadar ciddi bir ulusal güvenlik sorunudur. IŞİD’e katılanların çoğunun Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinden olduğunu mahkeme kayıtlarından biliyoruz.
Yaptığımız araştırmaya göre, Türkiye’de bir milyon civarında çocuk tarikatların elinde. Çoğunluğu yoksul ailelerden geliyor. Çaresizler. Kalabalık ailesinin karnını zar zor doyuran ebeveynler çocuklarını tarikata verince, bir boğaz eksiltmiş oluyor.
 
 
 
Tarikat yurtları, okulları, kursları ve evleri her türlü istismara açık.
 
 
 
Eğitim politikaları konusunda araştırma yapmak için ABD’ye gittiğimde FETÖ’nün korunup kollandığını gördüm. Altyapılarını eğitim üzerine kurmuş bir örgütten söz ediyoruz. Dershanelerle büyümüş, liseler, üniversiteler ve yurtlar kurmuş, eğitim ve yayın alanında holdingleşmiş bir yapı. Giderek büyütülmüş ve 2002 yılında iktidar ortağı yapılmış bir tarikat.
 
 
 
İstanbul’daki tarikat ve kollarının, Kuran kursu adı altında binlerce çocuğa eğitim verdiğini tespit ettik. Bu çocukların bir kısmı okul çağında bile değildi. Taşrada durum aslında daha vahim.
 
 
 
Devlet eğitimden kademe kademe çekilmiş. Bazı bölgelerde okullar artık kapatılmış. Yoksulluk ve sahipsizlik nedeniyle aileler çocuklarını tarikatlara teslim etmiş durumda. Yarın bu çocukların hangi amaç için nasıl kullanılacağı meçhul. 
 
 
 
Eğitimleri dolayısıyla her türlü istismara açıklar. Sonuçta çocuğunun karnını doyuran, yatacak yer veren bir organizasyondan söz ediyoruz. Ailenin başka bir seçeneği yok. Devlet 24 Ocak Kararları sonrasında küreselleşme ve özelleştirme kapsamında, kademe kademe sosyal hayattan ve eğitimden çekilmiş, yoksul ailelere başka çare bırakmamış.
 
 
 
Türkiye’de tarikatlar o kadar pervasız ki, yasak olmasına rağmen kanunsuz para toplama; yurt, okul, dershane açma; toplantılar düzenleme, TV açma; Türkiye aleyhine manifestolar yayımlama gibi pek çok konuyu açıktan yürütüyorlar. Hatta “Suriye Cihadı”na açıktan eleman toplayanlar bile var.
 
 
 
Paranın kaynağına gelince, önceleri hac, umre, bağış, fitre, zekât ve kurban derisi gibi gelirleri varken, artık kamudan beslenen devasa holdinglere dönüştüler. Özellikle herkesin bildiği gibi eğitim ve sağlık alanını tercih etmiş durumdalar.
 
 
 
Osmanlı’dan bugüne tarikatlar devlet örgütlenmesi içinde etkin konuma gelmek için içeriden ve dışarıdan her türlü desteği aldılar. Asıl amaçları buydu.  Yoksul öğrencileri ve gençleri ağlarına düşürdüler. Özellikle büyük şehirlerde okumak zorunda olan ancak parası olmayan gençleri topladılar. Yurt ve burs olanakları sağladılar. Mezun olanları da siyasi ilişkilerini kullanarak kamuya monte ettiler.
 
 
 
Eğitimlerin çoğu Arapça ve Kürtçe. Tavizsiz bir itaat ve metafizik bir hayal âlemiyle soslanmış eğitim veriliyor. Hiçbir bilimsel ve rasyonel öğenin bu eğitimde yeri yok. 
 
 
 
Hiçbir şey sorgulanamaz. Peygamberlere özgü mucizeleri olduğunu iddia ediyorlar. Sohbetlerde çocuklara anlatılan ya da izlettirilen propagandalarla bu durum perçinleniyor. Dinimiz gerçekleri ile ilgisiz bir eğitim.
 
 
 
Türkiye’de belli başlı 30 tarikat silsilesi ve bunların 400 kolu bulunuyor. Sadece İstanbul’da 448 tekke faaliyetlerini açıktan sürdürüyor. Çoğunluğu İstanbul, Siirt, Diyarbakır, Mardin, Adıyaman, Batman, Van, Hakkâri, Şırnak, Ağrı, Muş, Bitlis, Gaziantep ve Şanlıurfa olmak üzere 800’ün üzerinde faal medrese var. 
 
 
 
Üstelik büyük şehirlerde kaç apartman medresesinin faaliyette olduğu bilinemiyor.
Tarikat yurtları, okulları, kursları ve evleri her türlü istismara açık. Buralarda kalan çocuklar evlerine döndüklerinde kendi psikolojik durumlarını ailelerine, varsa kardeşlerine de yansıtabiliyorlar.
 
 
 
Kendilerini bu yolla koruyacaklarını zannediyorlar. Bauman’ın söylediği gibi, tarikat ve cemaatler, Hıristiyan dünyasında da bizde de güvenli olmayan bir dünyada güvenlik arayışı, kaybedip döne döne aradığımız kayıp cennet. İnsanlar güvenlik isteği ve çaresizlikle cemaatlere gidiyorlar.
 
 
 
 Güvenliğe karşı özgürlük kaybı ve itaat var. Devlet örgütlenmesinin olmadığı, boşluk bıraktığı yerde tarikat örgütlenmeleriyle kendilerini güvende hissediyorlar.
 
 
 
Peki, ne yapılmalı?
 
 
 
Tarikat ve cemaatler, kapatılsın demek en kolayı ancak “Tekke ve Zaviyelerin Kapatılması” yasası halen yürürlükte, yani zaten kapalı olmaları gerekiyor. Sorun Türkiye’deki pek çok konuda olduğu gibi uygulamada.
 
 
 
 Devlet görüp de görmezden geliyor, çoğu dernek ve vakıf çatısı altında olduğu için.
 
 
 
Öncelikle yasaların uygulama sorunu giderilmelidir. Tarikat ve cemaatler, özellikle devletin yetersiz kaldığı alanlarda ortaya çıkıyorlar. Doğa boşluk kaldırmaz, hemen başkaları tarafından doldurulur. 
 
 
 
Ortaya çıkan boşluğu devlet, doldurmalıdır. Eğitim politikaları savrulmalardan kurtarılarak herkese eğitim hakkı, yurt, burs olanağı sağlamalı; laik, çağdaş, bilimsel, sorgulayıcı, özgür düşünceye sahip insan yetiştirilmelidir. 
 
 
 
Kısaca, anayasamızın 42. maddesi ile 1973 tarih ve 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu gerçek anlamda uygulanmalıdır. 
 
 
 
Tabii her şeyden önemlisi, din-siyaset-eğitim ilişkisine son verilmelidir.


 

11 Eylül 2020 Cuma

Türkiye Cumhuriyeti Şeyhler, Dervişler Ülkesi Olamaz

 
 
 
 
 
Türkiye Cumhuriyeti Şeyhler, Dervişler Ülkesi Olamaz

 
Barış Atagün  


 
Artık devletin tüm tarikatlara karşı net bir tavır almak zorundadır.



Atatürk’ün de söylediği gibi; “Efendiler ve ey millet, iyi biliniz ki, Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler, meczuplar memleketi olamaz. En doğru, en hakiki tarikat, medeniyet tarikatıdır.”
 

 
Tarikatlarda yaşanan sapıklıklara her gün yeni bir sapıklık daha ekleniyor. Son olarak Uşşaki tarikatı şeyhi Fatih Nurullah’ın 12 yaşında bir kız çocuğunu taciz ettiği ortaya çıktı.
 
 

Bu olaylara bakınca AKP’nin 18 yılda yaptığı en büyük hizmetin laikliğin kıymetini öğrenmemizi sağladığını bir kez daha görüyorum.
 
 

Atalarımızın söylediği gibi “Bir musibet, bin nasihatten iyidir”.
 
 

Demek ki laikliğin değerini anlamamız için İslamcı bir iktidar tarafından yönetilmemiz gerekiyormuş.
 
 

18 yılda öyle bir dincilik yapıldı ki geçmişte Atatürk ve laikliğe mesafeli olan İslamcıların bir kısmı “Biz Atatürk’ü anlayamamışız. Meğer ne kadar haklıymış” demek zorunda kaldılar.
 
 

Kısacası AKP’nin İslamcılığı, İslamcıları bile laikleştirdi. Toplumun diğer kesimlerini ise koyu laiklikle, din karşıtlığı arası bir noktaya getirdi.
 
 

Bu yüzden yaşadıklarımız her ne kadar kötü olsa da bana göre yaşadıklarımız aydınlık yarınların doğum sancılarıdır.
 
 

AKP sonrası eskisinden çok daha Atatürkçü ve laik bir yönetim olacak. Çünkü İslamcılıktan ağzımız çok fena yandı.
 
 

Aslında biz bu gerçekleri yıllardır söyledik. Laiklik, Cumhuriyet’in temelidir, Laiklikle uğraşmayın, tarikatları şımartmayın dedik.
 
 

Biz bunları söylerken, bize din düşmanı diyenler bu millete 15 Temmuz’u yaşattılar. Sonra da “kandırılmışız. Allah affetsin” dediler.
 
 

Siz kandırılmadınız. Her şeyi bilerek ve isteyerek yaptınız. Sadece yol arkadaşlarınız tarafından ihanete uğrayacağınızı tahmin edemediniz.
 
 

Eğer kandırılmaktan kastınız buysa evet haklısınız.
 
 

Sizin kandırılmanız FETÖ’nün vatan haini bilmemek değil, FETÖ’den dost kazığı yemektir.
 
 

Peki, FETÖ’den sonra ne değişti? FETÖ gitti, Menzil geldi.
 
 

Yani hainin sadece ismi değişti. Menzilciler, Uşşakiler, Cübbeliler.
 
 

İsimleri farklı olsa da hepsinin ortak amacı devlette söz sahibi olmaktır. Laik devleti yıkmaktır.
 
 

Bu yüzden iyi tarikat – kötü tarikat yoktur. Atatürk’ün söylediği gibi hayattaki en büyük tarikat ilimdir, fendir.
 
 

Atatürk, tarikatlar gerçeğini yaklaşık 100 yıl önce gördü. Bugünün sapık, hain tarikatları o zamanlarda da vardı.
 
 

Bunlar, işgal yıllarında düşmanla iş birliği yapan, vatan evlatları şehit olurken askerden kaçıp kendilerini tekkeye kapatan hainlerdi.
 
 

Kurtuluş savaşında camiiler yakılırken, düşmana İslam adına tek kurşun bile sıkmayan bu hainler, Cumhuriyet’in ilanından sonra “Din elden gidiyor” diye yaygara kopardılar.
 
 

Oysa elden giden din değil kendi iktidarlarıydı.
 
 

Çünkü kurtuluş savaşındaki ihanetlerinin cezasız kalmayacağını biliyorlardı.
 
 

Askerlikten kaçmanın, düşmanla iş birliği yapmanın elbet bir cezası olacaktı.
 
 

Atatürk bu cezayı uzatmadan kesti. Hem tekke ve zaviyeleri kapattı. Hem de hainleri darağacında sallandırdı.
 
 

Hani günümüzde Atatürk, hocaları idam etti diyorlar ya. Atatürk’ün idam ettiği hocalar, zamanın FETÖ’süydü, Fatih Nurullah’ıydı.
 
 

Mesela şapka devrimi yüzünden asıldığı yalanı söylenen İskilipli Atıf, Kurtuluş Savaşı karşıtı Teali İslam cemiyetinin kurucusuydu. Kurtuluş savaşını eşkıyalık olarak niteledi. Hatta “Yunan ordusu, halifenin ordusudur” diyecek kadar soysuzlaştı.
 
 

Kurtuluş savaşı yıllarında kendini medreseye kapatan, İslam için tek kurşun atmayan bu hain, Cumhuriyet’in ilanından sonra şapka yüzünden dinin elden gideceğini söyledi.
 
 

Giresun İstiklal mahkemesinde yargılandı. Şapka risalesini devrimden önce yazdığı için beraat etti.
 
 

Ardından Ankara İstiklal mahkemesinde Kurtuluş Savaşı’ndaki ihanetleri yüzünden yargılandı. Ayrıca şapka risalesinin isyanlarda halkı kışkırttığı göz önünde bulundurularak vatana ihanet suçundan idam edildi.
 
 

Yani şapka giymeyen âlim asıldı diye bir şey yok. Vatana ihanetten asılan soyu bozuk bir din tüccarı var.
 
 

Kurtuluş savaşında Atatürk’ün yanında olan hocalar, gerçek vatanseverlerdi. Atatürk, onlara karşı her zaman saygılı olmuştur.
 
 

Anlayacağınız her sakallıyı molla sanmak cahilliktir. Atatürk bunun ayrımını çok güzel yapmıştı.
 
 

Bugün yaşadıklarımız Atatürk’ün haklılığını bir kez daha ispatlıyor.
 
 

Artık devletin tüm tarikatlara karşı net bir tavır almak zorundadır. Atatürk’ün de söylediği gibi;
 
 

“Efendiler ve ey millet, iyi biliniz ki, Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler, meczuplar memleketi olamaz. En doğru, en hakiki tarikat, medeniyet tarikatıdır.”