seçim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
seçim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

12 Ekim 2020 Pazartesi

Yeniden Güçlendirilmiş Parlamenter Demokrasi

 


 
 
 
Yeniden Güçlendirilmiş Parlamenter Demokrasi
 
 
 
Haberiniz




Ülkemizin geleceğe taşınması adına başkanlık sistemi yerine çoğulcu, demokratik, laik, hukukun üstünlüğü esas olan, şeffaf, denetlenebilir parlamenter sistem lüzumlu, parlamenter sistemin koruyucu tedbirlerle düzenlenmesi elzemdir.


Türk milletine ait olması gereken egemenliğin yüzyıllar boyunca sülaleler elinde bulunmasının yanlış olduğunu vurgulayan ve egemenliğin kişilere değil millette ait olduğunu söyleyen büyük Atatürk, söylediğini yapmış ve parlamenter demokrasiyi ülkemizde işler kılarak Türk milletinin en büyük temsil organı olarak TBMM’yi kurumlaştırmış, TBMM’nin üzerinde güç tanımamıştır.
 
 

YASAMA, YÜRÜTME ve YARGI temel ayakları üzerinde işleyen Türk parlamenter sistemi ve Türk milleti adına karar vermede en üst yetkili organ olan TBMM, 2018’de yaşanan sistem değişikliği ile atıl duruma düşürülmüş ve ülkede karar verici en üst merci, başkanlık makamı olmuştur. Yasama devre dışı, yargı siyasallaştı, yürütme saraya bağlı.
 

Başkanlık (tek adamlık sistemi) ile yönetilen ülkelerin (ABD Hariç) demokratik ve ekonomik gelişimlerini tamamlayamadıkları ve küresel ligde son sıraları paylaştıkları bir gerçektir. 
 
 
 
Bu ülkelerde başkan ve adamları hukukun üstüne taşan yetkileriyle hareket etmekte, şeffaflık ve denetlenebilirlik gibi temel demokratik unsurlara sahip olamayan ekonomiler dünyanın lider ülkeleriyle yarışmak bir yana dursun tam anlamıyla çarçur edilmektedir. 
 
 
 
Tek adam sistemlerinde durum buyken Batı tipi demokrasilerle yönetilen batı Avrupa ülkeleri ise demokrasi, adalet, eşitlik, insan hakları ve ekonomik refah yönleri ile diğer ülkelerden ayrışmakta; dünyanın dört köşesinden ülkesini terk eden insanların göç etmek istedikleri ülkeler haline gelmektedir. 
 
 
 
Ülkemizde başkanlık sistemine geçildikten sonra demokratik ülkelere sayıları yüzbinlerle ifade edilen nitelikli insan göçü (beyin göçü) ile varlıklı insan göçü (sermaye göçü) yaşanmıştır. Nedeni bu ucube Partili Cumhurbaşkanlığı Hükümet sistemi değilse nedir?
 
 

Hal böyle iken yeniden parlamenter demokrasi ülkemiz için de şart olmuştur.
 
 

Ancak ülkemizde demokrasinin tasfiye edilmesi sürecinde demokratik sistemin kendisini koruyamadığı acı bir şekilde görülmüştür. Yeniden parlamenter demokrasiye geçildiğinde sistemin kendisini koruyacak alt yapısının da oluşturulması gerekmektedir.
 
 

Buna ilave olarak ülkemiz demokrasisinde 18 yaşından gün almış herkesin oy kullanmasının zararlı etkileri de görülmüştür. Tıpkı dinimizin akıllı olmayanı, baliğ olmayanı, bunamışı, deliyi hükümlü saymadığı gibi ülkemizdeki demokratik sistemin işleyişinde de kendini temsil etme yeteneği kazanamamış vatandaşların oy kullanmalarının önüne geçilmeli, böylece niteliksiz çoğunluğun tercihinin nitelikli insanların kaderi olmasına engel olunmalıdır. 
 
 

Bu sebeple yeniden parlamenter sisteme geçişte bazı kriterlerin mutlaka uygulanması gerekmektedir. Aşağıdaki şu maddeler bu kriterlerin sağlanması hususunda örnek olması için sıralanmıştır:
 
 

En az lise mezunu olanlar oy kullanabilir. Asgari olarak bir lise diplomasına sahip olmayan Türk vatandaşları oy kullanamazlar. (Japonya’da böyle)
 
 
Son iki yıldır herhangi bir gelire sahip olmayanlar, sosyal yardımlarla geçinmek zorunda kalanlar yeniden geçimlerini temin etmeye başlayana kadar oy kullanamazlar.
 
 
Hırsızlık, gasp, tecavüz, uyuşturucu kullanma ve kullandırma, kamu malına zarar verme gibi suçlardan ceza almış kişiler oy kullanamazlar.
 
 
Türk vatandaşlığına geçirilmiş olsalar bile yabancı uyruklu vatandaşlar 15 yıl boyunca oy kullanamazlar. 
 
 
Türk vatandaşlığına geçirildikleri tarihten sonraki 15 yılın sonunda kültürel entegrasyonunu tamamlamış olanlar, ilgili kurumlardan entegrasyon belgeleri almaları kaydıyla oy kullanabilirler.
 
 
TBMM’sine her meslek dalından en az 10’ar vekil kontenjanı uygulanmalı. Parası olan değil kariyeri olanlar vekil seçilmeli.
Vekillik bir meslek olmamalı. Vekillere TBMM dışında ayrıca bir özellik ve dokunulmazlık zırhı ve çıkarı sağlanmamalı. Emekli vekillik diye bir gelir kaynağı sağlanmamalı.
 
 
 
Cumhurbaşkanı kesinlikle tarafsız olmalı. O da yeri geldiğinde Yüksek Mahkemeye ve TBMM’ne hesap verebilmelidir.
 
 
 
Her parti liderinin %10 kontenjanı olmalı, diğer vekilleri bölge halkı tercih yoluyla belirlemelidir.
 
 

Yukarıda fikir vermesi amacıyla sıralanan maddelerdeki koruyucu tedbirlerle demokrasinin işleyişi sorumlu ve eğitimli insanlara verilmeli ve böylece niteliksizlerin tercihi niteliklilerin kaderi olmaktan çıkarılmalı; eğitimli ve yetkin insanların tercihleri tüm ülke vatandaşlarının kaderi olmalıdır.
 
 

Ülkemizin geleceğe taşınması adına başkanlık sistemi yerine çoğulcu, demokratik, laik, hukukun üstünlüğü esas olan, şeffaf, denetlenebilir parlamenter sistem lüzumlu, parlamenter sistemin koruyucu tedbirlerle düzenlenmesi elzemdir.
 
 

15 Mayıs 2019 Çarşamba

YİNE CAMBAZA BAKIYORUZ!

 

 

YİNE CAMBAZA BAKIYORUZ!

 

Ercan Çalışkan

 

 

Bugünlerde bizi meşgul eden birkaç konu var… Birincisi şu:

 

Söyler misiniz, TV’ler ana haber bültenlerinin aslan payını hangi konuya ayırıyorlar? 

 

Gazetelerin sürmanşetlerinde hangi başlıklar revaçta? 

 

Çoğunda konuşmacıların birbirini dinleme nezaketi gösteremediği tartışma programlarında konuşulan tek konu ne?
 

 

Şüphesiz, hepiniz ilk soruyu okur okumaz, cevabı verdiniz. Bu cevap için ikinci ve üçüncü sorulara gerek bile yok dediniz.

 

Neydi o cevap: YSK’nin İstanbul için verdiği seçim tekrarı kararı.

 

Bana göre bu karar, hukukun yüz karası bir karar… 

 

Biliyorum ki şu anda bu yazıyı okuyan bazı dostlar ise hukukun gerektirdiği bir karar diyordur.

 

Nasıl düşünürsek düşünelim, değişmeyecek sonuç şu: 23 Haziran’da seçim var!

 

Birkaç konu derken, konulardan biri bu…

 

İkincisi de şu:

 

YSK, seçim erteleme nedenini resmi olarak, 123 sandığın sandık kurullarının yasaya uygun oluşturulmadığını açıkladı. 

 

Siz istediğiniz kadar “Bursa Mustafakemalpaşa’da aynı gerekçeyle yapılan itirazı reddettiniz, bu çifte standart ne veya zarftan çıkan dört oydan üçü sorunsuz da biri mi sorunlu?”  diye sorun. 

 

Sonuç değişmeyecek.

 

İkinci konu, tam da burada ortaya çıkıyor. Hepimiz ona odaklanıyoruz: Oylar çalındı. Oyları çalanlardan sandıkta hesap sorun.

 

Kimler söylüyor bunu?

 

 Tabii Sayın Cumhurbaşkanımız, sonra eski TBMM Başkanımız, sonra İç İşleri bakanımız…

 

 Ve tabii ki MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli… 

 

Hatta Cumhurbaşkanımız elimizde görüntü var bile dedi. 

 

Gerçi en son beş sene önce görüntü var dediği Kabataş’tan hala iz yok ama olsun.

 

 Şimdikinin üzerinden daha kaç gün geçti ki şunun şurasında…

 

Peki ellerinde ortaya çıkarmadıkları ve çıkaramayacakları “görüntü”ler dışında bir belge var mı? 

 

Kesinlikle hayır!

 

Aslında bu iddiada bulunurken bana göre utanmaları gerek. 

 

Çünkü tüm organizasyonu onlar yaptı, seçimden birkaç gün önce dünyanın en güvenli seçim ortamı diye hep bir ağızdan savundukları bir seçimde oy çalınmasından söz ediyorlar. 

 

Her sandıkta en az birer temsilcileri var. 

 

Bu ortamda birileri çaldıysa eğer sizinkilerden habersiz olma ihtimali sıfır!

 

Tam burada aklıma gelmişken birkaç konuya dahil olması gereken bir konu daha var. 

 

Öyle ilginç ve önemli ki… 

 

Keşke herkesin gündeminde olsa…

 

Keşke gücüm olsa da bu konunun konuşulmasını sağlayabilsem…

 

Bütün Türkiye o cambaza baksa…

 

Biliyorum lafı dolandırıp durma da söyle diyorsunuz. Hemen sorayım efendim:

 

Sayın Devlet Bahçeli genel başkan seçildiği 1997’den bu yana hangi seçime bu kadar çok önem verdi, bu kadar çok asıldı? 

 

Üstelik seçilecek olan bir ülkücü, bir MHP’li değil. 

 

Dahası devlet hizmetinde bulunduğu uzun yıllar boyunca ülkücü harekete ve ülkücülere yönelik bir tek olumlu hareketinden söz edilemeyecek biri için…

 

İstanbul’a mitili atacağım dedi attı. Sadece kendi mi? 

 

Genel Başkan Yardımcıları ve tüm milletvekilleri dahil… 

 

Yetmedi; İstanbul’da hemşerisi çok olan il başkanları da dahil…

 

Ülkücü camia neden sormaz ki tam bu anda: Şimdiye kadar Türkiye’nin en önemli bu kentindeki seçim çalışmalarında aklın neredeydi?
 

Neyse… 

 

Birileri konuları birileri ortaya atıyor, basın işliyor;  bizler de konuşuyoruz.

 

Durum böyle…  

 

Oysa bana göre şu anda tüm toplumun EKONOMİ konuşuyor olması, devletin de EKONOMİ ile uğraşıyor olması gerekirdi.

 

Beyefendi “Tünelin ucundaki ışık her geçen gün daha da büyüyor.” dedi diye sakın bana Maliye Bakanımız uğraşıyor, demeyin…

 

Keşke uğraşmasa!..
  


http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ercan-caliskan/-yine-cambaza-bakiyoruz-441662m.html

14 Nisan 2019 Pazar

Yeni seçim siyasî intihar

 

 

 

Yeni seçim siyasî intihar

 

 

Arslan Tekin




Ak Parti'nin İstanbul'da belediye seçimlerini yeniletme hamlesi, bir siyasî intihar teşebbüsüdür. 



Bütün imkânları elinde tutan ve hatta "dikta" ile itham edilen bir partinin "mağduriyet"i oynamasına kimse inanmaz.



İstanbul Büyükçekmece'de, akıl almaz polis baskınları, insanları nasıl içten içe öfkelendirdiğini görüyoruz.  


Bu ilçede oturan bir hanım ve üniversiteli kızının polis baskınından rahatsızlıklarını anlatırken yanımda olmanızı isterdim.  



Polis ev ev dolaşıp "Hangi partiye oy verdiniz?" diye sorabilir mi?



 (Süleyman Soylu, "İspat etsinler!" diyor. Aileden bizzat dinledim. Sormuşlar! Kesinlikle doğru.)



Hadi Adalet Bakanı, İçişleri Bakanı, Ak Parti İstanbul teşkilatı işgüzarlık ediyorlar, Saray'a yaranmayı abartıyorlar, ya Saray'daki başdanışmanlar ordusu? Bu baskınların ne getirip ne götüreceğini bilmiyorlar mı? Makama çıkıp "Reis Beyefendimiz. Maruzatımız var. Bakan arkadaşlarımızın, İstanbul parti teşkilatının işgüzarlıkları partiye ve zat-ı âlînize zarar verir. Bir yanlış yol takip ediliyor." deme cesaretini kendilerinde bulamıyorlar mı?



Önceki gün bir haber duydunuz, okudunuz. "Cübbeli Şef"in damadının İstanbul Belediyesi'nden aldığı milyonluk ihale... Belki hakkıyla almıştır. Ama imaj başka. İstanbul'u "yiyebilmek" için ellerinde tutmak, asla vermemek fikri, yeni seçim ısrarıyla, zihinlerde perçinleniyor.



Ekrem İmamoğlu ilçe ilçe dolaşıyor, kendisini anlatıyor, yapacaklarını anlatıyor. Büyük kalabalıklar da topluyor. Bu kalabalıklar taşıma kalabalık, devlet dairelerinden zoraki izinli memur-işçi kalabalığı değil; gönüllü kalabalık. 



Ya Ak Parti'nin adayı ne yapıyor? Halk sorgulamaya başlayınca, bir tivit atıyor "Hu hu!... Bakın buradayım! Arkadaşlar ilgileniyorlar. Bana gerek yok!" diyor sadece. Ne olursa olsun, yeni seçim, aklındaysa,  o da en azından kazandıkları 25 ilçeyi "teşekkür" babından dolaşırdı.



Yeniden sayılmayan sandık İstanbul Maltepe'de kaldı. Ama yokuşa sürülüyor. Sandık sayımları bitince sanırım Ak Parti, fesini önüne alıp daha sağlıklı düşünecek, yeni seçim talebinin ne getirip ne götüreceğini hesap edecektir. Diğer taraftan YSK içtihatları çiğneyip Ak Parti'ye boyun eğecek mi?



Ekrem İmamoğlu'nun bir sözü var:

"Adama, kişiye, kişilere gruplara, cemaatlere, vakıflara, derneklere hizmet işi bitti. İstanbullulara hizmet dönemi başlayacak. İnanın İstanbul büyükşehir Belediyesi'nin en kritik odaları, makamım dâhil toplumun gözü önünde olacak."



Ekrem İmamoğlu'nun bu sözlerinin takipçisi olacağız.
Gazetelerin yazdığına göre -yalanlanmayan bilgiler bunlar- ismini cismini bilmediğimiz birçok dernek ve vakfa İBB'den para aktarılmış. 



Haber şöyle:

"İstanbul Büyükşehir Belediyesinin kamu kaynaklarından, çok sayıda vakıf ve derneğe yüklü miktarlarda pay ayırdığı ortaya çıktı. Belediyenin hazırladığı ancak İBB Meclisi'ne sunmadığı raporda pay ayrıldığı gözüken vakıfların Tayyip Erdoğan'a yakınlığı dikkat çekiyor. Listedeki vakıfların yönetimlerinde Erdoğan'la ya akrabalık ya da siyasi ilişkisi olan isimler var."



Yeni başkan madem toplumun gözü önünde olmaya söz verdi, belediyenin geçmişini de deşmelidir. "Alan almış artık..." dememeli, ihalelerin kimlere gittiği, kimlerin yüzde 10 kestiği, kimlere maddî destek sağlandığı, ta 1994'ten itibaren bir bir ortaya çıkarılmalıdır.



Ak Parti için artık akibet "hayır" olmayacak!




https://www.yenicaggazetesi.com.tr/yeni-secim-siyasi-intihar-51538yy.htm

10 Nisan 2019 Çarşamba

Ayrıştırmaya Devam mı?

 

 

 

 

Ayrıştırmaya Devam mı?

 

Ahmet Salih Erdoğan Erüz 

 

 

YSK’nin hem önceki yıllardakilerle çelişkili kararları hem farklı partilerin itirazları üzerine aldığı kabul ve red kararlarında gözlenen çifte standart, gerginliği artıran hususların başında geliyor.

 

 

 Seçim bitti. Ortamın sakinleşmesi, herkesin işine gücüne bakması beklenirken gerginlik artıyor.

 

 

 YSK’nin hem önceki yıllardakilerle çelişkili kararları hem farklı partilerin itirazları üzerine aldığı kabul ve red kararlarında gözlenen çifte standart, gerginliği artıran hususların başında geliyor.

 

 

Seçimde millet; kavga, tehdit, hakaret istemediğini açıkça ortaya koyduğu halde kavga dilini kullanmaktan vazgeçemeyenler var. Kazananlar, kendilerine oy vermeyenleri cezalandıracaklarını, onlara hizmet götürülmeyeceğini açık açık ilan ediyorlar. 

 

 

Kaybedenler, seçilenleri çalıştırmayacaklarını, engelleyeceklerini söylemekten hiç çekinmiyor.
 

 

 

Türk siyasetinde kemikleşen ve milleti ikiye bölen ayrıştırıcı zihniyetin bundan böyle deva bulacağına duyduğumuz inanç gitgide solmakta, umudumuz kırılmaktadır. 

 

 

Malum medya milleti bölme ateşini körüklemede her geçen gün yeni zirvelere tırmanıyor. Sosyal medyada fanatiklerin paylaşımları konunun tuzu, biberi.
 

 

 

Bütün dünyada siyasetçiler, genel olarak faydacıdır (pragmatist). Farklı düşünseler bile gelecekteki oy kazançlarını ya da kayıplarını göz önüne alarak konuşurlar.  

 

 

Bizde ayrıştırıcılığın gazına gelen bazı siyasetçilerin kendilerini kaybettikleri, gelecekte oy kayıplarına yol açacağı kesin aşırı sözler söyledikleri görülmektedir.

 

 

Adam; semt semt, mahalle mahalle sandık sonuçlarını inceleyeceklerini; kendilerine oy verenlere her türlü hizmet ulaştırılırken oy vermeyenlerin cezalandırılacağını, hiçbir hizmet alamayacaklarını kutlama için toplanan kalabalığa yaptığı ayak üzeri konuşmada haykırıyor.

 

 

Biraz aklı olsa dilini tutmayı bilir. Bizim “Yağmasan bile gürle.” diye bir sözümüz var. “Bize oy vermeyenlere de en güzel hizmetleri ulaştıracağız, başarımızı görerek gelecek seçimde bize oy vermeye gönüllü olacaklar.” dese ne kaybeder?

 

 

 Sanırım ortaya böyle bir başarı koyamayacağının; ancak milleti bölerek, birbirine düşman ederek kazanmayı sürdürebileceğinin farkında.
 

 

 

Başkasına oy verenlerin bir kısmı başarılarını görürse sonraki seçimde sana oy verebilir. Onlara hizmet götürmeyerek, en azından bunu dile getirerek bu ihtimali yok ediyorsun.

 

 Sana oy vermeyenleri barış mümkün olmayan düşmanlar ilan ediyorsun. Evet bazı kayırmalar, bazı ihmaller olabilir; ama pratikte şehrin bazı bölümlerine hiç hizmet götürmemek mümkün mü?

 

 

“Seçilenleri çalıştırmayacağız, her türlü engellemeyi yapacağız.” demek, ülke ve millet sevgisiyle bağdaşır mı? “Çalışanı çalıştırmayacağız.” demenin etik yanı var mı? 

 

 

Onun yerine, “Bu bir bayrak yarışıdır. Bayrağı teslim alanların daha yükseğe taşımaları için her türlü yardım boynumuzun borcu, ancak denetleyicileri olacak; yanlışa yönelmelerine, milleti zarara sokmalarına asla izin vermeyeceğiz.” deyiverseler, karşı tarafın da sempatisini kazanmaz, daha çok sevilmezler mi?

 

 

Muhalefetin kazandığı belediyelerin çok fazla borçlarının bulunmasını onların başarılı olamayacaklarına, maaş bile ödeyemeyeceklerine delil göstermek yanlış olmamış mıdır?

 

 

 Bu belediyeler nasıl bu kadar borç batağına saplanmışlardır? Hesapsız harcamaları denetlenmemiş midir? Bu belediyeler muhalefete kaybedilmese bu borçlarla hizmete nasıl devam edeceklerdi? 

 

 Bunlara sağlanan imkânlar niçin muhalefet kazanınca onlara sağlanmayacaktır? Vatandaş bütün bunları sormayacak mıdır?

 

 

Seçimin FETÖ ve PKK darbesi olduğunu söylemek, günü kurtarmaya yeter mi? FETÖ ile mücadelenin sulandırıldığı, tabanda yer alan ve gözden çıkarılanlarla sınırlı kaldığı, asıl gücü oluşturan kaymak tabakanın ve siyasi ayağının kayırıldığı; gücünü, etkinliğini, konumunu koruduğu anlamına gelmez mi?

 

 

Bugün seçimlerde darbe yaptığını iddia etmek; FETÖ’nün, birlikte yürünen dönemde “Ölülerinizi bile kaldırarak oy kullandırın.” emirleri uyarınca geçmiş seçimlerde ve referandumlarda da benzer şerleri işlediğini kabul etmek olmaz mı?

 

 

Milletimizin sağduyusunun siyasetçilere ve fanatiklerine de yansımasını ummaya devam edelim. Millet eninde sonunda herkesi hizaya sokar.

 

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ahmet-salih-erdogan-eruz/ayristirmaya-devam-mi-441540m.html 

6 Nisan 2019 Cumartesi

BİTMEYEN SEÇİM ?






BİTMEYEN SEÇİM ?



Ahmet Gürsoy




Her birimiz oylarımızı versek de seçimleri bitiremiyoruz. Çünkü Türkiye, bir türlü siyasal normalleşme sürecine giremiyor.


Neden?


Çünkü insanlar birbirine güvenmiyor. 


Güvenmiyor, çünkü siyasi merkezlerce düşmanlaştırılıyor. 


Düşmanlaştırılıyor, çünkü siyasetçilerin bir kısmı toplumun tamamını kucaklayamıyor.


Sonuç: İktidar eliyle gerilmiş ve bir kısmı ötekileştirilmiş insanlar birlikte yaşamak zorundalar.



Bu durumda Mansur Yavaş "bizden" olmadığı için öteki sayılıyor ve kazansa da kayıp sayılıyor.



Hele Ekrem İmamoğlu, o hiç hesapta olmayan karşıt, yani ötekinin de ötekisi.


Dolayısı ile Türkiye, sandıklar açıldığı günden bu tarafa normalleşmeyen siyasetin acı faturasını ödüyor.


Siyaset normalleşemediği için her kazanan veya kayıp eden bizden olmamış oluyor. 


Onları "bizim insanımız, bizim ülkemizin evladı" görme isteği köreliyor. 


Böylece kazanan eğer sizin partinizden değilse, yabancı biri oluyor.


Nitekim cami çıkışında Cumhurbaşkanına hitaben İstanbul belediye çalışanlarından birinin eşi olduğu söylemlerinden anlaşılan bir kadın "biz onlara hizmet edemeyiz" yakınmasında bulunuyor. 


Onlar dediği CHP'liler.


Kadın, CHP'lileri öylesine kötü görüyor ki, belediye işçisi olan eşinin Ekrem İmamoğlu'na hizmet edecek olmasını (aslında başkana değil belediyeye/kurumuna hizmet ediyor) zül görüyor.


İşte Türkiye'deki siyasi pratiğin insanları getirdiği yer burası. 


Dolayısı ile asıl büyük açmazımız bu durumun yarattığı anlayıştır.



Aramıza atılan düşmanlık tohumlarının büyümesine izin vermeyip, sağlıklı bir toplumsal düzen, nitelikli bir siyaset alanı oluşturmak istesek de bunu destekleyecek muhalif bir medya maalesef yok. 


Demek ki daha uzun bir süre normalleşmeyeceğiz…




HIRSIZLIK VAR MI?


Kendileri değil de başkaları galip gelince "hırsızlık var" diyorlar.


Tamam da kardeşim, bu sandıkları tek bir kişi oturum kendi kendine saymıyor ki? 


Öncelikle resmi devlet memurları var.


Sandık başkanları.


Sonra her bir partiden gözlemciler var.


"Efendim birleştirme yapılırken Binali Yıldırım Bey'in oyu sıfır yazılmış."


Tamam, varsayalım öyle olmuş..



Her bir partilinin elinde de sandık sonuçlarını gösteren ıslak imzalı sandık sonuç belgesi var. 


Kaç yazarsan yaz durum bu belgede açık ve net olarak görülüyor. Kaldı ki, geçeri geçersiz oyların belirlenişi de gözlemcilerle birlikte belirleniyor. 


Onun da bırakın seçimin güvenliği bizzat iktidarın ödevleri arasında.



"Efendim FETÖ'cüler var."


Peki, kardeşim, 15 Temmuz'dan bu tarafa siz iktidar değil misiniz? 


Bu FETÖ'cüleri görevden almanıza kim mani oldu? 


Kaldı ki eğer FETÖ'cüler varsa seçim öncesi neden önlem almadınız?



Sandık başkanı ilçe seçim kurulunun görevlendirdiği resmi yetkilidir ve da devlet memurudur. 


Açılan sandıktan çıkan oyları,  herkesin önünde önce kendisi okuyup, sonra çetelesini tutturmuyor mu?


 Bunu yaparken orada bulunan AKP sandık görevlileri yok mu? 


Her şey onların gözü önünde yapmıyor olmuyor mu? 


Öyle ise söyler misiniz FETÖ'cüler nerede duruma müdahale edecek?



Bu arada FETÖ'cü demişken, şu sandık başkanlarının hangi sendika üyesi olduklarını bir yayınlayın görelim.






https://www.yenicaggazetesi.com.tr/bitmeyen-secim-51436yy.htm

30 Mart 2019 Cumartesi

Rakipler İçin Yaşasın Ölüm!

 

 

Rakipler İçin Yaşasın Ölüm!

 

 

Prof.Dr.Özcan Yeniçeri

 

 

Denetlemeyen iktidar yırtıcı hayvandan daha tehlikelidir!

 

 

 Geleceği yönetmeye kendisini adamışların ilk yapacağı şey kendisiyle olan kavgayı kazanmaktır. Kişinin rakibine değil, kendi egosuna ya da nefsine yenilmesi trajedilerin en büyüğüdür. İktidarların tarihi bunun hazin örnekleriyle doludur.

 

Kendisinden başkasına hayat hakkı tanımayan bir kişilikti Sadrazam Deli Abdullah Paşa, şöyle demişti: “iktidar yalnız bir kişiyi alabilen bir minare ucuna benzer; benim gibi oraya çıkmış biri her geleni aşağıya atmak pahasına da olsa kimseyi yanına çıkartmamalıdır. Demek ki peşinden minareye çıkmaya çalışanlara karşı insafsız olacaksın.”

Sonuçta kendi başını kendi hırsı yüzünden kaybetti.

 

 

Gücü denetle!
 

 

Eric Hoffer, iktidarın yıkıcı etkisine karşı şunları önerir; “Bireysel özgürlüğü güçlendirmek için kullanılan her aracın, gücün mutlaklığını ortadan kaldırmayı temel amaç edinmesi gerekir.Gücün mutlaklığına zarar vermenin yolu, bireyin güçlenerek güç sahiplerinin karşısına çıkmasını sağlamak değil, gücü yaygınlaştırıp çeşitlendirerek her güç birimini veya kategorisini diğerleriyle karşı karşıya getirmektir. Güç tek elde olduğunda, yenilgiye uğramış birey, ne kadar güçlü ve maharetli olursa olsun, kendine sığınak ve dayanak temin edemez.”

 

Kuvvetlerin ayrılığı ile başarılmaya çalışılan da budur. Toplum, geçici bir süre kendisini yönetmek amacıyla hükmetme yetkisi verdiği iktidara karşı, kuvvetlerin ayrılığı sayesinde kendisini güvende hisseder.

 

Kılıcı kınına nasıl ki başka bir kılıçla sokturmak mümkünse; iktidarı sınırlandıracak tek unsur da ondan daha büyük gücü denetleyebilecek bir iktidar olabilir. Zira Villiam Pitt,  “Elinin altında sınırsız mekanik güç bulunduran insan, eğer kontrol edilmezse kendini tanrı gibi hissedebilir”  der. İktidarın daha doğrusu gücü kullananların zamanla bozulması ve çürümesi doğaldır.

 

Denetlemeyen iktidar yırtıcı hayvandan daha tehlikelidir!


 

Rakipler için yaşasın ölüm!

 

İktidar hırsı, can korkusu, kamuoyu baskısı ve tarihe kayıt düşmek adına hukuk yerine şeytana (iktidara) teslimiyet söz konusu olabilir. İşte tarihin en meşhurlarından bu tür davranışlara birkaç örnek: Robespierre, iki yıl önce istişare toplantısında ölüm cezasına karşı mücadele etmiş ve savaşı cinayetlerin en büyüğü diye nitelendirmişti. Sonra binlerce insanı giyotinden geçirdi.

 

Danton, cinayet mahkemelerinin kurucusu olduğu halde, iç dünyasının bütün şaşkınlığıyla ve büyük bir ümitsizlikle:  “başkalarının başını giyotine göndermektense kendi başımı giyotine uzatayım” diye haykırmıştı.

 

Gazetesinde yayınladığı yazıyla üç bin kişinin kellesini isteyen Marat bile giyotine sırası gelenlerin her birini teker teker kurtarma çarelerini arar. İleride kana susamış canavarlar diye anlatılacak bu gibiler, ceset kokusuyla başları dönen, gözü kanlı katillerin hepsi, adam öldürmenin her biçiminden nefret ederler, içten içe. Aslında hepsinin de istediği, politik rakiplerini idam tehdidiyle dizginlemektir....

 

Demoulins, Girondistler’in yargılanmasını öfkeyle ister de, mahkeme salonunda kendisinin yargıç önüne çıkarttığı kişilerden yirmi ikisi için ölüm hükmü verildiğini duyunca sapsarı olur, büyük bir şaşkınlıkla ve titreyerek salondan kaçar, hayır ben böyle istemedim, diye!

 

Bir din adamıdır Martin Lüther, O, “yönetime karşı direnen, Tanrının düzenlediğine karşı gelmiş olur. Karşı gelenler yargılanır." Der.

 

Aklını yitirmemiş hiç kimse kandan hoşlanmaz ama yine de kan dökmek zorunda kaldığını söyler. Mahkemelerin ön yargı ile hüküm vermesi veya  adalet için cellat olması da böyle bir şeydir.

 

 Fransız ihtilalinin adaleti (!), Bolşevik ihtilalinin yargısız infazı ya da Yassıada yargıları (!) hukuk cinayetlerini farklı yöntemlerle işlemişlerdir.

 

Sonuçta tarih monarkların, Sezarların, diktatörlerin mezarlığı olduğu kadar, onların  iktidarlarının da mezarlığıdır. 

 

Bütün bu gerçeklere rağmen iktidar hırsı Türkiye’yi, insanlığı ve doğayı kirleten en temel olgular arasında yer almaya devam etmektedir!


http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ozcan-yeniceri/rakipler-icin-yasasin-olum-441498m.html

23 Mart 2019 Cumartesi

Bir Hatırlatayım Dedim

 

Bir Hatırlatayım Dedim

 

 

Ercan Çalışkan

 

 

Birisi bana “zillet, müptezel, vatan haini” gibi sıfatlar yakıştırıyorsa, artık benim nazarımda o kişi yok hükmündedir. Ona ve partisine verdiğim emek varsa mı dediniz? “Helal olsun!” diyeceğimi sanan var mıdır acaba?

 

31 Mart için son düzlüğe girdiğimiz şu günlerde hatırlatmak istedim.

 


Merak etmeyin. Çok eskiyi değil… Çok fazla da değil…

 


24 Haziran’ı ve kısa bir süre öncesini…

 


Cumhuriyet tarihinin en kapsamlı ve en büyük vaatler paketi açıklanmıştı. Sayın Cumhurbaşkanımız 24 Haziran sonrasına “Şahlanış ve Yeniden Yükseliş” adını vermişti.

 


Ve iktidar partisi koro halinde “Türkiye uçacak!” diyordu. Tabii ki Sayın Bilge Lider de demirden kale gibi bu görüşlerin arkasında duruyordu.

 


Peki uçtu mu Türkiye?

 


Eğer kastedilen…

 


USD ve EURO ise uçtu tabii. USD 4.55’ten 5.40’a; Euro 5.40’tan 6.22’ye…

 


Benzin, mazot durur mu? Benzinin litresi 6,20 TL’den 6.68’e, motorinin ise 5,60 TL'den 6.30’a…

 


Enflasyonsa ah ah sormayın gitsin! Tutana aşk olsun: 15.39’dan 19.67’ye… Mutfak enflasyonu derseniz, 31.98…

 


Jet hızıyla düşecek denilen faizlerin yanına yaklaşılamıyor.
 

 


Ve ne yazık ki iyiye giden bir şey yok…

 


Vaatlerde ne dedilerse tersi çıktı.

 


Bu arada haklarını yemeyelim. OHAL’i kaldırdılar. Yani artık BEKA tehlikesi yok dediler.



 


Şimdi “Ne ilgisi var 24 Haziran’la günümüzün?” dediğinizi duyar gibiyim.

 


Sizi çok merakta bırakmadan söyleyeyim efendim.

 


Seçimlerde verdikleri vaatlerin tam tersi çıkıyor ya!

 


Aklıma hep bu seçimde verdikleri en büyük vaatleri geliyor: BEKA (Gerçi kimse “Kardeşim, siz BEKA sorununu çözdük deyip OHAL’i kaldırdınız!” demiyor ya neyse!)

 


Şimdi Allah muhafaza seçimi alırlar da sözlerinin tam tersi çıkarsa! Yani BEKA… Ağzımdan yel alsın. Yeri gelmişken söyleyeyim. Bu ülkede gerçekten bir beka sorunu çıkarsa bu milletin hepsi İstiklal Marşı’ndaki “Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var!” dizesinin ruh haline bürünür. Bundan kimsenin şüphesi olmasın.

 


Ama kaybedecekler! Şu anda yaşadıkları tam bir panik hali…
 

 


Bu, nihayet ne kadar tersini savunsalar da bir yerel seçim.

 


Ne adayların sağlam bir tarafı kaldı hakaretten ne de muhalefete oy vermeyi düşünenlerin… Zillet, bukalemun, müptezel, terörist, Fetöcü… Aklıma ilk gelenler…
 

 


Şimdi şöyle bir düşünün lütfen: Sayın Bilge Lider Bahçeli, birilerine “zillet, müptezel” diyecek; sonra da pişman olanlar gelin helalleşelim deyince herkes koşup gidecek.

 


Mümkün mü bu?

 


Mesela sözümüz meclisten dışarı, birisi size hayvanın peşinden koşuyor dese, zürriyetle ilgili bir sıfat eklese, fikrinizi ayaklar altına alsa, sonra da sizi yanına çağırsa; siz ona ne karşılık verirseniz verin, bir daha yanına yaklaşır mısınız? Ben hayatta yaklaşmam.

 


Unutmayın, bunlar örnek! Şimdi tutup da bunlar birilerinin arasında olmuştu. Hatta daha ileri boyuttaydı demeyin lütfen. Başta “mesela” dedik. Buradan bir bağlantı yapmak istediğim için örnekleme yaptım. Buradaki örnekte olduğu gibi birisi bana “zillet, müptezel, vatan haini” gibi sıfatlar yakıştırıyorsa, artık benim nazarımda o kişi yok hükmündedir.

 


Ona ve partisine verdiğim emek varsa mı dediniz?

 


“Helal olsun!” diyeceğimi sanan var mıdır acaba?



http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ercan-caliskan/bir-hatirlatayim-dedim-441470m.html 


17 Mart 2019 Pazar

Siyasetçiler Çıldırmış Olmalı

 

 

 

Siyasetçiler Çıldırmış Olmalı

 

 

Ahmet Salih Erdoğan Erüz

 

 

 

Bilin ki iş çığırından çıktı. 

 

Bu toplum bir patlarsa, bir kapışırsa bir daha asla bir araya gelemez.

 

 

 Bazı siyasetçilerin söz ve tutumlarıyla cesaret verdikleri bilinen insanlık dışı terörün son örneği can yaktı. Yeni Zelanda’da camilere karşı girişilen feci katliamı nefretle kınıyor, yaşamını yitiren Müslümanlara Allah’tan rahmet, yaralılara acil şifa diliyorum.



 

Yerel seçim; demokrasinin gereği, mutat, daha iyi hizmet edecekleri iddiasındakilerin yarışması olmaktan çoktan çıkmıştı. Şimdi çığırından da çıktı. 

 

İç savaş tamtamları çalınıyor. 

 

Kütahya’da il başkanı “Millet ittifakına destek verenler seçimden sonra mahallelerde, sokaklarda gezemeyecekler.” demiş. Asayişten sorumlu bakan: “31 Mart akşamı Cumhur İttifakı’nda bir zafiyet olursa, bunu da Doğu ve Güneydoğu’ya giden bir kardeşiniz olarak söylüyorum; ertesi sabah 1 Nisan’da 6 yaşındaki masum çocukların eline silah vererek kaymakamlık ve valilikleri altüst ederler.” demiş. 

 

 

Kozan’da başkan adayı "İki parti tek parti oldu. Tek partinin adına da Cumhur İttifakı dedik arkadaşlar. Rabbimin izniyle, bu Cumhur İttifakı'yla pazara kadar değil mezara kadar gideceğiz inşallah. Bu düşmanları da bu memlekette yok edene kadar, kanımızın son damlasına kadar mücadele verip Rabbimin izniyle bunların içte ve dışta anasını belleyeceğiz arkadaşlar." demiş. Allah’ın ismiyle ana bellemeyi aynı cümleye sokuşturabilmesi seviyesini gösteriyor. Anacığı için üzüldüm.

 

 

Taraftarlarına silahlanma çağrısı yapanlar, sosyal medyada tabancalı, tüfekli, baltalı, kamalı fotoğraflarını yayımlayanlar. 

 

 

Ormana gömdüklerini çıkarma vaktinin geleceğinden söz edenler. Mafya özentisi tiplerin benzer sözleri tarafları can düşmanı yapıyordu uzun zamandan beri. 

 

 

Seçim kampanyalarıyla bu düşmanlık zirveye çıktı. Taraflardan biri silahlanma çağrılarında bulunurken diğer tarafın da aynı yolu seçmesi ihtimali korkutuyor insanı. Gerçi iki ihtimal de felaket. Birinde taraflardan biri karşı koyamayan diğerini kıtır kıtır kesecek. İkincisinde iki taraf birbirini kırabildiği kadar kıracak, kim daha az kayıp verirse “Pirus zaferi” misali kazanmış sayılacak. Ya taraflardan biri “Erken davranan kazanır.” diye 31 Mart’ı beklemeden hücuma geçerse…

 

 

Bu iç savaş çığırtkanlarından sormak isterim. Ülke nüfusunun yaklaşık yarısı, diğer yarısına muhalif. Kundaktaki bebekleriyle, çoluk çocuk on milyonlarca insanı mı katletmeyi düşünüyorlar? 

 

 

İnşallah sadece siyasete bulaşan birkaç yüz bin kişiyi fişlemişlerdir, onları katletmekle yetinirler(!) O zaman da ülkede kalanların bir arada yaşama imkânı, isteği, azmi kalkmamış demektir; ama o kadar sıkıntıya da eyvallah mı, derler?

 

 

Zaman zaman türlü hile yolları bulunuyor ancak, seçimde oyların gizli olması, oy sayımının açık yapılması gerekiyor. Kütahya İl Başkanı vatandaşın gizli olarak verdiği oyun kime gittiğini nasıl bilip seçimden sonra muhalif oy kullananları sokağa bırakmayacak? Bir yolunu bulmuştur, fişleme yapmıştır belki de.

 

Bir ülkede birlik ve beraberlik varsa her türlü beka sorununun üstesinden gelinir. Milletimiz, başta Kurtuluş Savaşı’nda olmak üzere defalarca ağır beka sorunlarıyla karşılaşmış ve bunları birlik, beraberlik, dayanışma içinde aşmıştır. 

 

Ülkede birlik beraberliğin bozulmuş olması ise bizzat en ağır beka sorununu oluşturur. Sorun yaratacak düşmana, dış güce filan hiç ihtiyaç kalmaz.

 

Siyasetçilerimiz, uzun zamandan beri milleti birbirine düşman kamplara bölmeye çalışmaktadırlar. 

 

 Soydaşlarına karşı empatinin, hoşgörünün, insafın, merhametin yerini kin, öfke, ön yargı, acımasızlık almakta; ülkeyi beka sorunuyla yüz yüze getirdiklerini kabul etmemektedirler.



Hangi aşamadayız tam belirlemek mümkün değil, ancak bir sonraki aşama birbirimizin felaketlerine sevinme alçaklığı olacak. “Filanca feci bir kazada hayatını kaybetmiş. Ohh, şıngır da şıngır! Filan ilde deprem olmuş, yüz binden fazla ölü var. Ohh, şıngır da şıngır, orada oyların %74’ü filan ittifaka çıkıyordu, inşallah ölü sayısı birkaç yüz bine çıkar!” 

 

Bu kadar alçalabilir miyiz? Görüntü olur, diyor. 

 

Bu yüzden herkes aklını başına almalı, siyasetçilerin düşmanca sözlerine kapılmamalı, siyasete mesafeli olmalı, militanlaşmamalı. 

 

Kendi aklımızı ve fikrimizi kullanarak oyumuzu verdiğimiz an bizim için görevin bittiğini bilmeli; eşimiz dostumuz, konumuz komşumuz herkesle huzur içinde yaşamaya devam etmeliyiz.



Kimse milletin fıtratına, özüne, seciyesine güvenmesin; “Siyaset gereği topluma düşmanlık tohumları ekelim, gerektiğinde bir iki kardeşlik nutkuyla ortalığı toparlarız.” demesin.

 

 Bilin ki iş çığırından çıktı. Bu toplum bir patlarsa, bir kapışırsa bir daha asla bir araya gelemez.


http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ahmet-salih-erdogan-eruz/siyasetciler-cildirmis-olmali-441456m.html

8 Mart 2019 Cuma

TEK ADAM




  

TEK ADAM 



Ertuğrul Kalafat





Adı üstünde tek adam. 



Kendi hak ve hukukunu ön planda tutan, söylediği sözün üstüne söz tanımayan, her zaman ve zeminde her söylediği doğru hep haklı adam..



Bu nedenledir ki geçmişte AKP li dört bakan hakkında yolsuzluk iddiaları çıkıp istifa ettiği halde bu bakanlarla ilgili herhangi bir yargılama işlemi yapılamamıştır. 



Hatta eski AKP milletvekillerinden MKYK üyesi Anayasa Hukuku Profesörü Burhan Kuzu "Ben kendi arkadaşlarımı Yüce Divan'a gönderecek kadar aptal mıyım" demiştir.



Ülkede Başbakanlık müessesesini ortadan kaldırdıysanız ve hükümetin bütün yetki ve sorumluluklarını saraya devrettiyseniz yüksek yargının üyelerini kendinize yakın insanlardan seçip atadıysanız Irak ve Suriye'deki Baascı rejimden ne farkınız vardır.



Otoritenin tek elde toplandığı ülkelerde hak ve özgürlükler açısından hangi demokratik mücadeleyi verebilirsiniz. 



Sarayın istediği kadar konuşur sarayın istediği kadar yazarsınız havuz medyasının kıyısında köşesinde çalışan gazeteci ve yazarların hangisi cesurca görüşlerini ifade edebilir. 



Onların havuzunda kulaç atıyorsanız aç ve açıkta kalmazsınız, onlara muhalefet ediyorsanız gözünüzün yaşına bakmazlar, çünkü vicdan ve merhamet sadece yandaşlar için vardır yüreklerinde..



Seçim meydanlarına çıkan Sayın Cumhurbaşkanının devletin en üst makamına yükseldiği halde %100'ün Cumhurbaşkanı olmak yerine hâlâ %50 nin Cumhurbaşkanı olmayı tercih etmesi, ayrıştırıcı ve kutuplaştırıcı dil kullanması hangi inanç mezhep meşrep ve hangi gelenek törede vardır.



Mesela CHP çöp demek, çukur demek, pislik demek diyor seçim yarışına giren Ekrem İmamoğlu'na. Sen git çöpleri temizle diye bağırıp çağırıyor.



Devletin tepesinde o muhteşem güç ve kudreti elinde bulunduran bir siyasetçinin öfkesine hâkim olarak daha sakin konuşması gerekmez mi?



Şeyh Edebali, Osmancık'a ne diyordu:


"Ey Oğul, beysin bundan sonra öfke bize uysallık sana,

Güceniklik bize gönül alma sana,

Suçlamak bize katlanmak sana,

Acizlik yanılgı bize hoş görmek affetmek sana,

Ey Oğul, vaktinden önce çiçek açmaz,

En büyük zafer nefsini yenmektir."




Tek adam yönetimi Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin parlamenter sistemi ile hiç uyuşamadı.  



Sözde başkanlık için her şey iyi olacak, ekonomi şaha kalkacak, Türkiye tüm dünyaya kafa tutacak diyenler bile hayal kırıklığına uğradığı açıkça itiraf etmeye başladılar.



Halkımız işsizlikle ve geçim sıkıntısı ile mücadele ederken Sayın Cumhurbaşkanı "CHP, PKK demektir. 



Bunlar terör yardakçısı, Millet İttifakı'nda şeref ne gezer" gibi sözlerle gerginliği tırmandıracak ve vatandaşlarımızı birbirine düşürecek, kardeşi kardeşe düşman edecek sözlerden medet ummaya devam ediyor.




Sayın Devlet Bahçeli ve partisi ise, 'ülkenin kurtuluşu Recep Tayyip Erdoğan'ın iş başında kalmasına bağlı, parti olarak her şartta AKP'nin yanında yer almaya devam edeceğiz' diyerek beka masalına inanmamızı bekliyor bizden..




Tek adam istiyor ki ülkede seçim yapılsın ama hep ben kazanayım. 



Ben gidersem devlet yıkılır sözünü vatandaşlarımız kabul etsin, onsuz hayatın tadı olmaz. 



O olmayınca rahmet yağmurları yağmaz. 



O olmayınca yapılan ibadetler sevaba nail olmaz.



Demek istediğim odur ki tek adam olmanın da çivisi artık çıkmıştır. 



Cumhuriyet'in kuruluş felsefesine yeniden dönmekten başka çaremiz yoktur.






https://www.yenicaggazetesi.com.tr/tek-adam-51061yy.htm