Tarikat, cemaat ve cinsel istismar!

Tarikat, cemaat ve cinsel istismar! 



Arslan Bulut



Tarikat ve cemaatlerin cinsel istismar ile öne çıkmasının sebebi nedir! 



Diyanet İşleri Başkanlığı, neden sonra bir uyarıda bulundu. Açıklamada "İlim ve irfan ile alakası olmadığı halde, kendilerine menfaat devşiren din istismarcılarına karşı da aziz milletimizi bir defa daha uyarıyoruz. Hem dini duygu ve değerlerimizin hem de gözbebeğimiz olan çocuklarımızın istismara karşı korunması için herkesi sorumluluk almaya davet ediyoruz." denildi.




Herkes sorumluluk almalıdır ama esasen Türkiye'de tekke ve zaviyeler yasak değil midir? 



Bugüne kadar, Diyanet İşleri Başkanlığı, "ilim ve irfan ile alakası olmayan" sahtekârların halkın dini duygularını sömürmesine karşı ne yapmıştır? 



Çocuklara yönelik cinsel istismar vakaları yeni değildir ki... 

Gerçi, bir bakanın cinsel istismara uğrayan çocuklarla ilgili "bir defadan bir şey olmaz" diyebildiği bir ülkede, mevcut düzen içinde ne yapsanız boştur. Tarikat ve cemaatler, bir politika olarak beslenmiş ve büyütülmüştür.



Türkiye'de medya sözde muhafazakârlaştı ama bu konulara hiç girmiyorlar. İktidar da sessiz...



Deutsche Welle Türkçe ise boşluğu görerek konunun araştırılmasını Türk muhabiri Tunca Öğreten'e havale etti. 



Öğreten, haberinde Prof. Dr. Esergül Balcı'nın 2018 yılında hazırladığı raporu esas aldı. Balcı'nın raporuna göre Türkiye'de 30 tarikat ve onlara bağlı 400 kol bulunuyor. Sadece İstanbul'da açıktan faaliyet yürüten tekke sayısı 445.



Siirt, Diyarbakır, Mardin, Adıyaman, Batman, Van, Hakkâri, Şırnak, Ağrı, Muş, Bitlis, Gaziantep ve Şanlıurfa'da ise cemaat ve tarikatlara ait 800'ün üzerinde faal medrese bulunuyor. 



Araştırmada ayrıca, İstanbul'da "apartman medrese" olarak kullanılan yer sayısının bilinmediği belirtiliyor.



Bunlarla organik bağı olan vatandaş sayısı 2,6 milyon. Başlıca gelir kaynakları, bünyelerindeki işletmeler ve bağışlar olan bu oluşumların "şirketleştiği" görüşü hâkim.

Rapor, AKP'nin iktidara gelmesiyle birlikte şehir merkezlerindeki medreselerin sayısının hızla arttığına, özellikle Doğu ve Güneydoğu bölgelerinde Kuran kurslarının artık dernek çatısı altında faaliyetlerini sürdürdüğüne dikkat çekiyor.



Milli Eğitim Bakanlığı verilerine göre, Türkiye'de 10 bin 53 özel öğretim kurumu bulunuyor. Balcı'nın raporuna göre, bu kurumların üçte biri bir tarikat ya da cemaat ile bağlantılı. Tarikat ve cemaatlerle bağı olan okullarda öğrenim gören öğrenci sayısıysa 210 binin üzerinde.



Balcı'nın raporuna göre tarikat ve cemaatlere ait özel okullarda okuyan öğrenciler için devlet 898 milyon 800 bin lira eğitim desteği verdi. 



Yine rapora göre, Türkiye'deki dört binin üzerindeki özel öğrenci yurdunun 2 bin 480'i de bir tarikat ya da cemaat ile bağlantılı.



Öğreten'in tespitlerine göre, tarikat ve cemaatler, yaygın olarak iki farklı yöntemle örgütleniyor. Birincisi, sahibi oldukları eğitim kurumları aracılığıyla; ikincisiyse boşluğa düşmüş, suça karışmış, alkol ve uyuşturucunun esiri olmuş insanların arınmak için başvurdukları yerler olarak.



Fakat mensuplardan ziyade, tarikat ve cemaat kurucularının ekonomik refaha ulaşmak için bu yolu seçtikleri o kadar açık ki... 



Tarikat ve cemaatlerin kontrol ettiği para miktarı, devlet tarafından araştırılıp ortaya konulmalıdır. Bu paranın nereden geldiği sorgulanmalıdır. Bunun yerine devlet kurumları ve devletin parası tarikat ve cemaatlerin emrine tahsis edilmektedir. 



Dini, para kazanmak için kullanan insanların, cinsel sapıklık yoluna gitmelerinin sebebi en başından beri niyetlerinin bozuk olmasındandır. Sorunun büyümesinin sebebi de dini çıkar için kullanan insanların devletin kurumları tarafından desteklenmesidir. 


Bülent Arınç, "AKP varsa, cemaatler vardır" demiyor mu?



O çocukların vebali, sahtekârlara din alimi veya şeyh muamelesi yapan siyasilere aittir. 




https://www.yenicaggazetesi.com.tr/tarikat-cemaat-ve-cinsel-istismar-56765yy.htm

İslamcıların Amerika, Para ve Şehvet Aşkı

 

 

 

 

İslamcıların Amerika, Para ve Şehvet Aşkı

 

 

Yusuf Dülger

 

 

 

Bilmeliler ki, dünkü dinciler ve siyasal İslamcılar köprüyü geçinceye kadar kendilerine “Dayı” diyenleri ilk fırsatta nasıl uçuruma atmışlarsa, bugünküler de aynısını yaparlar ve yapacaklar.

 

 

Şu yazacaklarıma samimi ve dürüst Müslümanlar alınmasınlar. 

 

 

Benim kastettiklerim; siyasal İslamcılardır, hırsız ve ahlaksız dincilerdir.

 

 

 

Ankara’da, Torunlar Enerji’ye ait Başkentgaz şirketi vergi kaçırmak amacıyla 8 milyon dolar gibi bir parayı Kızılay’a hibe ediyor. 

 

 

Anlaşmalı olarak yapıldığı söylenen bu paranın 75.000 dolarını Kızılay kendisi alıyor, kalan 7.925.000 ABD dolarını “Ensar Vakfı”na veriyor. 

 

 

Ensar Vakfı da bu parayı Türken Vakfı’na aktarıyor. 

 

 

Yönetiminin kimlerden oluştuğu ve kimin yönlendirdiği bilinen Türken Vakfı da bu parayı New York merkezli Manhattan’da yaptırdığı lüks bir yurda gönderiyor.

 

 

Bu olaya, Ensar Vakfı’nın siciline, Kızılay’ın başındaki kişinin düşüncelerine, Kızılay’ın Beypazarı Sorumlusu hakkındaki gelişmelere, siyasal İslamcıların Amerikan emperyalizmi ve ABD doları ile olan ilişkilerine baktığımız zaman aklımıza şunlar geliyor:

 

 

Ensar Vakfı siyasal İslamcı bir vakıftır. Siyasal İslamcılık “dini hizmet, fakir öğrencilere yurt” gibi gerekçelerle, günümüze kadar hep “Dindarlık” üzerine bir toplum inşa etmeye çalışan, devlet kontrolünden uzak eğitim-öğretim modelleriyle “İmanlı Nesil-Altın Nesil” yetiştirme iddiasıyla çalışan bir vakıftır.

 

 

 Kontrolsüz/Kapalı yapılanmalarda her türlü ahlaksızlık söz konusu olabildiğinden, bir süre önce Ensar Vakfı’nın bir hocası vakfın Karaman Şubesi’nde oğlan çocuklarımızı kirletmiş ve bu çirkin olay örtbas edilmişti. 

 

 

Hatırlayın, zamanın ilgili bir bayan bakanı bu iğrenç olay için: “Bir kerede bir şey olmaz” demişti.

 

 

Bugün Kızılay’ın başında bulunan kişi:

 

“Fethullah Gülen Hocaefendiye acil şifalar dilerim” diyerek FETÖ terör örgütüne yakın, F. Gülen gibi bir CIA ajanının sevdalısı olduğunu ortaya koymuştur.

 

 

 

Kerem Kınık adındaki bu adam Atatürk’ün: “Yurtta sulh, cihanda sulh” sözünü, “Yurtta sulh, vicdanda sulh” olarak tahrif etmiş, Atatürk’e karşı olan olumsuz tavrını ortaya koymuştur.

 

 

Bu adam: “Amerikalı bir arkadaşım Türkiye’de okuyan çocuklarının kendilerini Türk sandığını söyledi” diyerek Türk’e ve Türk milletine karşı olan mesafesini ortaya koymuştur.

 

 

Bu adam vergiye tabi bir parayı Kızılay aracılığıyla o malum vakfa aktararak vergi kaçakçılığına yardımcı olmuştur.

 

Ortaya yeni çıkan bir habere göre: Kızılay’ın Beypazarı sorumlusu A.K., ilçesindeki bir Kuran Kursunda yatılı okuyan 14 yaşındaki bir oğlan çocuğunu 5 yıl süreyle taciz etmiştir. 

 

 

Yani Kızılay’ın kendi çalışanlarında da lanetli suç işlenmektedir. 

 

 

Sormak lazım: Dinci ve siyasal İslamcı kişi ve kuruluşlardaki Lut Kavmi’nin melun fiili neden durmadan işleniyor?

 

 

Hepimizin alın teri paralarımız elden ele, kurumdan kuruma aktarılarak: Neden Amerika’daki bir inşaata gidiyor, o inşaat neden “Yatılı” bir yurt oluyor?

 

 

 Ahlaksızlık din-ahlak sömürüsüyle kolay yapıldığı için mi temiz paralarımız iğrenç yerlere gidiyor, bir düşünelim.

 

 

Sonra, bizim paralarımız neden “Yurt için” Amerika’ya gidiyor?

 

 

 Türkiye’deki yurt ihtiyacımız karşılandı da, sıra Amerika’ya mı geldi? 

 

 

Bu dincilerin ve siyasal İslamcıların Amerika sevgisi, Amerika bağı, Amerika yatırımı neden! 

 

 

Gördüğünüz gibi Siyasal İslamcılık demek, dincilik demek aynı zamanda Amerikancılık demektir. 

 

 

Hani bu siyasal İslamcılar ve dinciler Amerika karşıtı, Amerika düşmanı idiler? 

 

 

Demek bunlar yalancı ve münafık! 

 

 

Size bir başka gerçeği hatırlatayım: Kendi coğrafya ve kültürümüzü bırakarak Amerika’ya giden, Amerika da okuyup yetişen insanların büyük çoğunluğu “Amerikancı, Ilımlı İslamcı” olup çıkıyor. 

 

 

Dahası, böyleleri aynı zamanda yurduna ihanet eden bir CIA ajanı oluyor.

 

Dincilerin ve siyasal İslamcıların sözde tövbelerine, “Allah affetsin” demelerine ve efelenmelerine bakıp da: “Bunlar milli oldular, bunlar Amerika’ya kafa tutuyorlar, bunları ayakta tutalım, bunlarla milli cephe kuralım” diyenler yanılıyorlar. 

 

 

Çünkü bu siyasal İslamcılar kalıpsız. 

 

 

Çünkü bu dinciler omurgasız. 

 

 

Bu dinciler ve siyasal İslamcılar devrimci, yurtsever ve Atatürkçü olan kişi ve oluşumları bile kandırıyorlar. 

 

 

Bilmeliler ki, dünkü dinciler ve siyasal İslamcılar köprüyü geçinceye kadar kendilerine “Dayı” diyenleri ilk fırsatta nasıl uçuruma atmışlarsa, bugünküler de aynısını yaparlar ve yapacaklar.

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/yusuf-dulger/islamcilarin-amerika-para-ve-sehvet-aski-442423m.html

Toplumu kim hasta ediyor?

 

 

Toplumu kim hasta ediyor?

 

 

Ahmet Gürsoy

Benim ülkemde toplumsal travma ve patoloji yaşanıyor. 


İnsanlar arasında halk deyimi ile "arızalar" arttı. 


Peki, artan toplumsal patolojiye kim bakıyor?


 Bu derin travmayı çözmek kimin, hangi yönetimin görevi?


Eğitimin mi?


Sağlığın mı?


Meclis'in mi,

 

 

Hükümetin mi?

Kimin?


Okullara gidin, sınıflara girin, bakın bakalım ne manzara göreceksiniz.


- Disleksi (öğrenme güçlüğü),


- Hiperaktivite, 


- Otizim (sosyal ilişki kuramama bozukluğu)

- Zeka geriliği vd.

 

 

Bunların tamamı kaynaştırma eğitimi adı altında aynı sınıfta. 


Her birinin ayrı öğrenme güçlüğü sorunu olan bu grupları tek sınıfta normal öğrencilerle bir arada tuttunuz mu, öğretmeni kaça bölmüş olursunuz varın siz hesaplayın.


Elbette tek neden sınıfların karışık olması değil. 


Öğrenmeye ayrılan zamanın, öğretmeye ayrılan zamanla doldurulup doldurulmadığı da değil. 


Asıl sorun ve patoloji, özür gruplarındaki sayısal artış. 


Toplumda psikopat, sosyopat, algı düşüklüğü olanların sayısı arttı. 


Okullar ve sınıflar bunun somut göstergeleriyle dolu. 


Türk toplumu gittikçe  yavaş yavaş eriyor ve hastalanıyor.


Asıl sorun bu.


Bunu neden kimse görmüyor ya da görmek istemiyor. 


Halbuki sosyal yaşam mesajları, açık ve net bir biçimden toplumun hastalandığını, sosyal bünyenin derin bir yara aldığını hepimizin yüzüne haykırıyor.


Kadın cinayetlerine bakın.


Sadece geçen yıl 400 kişiden fazla cinayet işlenmiş.


İntiharlar..


Cinsel sapmalar. 


Basına yansımayan ensest ilişkilerin saldırganlık düzeyinde yaşanan artışlar. 


Aile içinde üstü örtülen, dışarı sızdırılmayan sessiz çığlıklar. 


Burada yaşanan psikolojik yıkım.


Genç evliliklerdeki boşanma sayısındaki artış.

 
Evden kaçanların, kocasını-karısını aldatanların tv ekranlarından anlattığı dudak uçuklatan hikayeler…


Daha saymaya gerek var mı?


İşte toplumsal patoloji ve büyük travma bu.


Ne yazık ki, bu sesleri yetkililerden kimse duymuyor. 


Çare düşünmüyor. 


Daha fazla artmaması için önlem almıyor. 


Herkes kulaklarının üzerine yatmış olup biteni seyrediyor. 


İktidara göre bunun çaresi çok basit. 


Herkesi imam hatibe kayıt edersin, eğitim sonunda sorun biter.


Zeka geriliğini imam-hatip eğitimi ile düzeltebilir miyiz?


Otistik, imam-hatip okursa normale döner mi?


Döner diyorsanız, sorun yok.


 Devam edin. 


Ama dönmez. 


Öyle ise, sorunun çözümü dini eğitim değil. 


Başka bir şey..


Köyden kente göç, göçün zorunlu sorunu olarak ortaya çıkan kentleşme sorunları, sosyal uyumsuzluğu tetikliyor. 


Uyumsuz ortamların doğurduğu çocuklar, okul sıralarına geliyor, sokaklara dağılıyor, hayata atılma mücadelesi veriyor ve bu mücadelenin ekonomik karşılığını bulamıyor. 


Acımasız ve oldukça sert bir işsizlik duvarına tosluyor. 


Ve ne yazık ki buradan çıkamıyor.


Hayal kuramıyor.


Gelecek öngörüsü yapamıyor.


Çaresizlik bütün ülkeyi akşam karanlığı gibi sarıyor.


Hatalı ilaç kullanımı, kötü gebelik süreci, tarım ürünlerindeki katkı maddeleri, hava kirliliği, genetiği ile oynanmış gıdalarla biz Türkleri; zombilere mi, akılsızlara mı, otistiklere mi dönüştürüyor soran izleyen, araştıran var mı?



https://www.yenicaggazetesi.com.tr/toplumu-kim-hasta-ediyor-54143yy.htm

Ahlaksızlık, bir milli güvenlik sorunudur!

Ahlaksızlık, bir milli güvenlik sorunudur! 



Ahmet B. Ercilasun 




Ahlaksızlık, az sayıda kişilerle sınırlı olursa bir millî güvenlik sorunu hâline gelmeyebilir. Ancak ahlaksızlık bütün toplum katmanlarına yayılırsa ciddi bir güvenlik sorunu hâline gelir.



Ahlak toplumların en önemli değerlerinden biridir. Toplumdan topluma değişen ahlak anlayışları vardır ama bütün toplumlarda ortak olan, ortak olması gereken, evrensel ahlak değerleri de vardır.


Yalan söylemek, hırsızlık yapmak, rüşvet almak bütün toplumlarda ahlaksızlık sayılır. Ahlakı sadece cinsî konulara indirgeyen; hırsızlık, yalancılık gibi ahlak dışı hareketleri hafife alan toplumlar çürümeye yüz tutmuş toplumlardır. 


Batının cinsî konulardaki serbestliğini vahim ahlaksızlıklar olarak gören toplumumuz ne yazık ki aynı hassasiyeti diğer konularda göstermiyor. 


Son yıllarda yaygın olarak işitilen "Çalıyor ama çalışıyor." söylemi bu duyarsızlığın en tipik göstergesidir.


Müslümanlığı en iyi temsil etme iddiasında olan bir örgüt yıllarca soru çalmış, soru çalarak kendi adamlarını üniversitelere ve harp okullarına yerleştirmiş, böylece on binlerce insanın da hakkını yemiştir. Örgütün yöneticileri ve bağlıları bütün bunları normal saymışlar, hatta sevap işlediklerine inanmışlardır.


Yıllarca süren bu hırsızlıkları görmek, önlemek ve suçluları cezalandırmak mevkiinde bulunan yöneticiler de "Alınları secdeye değiyor." diye düşünerek bunları görmemişler, gördülerse de göz yummuşlardır.



Alınları secdeye değen ama hırsız ve sahtekâr olan bu örgüt sonunda gerçekten bir millî güvenlik sorunu olmuş ve alçakça bir darbe teşebbüsünde bulunmuştur.


 Ancak 250 şehide mal olduktan sonra örgüt mensupları cezalandırılmaya başlanmıştır. 


Benzer örgütler bugün de vardır. Yalan dolanla insanları kandırmanın, üstelik bunu din kisvesi altında yapmanın dinle de ahlakla da ilgisi yoktur. 


Tarihimizde olumlu rolleri de bulunan tasavvuf cereyanlarıyla da ilgisi yoktur. Filan tarikatın veya cemaatin mensubu olduğu için, başka insanların haklarının yenmesi pahasına işe alınan, belli mevkilere getirilen kişiler belki ahlaksızlık yaptıklarını düşünmüyorlar. Belki "ideal"leri uğruna sevap işlediklerini de sanıyorlar. Ama yaptıkları düpedüz ahlaksızlıktır. 


Buna yol verenler, buna müsaade edenler de aynı ahlaksızlık girdabının içindedirler. Çünkü ortada hakları yenen insanlar vardır. Liyakatsiz oldukları hâlde kayırılan insanların, başında bulundukları işleri bozmaları, devleti zarara sokmaları vardır. Neresinden bakarsanız bakın, hak yemek, liyakatsiz insanları iş başına getirmek ve bütün bunlara müsaade etmek ahlaksızlıktır.


Ahlaksızlığın en vahimi din görüntüsü altında yapılanıdır. 


Dinler, özellikle bizim dinimiz ahlak kavramı üzerine kurulmuştur. 


Ahlak, Müslümanlığın en önemli kavramlarından biridir. 


Neredeyse bütün emirler ve yasaklar ahlak kavramı için vardır. 


Namaz kılmak da oruç tutmak da öyledir.


 İbadet, kötülüklerden, ahlaksızlıklardan arınmak için yapılır. 


Sadece Allah'ın kulu olduğunuzu bilirsiniz. 


Başkalarına kulluk etmezsiniz. 


Kul hakkı yemekten korkar, Allah'a sığınırsınız.


 Böyle bir dinin mensubu olan, bununla gurur duyan insanlar başkalarının hakkını yer mi, yalan söyler mi, insanların malına, hele hele devletin malına el uzatır mı?


Eğer bir ülkede bu tür ahlaksızlıklar toplumda mazur görülür, hele hele insan kayırmalar, devlet malına el uzatmalar, yönetim kademelerinde aşağıdan yukarıya veya yukarıdan aşağıya doğru yayılırsa o zaman ahlaksızlık gerçekten bir millî güvenlik sorunu hâline gelir. 


Düşününüz ki bir ülkenin millî varlıkları ona buna peşkeş çekiliyor, stratejik değeri olan tesisler yabancılara satılıyor, devlet bankalarından hakkı olmayan iş adamlarına krediler veriliyor, "Sen benim için şunları yap, ben de sana şunları sağlayayım." deniliyor… Böyle bir durum millî güvenlik sorunu sayılmaz mı?

Yazarların hüküm cümlesi yerine soru cümleleri kurmak zorunda kalmaları bile ciddi bir sorunla karşı karşıya kaldığımızın belirtisidir.

 

 

Telefonumuza, televizyonumuza güvenemiyoruz. 

Topumuza, tankımıza, tüfeğimize güvenemiyoruz. 

Hangi ihalede hangi iş adamına ne verildi acaba, diye şüpheler içinde kalıyoruz. 

Şüphe insanı kemirir. 

Toplumun büyük çoğunluğunda böyle şüpheler varsa toplumdaki birlik ve güven duygusu da kemiriliyor demektir. 

Ahlaksızlığın yol açtığı bu durum da başlı başına bir millî güvenlik sorunudur.     



https://www.yenicaggazetesi.com.tr/ahlaksizlik-bir-milli-guvenlik-sorunudur-54004yy.htm 

Suriyeliler

 

 

Suriyeliler

 

Yusuf Dülger

 

 

Suriyeliler (kadınlar-kızlar, aracı olan erkekler) bizim nüfus, milli güvenlik ve ekonomik yapımızdan başka bir de ahlak ve aile yapımızı bozmaktalar.

 

 

 Başta Prof. Dr. Ümit Özdağ olmak üzere Türkiye’de birkaç kişi yurdumuzdaki Suriyelilerinbir süre sonra nüfusumuz, milli güvenliğimiz ve ekonomik yapımız üzerinde büyük sıkıntılar yaratacağını söylüyor. Ancak ciddiye alan yok; dinleyip geçiyoruz, konuya yoğunlaşmıyoruz.

Ben Suriyelilerin nüfusumuz, milli güvenliğimiz ve ekonomimiz üzerinde yarattıkları ve yaratacakları sakıncalardan söz etmeyeceğim; Suriyelilerin aile ve ahlakî yapımıza vermekte oldukları yıkıntılardan söz edeceğim.


SURİYELİLER HAKKINDA KONUŞULANLAR:
 
 

Bir tanıdığım anlattı, yeğeni Suriye sınırımızdaki gümrük kapılarımızın birinde askerlik görevini bitirip gelmiş. Askerin anlattığına göre, Suriyeliler Türkiye’ye geçiş yapabilmek için askerlerimize para ve hatta eşlerini, kızlarını teklif ediyorlarmış.

 

Elli yıllık bir tanıdığım, sohbet aralarında iki-üç kez yakındı; Suriyeli ayak kadınları eski garaj yakınlarında (Akçeşme İlköğretim Okulu’nun çevresinde) kaldırımlarda, güneşin battığı sıralarda müşteri bekliyorlarmış. Bu tutumun Larende Yokuşu çevresinde de olduğunu duydum, o çevreden bir tanıdığıma sordum, doğruladı.

 

Bir sohbet sırasında tanıdıklarımdan birisi, Konya’da bazı esnaf ve sanayicilerin Suriyeli kadınları-kızları, “İMAM NİKÂHI” ile sahiplendiklerini anlattı.

 

Emekli bir devlet memurunun, bir miktar para ile, Suriyeli bir bayanı ikinci eş olarak “İMAM NİKÂHI” kıydırıp evlendiğini, bu bayanın kısa bir süre sonra kaybolduğunu o devlet memurunu tanıyan bir arkadaşım söyledi.

 

Tebdil-i kıyafet ile anlatımlara yerinde tanık olmayı düşündüm. Bir dostum: “Yapma, başına iş açarsın” dedi. Uyarıyı doğru ve yerinde buldum, düşüncemden caydım.
  

İMAMLAR VE KÖŞE MÜFTÜLERİ ŞEHVET MALZEMESİ OLAMAZ:
 
 

Toplumumuzda eskiden beri “İMAM NİKÂHI” denen bir uygulama var. Buna göre yasa dışı evlilik yapmak isteyen bir bay-bayan, kenar-köşedeki bir imama yahut “HOCA” kılıflı birisine gidiyorlar, kendilerine göre iki şahit bularak “DİNİ NİKÂH” (?) kıydırıyorlar. Sonra bayanlar mağdur oluyor, doğan çocuklar resmi nikâhlı kadının üzerine yazdırılıyor…

 

Bu “İMAM NİKÂHI” ile yerli kadınlarımız ve çocuklarımız büyük acılar ve yıkımlar yaşarken şimdi bir de Suriyeli (yabancı) kadınlar için “İMAM NİKÂHI” çıktı karşımıza. Görünen o ki, bu yeni maskeli hovardalık bize çok ağıra mal olacak. Peki, ne demek istiyorum? Demek istediğim şu:

 

Esas İslam’da, sağduyuda, töremizde ve aile hukukumuzda “İMAM NİKÂHI” diye bir nikâh yoktur. Nikâhta esas olan aleniyet (o evliliğin herkes tarafından bilinmesi), şahitlendirilmesi, her iki tarafın hukukunu koruyacak nitelikte olması, ergenlik çağı ve baskısız olmasıdır.Kanunen nikâh kıyma yetkisi olan makamların alenen ve kayıtlı olarak yaptıkları evlilik işleminden sonra bir de, “İMAM NİKÂHI, DİNİ NİKÂH” yoktur, resmi nikâh yeterlidir.

 

Durum bu iken: Emekli yahut çalışan imamlardan bazıları ile “köşe müftüleri” denen kişiler hala “DİNİ NİKÂH” kıyıyorlar. Bunu niçin yapıyorlar? Hadlerini bilmediklerinden, cahilliklerinden, üç-beş kuruş nikâh (DUA PARASI/RUHBANLIK GELİRİ) parası almak için, dinî dilencilik yapmak için.

 

Burada çekinmeden, onun-bunun hatır ve gönlünü hesaba katmadan rahatlıkla şunu söyleyebiliriz: İmam nikâhı kıyanlar şehvetlerine yenilmiş kişilerin maşası olmaktalar. Demek bu imam nikâhını kıyanlar, bu işi her yaptıklarında seks malzemesi oluyorlar.


BU NOKTADA DİYANET:  

 

Bu yazdıklarımın dinen ve hukuken doğru olduğunu Diyanet’in Başkan, Başkan Yardımcıları, Din İşleri Yüksek Kurulu üyeleri, Müftüler, Vaizler ve İmamlar bilirler, bilmezlerse bilmeleri ve bu yanlışı düzeltmeleri gerekir. Ama düzeltmiyorlar, halkımızı aydınlatmıyorlar, ahlaksızlara alet oluyorlar. Olayın en acı yönü esasen budur.
 
 

Diyanet doğruyu söylemeli, halkı aydınlatmalı, bu yanlışı düzeltmelidir. Düzeltmezse şehvet malzemesidir.


AHLAK VE AİLE YAPIMIZ AÇISINDAN SURİYELİLER:

 

Görüldüğü gibi ülkemizdeki bir kısım Suriyeliler (kadınlar-kızlar, aracı olan erkekler) bizim nüfus, milli güvenlik ve ekonomik yapımızdan başka bir de ahlak ve aile yapımızı bozmaktalar. Türk milleti olarak bunu asla unutmayalım, ona göre tutum alalım.


SURİYELİLER VE UYGUR TÜRKLERİ:

 

 Dinlediğim bir program ve edindiğim bilgilere göre Türkiye’nin mevcut yönetimi, Türkiye’de oturum almak, T.C. vatandaşı olmak için Doğu Türkistan’dan gelen Uygur Türklerine Suriye’den gelen Araplara gösterdiği kolaylığı göstermemekte, daha zor vize vermektedir. 

 

Bu çok acıdır, Arapçılıktır, Türk karşıtlığıdır.
 
 

 Şu yıllarda Türkiye’de, siyaseten yaşanan bir milliyetçilik krizi var. Bu kriz her geçen gün ağırlaşmakta, emperyalistlerin ve siyasal ümmetçilerin işine yaramaktadır. Bugün Türkiye’de siyaseten Türk milliyetçiliğini temsil ettiğini iddia edenler; ilkeli, köklü ve bağımsız değiller. Bir sıkıntımız da bu. Son söz: Türkiye’de siyaseten dürüst bir Türk milliyetçisi olmak için, DEVLET BAHÇELİ MİLLİYETÇİSİ olmaktan çıkmak gerekiyor.

 

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/yusuf-dulger/suriyeliler-441502m.html 

Yıpranan Kurum ve Toplum!

 

 

 

Yıpranan Kurum ve Toplum!

 

Özcan Yeniçeri

 

 

Türkiye’de hırpalanmayan, örselenmeyen ve yıpratılmayan hiçbir kurum ve kavram kalmamıştır. 

 

 

Bu durum toplumda büyük bir güvensizlik duygusu yaratmıştır.

Yığınları toplum, toplumları millet yapan dört temel öğe vardır. Bunlar; ilmiye sınıfını temsil eden eğitim, adalet dağıtan yargı, maneviyat aktaran din ve bağımsızlığın teminatı askeri kurumlardır. 

 

 

 

Bu unsurlar, milletleri var eden çadırların orta direkleridir. Bu direklerin çökmesi halinde milleti koruyacak başka bir faktör bulmak mümkün değildir.

 

 

 

Devlet soyut bir mekanizmadır ve varlığını sahip olduğu bu kurumlardan alır. Kurumları sağlıksız bir devletin kendisi de sağlıksızdır. 

 

 

Eğitimi, yargısı, güvenliği ve kültürü ile onların dayandığı kurumları sağlam olan bir ülkenin gelecek kaygısı duymasına gerek yoktur.

 

 

 

Bu sebepledir ki dünyanın her yerinde ülke işgalci ve yıkıcıları, işe ilk önce o ülkeye vücut veren kavram ve kurumları tahrip etmekle işe başlarlar.

 

 

 

Bir millete var olma iradesini veren en önemli unsurların başında bu saydığımız eğitim, adalet, din ve askeri kurumlarına olan güven gelir. 

 

 

Şer güçler bu kurumlara olan güveni yıkmak için ellerinden gelen her yola başvururlar.

 

 

 

Bu sebepledir ki, toplumların özgürlük, gelecek ve refahları, sahip oldukları kurumların sağlıklarıyla doğrudan ilişkilidir.

 

 

 

Eğitim, adalet, savunma ve maneviyat fukarası bir toplumda yaşayan insanların mutlu olduklarını düşünmek mümkün değildir. 

 

 

 

Bu bakımdan sözü edilen kurumları hırpalamak, örselemek ve saldırı hedefi yapmak dost işi değildir.

 

 

 

Bugün Türkiye’de birbirini tamamlaması gereken bu kavram ve kurumlar birbirleriyle çatıştırılmaktadır. Moral ve psikolojik bakımdan ülkenin en önemli sorunu da bu noktada başlamaktadır.

 

 

 

Ülkemizde bugün devlet kavramı ile demokrasi, barış kavramı ile güvenlik, din kavramı ile laiklik, insan hakları kavramı ile vatanseverlik bu nedenle karşı karşıya getirilmektedir.

 

 

 

Bu kavramların birbirine karşı kullanılması kaos ve anarşiye davetiye çıkarmakla eşdeğer bir durumdur. Böyle tartışmalar ancak millet ve devlet düşmanları tarafından çıkarılabilir.

 

 

 

Kavramları karşı karşıya getirmek!

 

 

 

Türkiye’de hırpalanmayan, örselenmeyen ve yıpratılmayan hiçbir kurum ve kavram kalmamıştır. Bu durum toplumda büyük bir güvensizlik duygusu yaratmıştır. Kurumlara olan güven duygusunu sarsmanın bedelini uzun vadede bütün toplum ödeyecektir.

 

 

 

Kavramlara ve kurumlara olan güven duygusu, kavramların karşıtlık içinde ele alınması yoluyla yapılmaktadır.

 

 

 

Diğer yandan kavramları yerinde kullanmamak ve yerli yerine oturtmamak o kavramların içerdiği güven duygusunu sarsmaktadır.

 

 

 

Kavramları karşıtlık içinde değil birbirlerini tamamlayıcı yönleri itibarıyla ele alınması gerekir. Çünkü devletin olmadığı yerde kâmil manada ne din, ne demokrasi, ne barış, ne de insan haklarının olamayacağı ortadadır.

 

 

 

Devlete, dine, milliyetçiliğe, ideallere ya da aile kurumuna saldırmakla demokrasiyi, laikliği, insan haklarını ve barışı sağlamak mümkün değildir. Tersi de doğrudur.

 

 

 

Devlet ile demokrasiyi, din ile devleti, dindarlık ile laikliği bir çeşit “bileşik kap” olarak görmek, yani biri azalmadan diğerinin artmayacağını sanmak en büyük yanılgıdır.

 

 

 

Esasen bu kavram ve kurumlar arasında sistem ve alt sistem ilişkisi vardır. Bu faktörler ancak birbirini tamamlar. Birisinin tam ve mükemmel manada var olmadan diğerinin işlevini tam olarak yerine getirmesi mümkün değildir.

 

 

 

Yığınları millet yapan temel kurumlar ve kavramlar konusunda toplumun her kesiminin belirli bir saygı ve fikir birliği içinde olması gerekir.

 

 

 

Hâkimi, öğretmeni, imamı ve askeri örselemek gerçekte toplumun geleceğini örselemektir.

 

 

 

Siyasi amaçlar uğruna adliye, cami, okul ve kışlayı tartışmaya açmak, tarihe ve topluma ihanettir.

 

 

 

Diğer yandan devleti, demokrasiyi, dini, milliyetçiliği diğer kavramlarla takas etmek, milletin istiklal ve istikbalini mahvetmek demektir.

 

 

 

Haince gündeme konan bu tür gayretler, tek cümleyle milleti ve geleceğini hasara uğratma faaliyetleridir.

 

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ozcan-yeniceri/yipranan-kurum-ve-toplum-441383m.html