Türkiye'nin Beka Meselesi Var Mı?

    

Türkiye'nin Beka Meselesi Var Mı?

 

Mehmet Sayın

En önemli soru bu ve bu sorunun ardından da beka meselesini aşmak için mutlaka iktidar partisine oy vermek gerektiği iddiası geliyor.

Peki Türkiyede baka meselesi var mı ?
Var tabii .
Her zaman vardı.
Yüz yıl önce de vardı.

Yıkılıp dağılan Osmanlı İmparatorluğu yıkılmamakla kalmamış Devlet-i Aliyyenin "başta başkenti olmak üzere" hemen her köşesi işgal altına alınmıştı.

Yani beka meselesinin bir adım ötesi de vardı.
Düvel-i muazzamanın Sevr planı onlar tarafından dayatılmış ve İstanbul hükümetine de kabul ettirilmişti.


Padişah da sarayında işgalcilerin elindeydi ve onların dediği her şeyi yapıyordu.
 
İşbirlikçilik o kadar ileri gitmişti ki Ege vilayetlerimizi işgal eden Yunan ordusunun "Halifenin ordusu" olduğu bile söylenmekteydi.

Milli mücadele o işgali kırdı işgalcilerin hepsini de defetti.
Milli mücadeleyi yapan gücün adı "Kuvva-i Milliyeydi" Kuvva-i Milliye önce Gazi meclise ve orduya dönüştü daha sonra Türkiye Cumhuriyeti oldu.


Kuvvanın ruhu da Gazi meclisteydi.
O mecliste milletin her kesimi vardı.
Ülkedeki her kesimden ve her fikirden insanlar Gazi mecliste temsil edilmekteydiler.
 
Milli mücadeleyi yöneten meclisin ta kendisiydi meclis "sadece askeri konulardaki yetkilerini" savaş kazanılıncaya kadar "üçer aylık süreler halinde" Mustafa Kemal Paşaya devretmişti.

Peki mecliste muhalfler de var mıydılar ?
Vardılar elbette onlar da hemen her zaman düşüncelerini dile getiriyorlar ve en sert muhalefeti de yapıyorlardı.

MECLİSİN ORTAK PAYDASI VATAN VE MİLLETİN BEKASIYDI.
 
Bu ruhu sağlayan da kuvvacı ruhtu.
Muhalifi de muvafıkı da "en sert tartışmaları da yapsalar" birbirlerini dinliyorlar ve her zaman ortak bir noktada buluşabiliyorlardı.

Zaferi kazanan da bu uzlaşmacı anlayıştı uzlaşmanın sırrı da karşısındakini dinlemekten geçiyordu.
 
Dinlemek de polemiklere cevap vermekten daha çok anlayabilmek için dinlemekti.
 
Bugün aradığımız şey işte o ruhtur.
Yani aynı ruhun şimdi de oluşturulması gereklidir.
Hem de hemen ve bir an önce.

Peki bu ruh canlandırılabilir mi ?
Tabii canlandırılabilir neden olmasın.

Bu ruhun canlandırılması için çatışmacı,ötekileştirici ve kavga çıkartıcı siyaset üslubunun derhel terk edilmesi gerekir.
 
Bence kuvva ruhunun önündeki en büyük engel siyasetçilerin tehditler ve hakaretler ve alaylarla dolu nefret söylemleridir.

NEFRET SÖYLEMİYLE GİDİLEBİLECEK HİÇ BİR YOL YOKTUR.

Nefret söylemi ile beka meselesini aşmak mümkün değildir.
Bu gerçeği ben evimde oturduğum yerden görebildiysem siyaset erbabı da görmek ve gereğini yapmak zorundadır.

Türk devletleri kendi tarihlerindeki her "Fetret devrini" ve her beka meselesini birliklerini sağlamak suretiyle aşmıştır
Bundan sonra da aşmaya muktedirdir.

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/mehmet-sayin/turkiye-nin-beka-meselesi-var-mi-440513m.html 

Türk Siyasetinin Çıkmaz Sokakları

 

Türk Siyasetinin Çıkmaz Sokakları

 

Mehmet Sayın

  

Bu o kadar girift ve anlatılmaya muhtaç bir konu ki layıkıyla anlatabilmek için bu konuda “telefon rehberi” büyüklüğünde bir kitap yazmak gerekir ben o kitabı yazabilecek kadar bilgiye sahibim ve yazabilirim ama bir konuda tereddütlerim var ?
 

Okuyan olur mu?
 

İşte onu bilmiyorum zira bizim toplumumuz son 37 yılda okuma özürlü bir topluma dönüştü.

Ben yine de yazacağım ve yazacaklarım iki veya üç makale ile sınırlı olacak.

Yazarken de konuyu asla ve asla kişiler üzerinden anlatmayacağım anlatacaklarım siyasi düzen ve o düzenin  genel çıkmazları üzerinden olacak.

Bizim Türkiye’de genel birkaç yanlışımız vardır biz her şeyi kişiler üzerinden tartışırız ,tartışırken de birbirimizi pek dinlemeyiz dinleyenlerimiz de karşı tarafı anlamak üzere değil de polemiklerde onlara cevap verebilmek üzere dinlerler , bizim anlayışımızda da empati kurmak pek bilinmez.

Pek bilmediğimiz bir şey daha vardır o da tartışmayı pek fazla bilmeyiz ve anında münakaşaya hatta hakarete dönüştürüveririz.

Ben bunların hiçbirini yapmayacağım.
 

TÜRK SİYASETİNİN GENEL YANLIŞLARI

Bana göre en büyük yanlış 12 Eylül cuntasının çıkarttığı iki kanundur;
 

Bunların biri siyasi partiler kanunu diğeri de yüzde on barajlı seçim kanunudur.
 

Tabii hatalar bunlardan ibaret de değildir, bütün hataları ve yanlışları “siyasi üslup başta olmak üzere” dilimin döndüğü kadarıyla yazacağım yazarken de asla bel altı vuruşlar yapmayacağım ve kimseye hakaret de etmeyeceğim;

Tavsiye ederim siz de aynısını yapın asla kaybetmezsiniz.


SİYASİ PARTİLER KANUNU

Bu kanunla partiler “benim düşünceme göre” dükalıklara dönüşmüşlerdir,

Neden böyle olmuştur;

Sistemi kuranlar böyle olmasını istedikleri için tabii ve bu yanlışın cezasını da hep beraber çekmekteyiz.

Genel başkanlar “neredeyse padişah” yetkilerine sahip kişilerdir ve onları “çok büyük skandallar dışında değiştiremezsiniz.
Sistem bunu da istemiştir çünkü.
 

Bu sistemde ilçe delegeleri il delegelerini il delegeleri de kurultay delegelerini seçerler kurultay delegeleri de parti yönetimlerini seçerler. İlk bakışta çok demokratik ve ideal gibi görülse de aslında pek öyle değildir.

Bu sistemde bütün teşkilatların delegeleri “yönetimleri seçtikleri ölçüde saygındırlar” o yönetimi seçmekten vaz geçmeleri halinde de bütün saygınlıklar anında bitiverir.

Çünkü bütün parti teşkilatlarının alt kademeleri genel merkezin iki dudağı arasındadır çünkü genel merkez onların hepsini “sudan bir bahane ile” görevden alma yetkisine sahiptir.
 

Siz kendinizi teşkilatınızın saygın bir üyesi sansanız da bütün itibarınız genel merkezinizin iki dudağı arasındadır.

İl ve ilçe teşkilatlarında yapılan delege fırıldaklarını hiç saymıyorum, tabii bir de işin o yanı vardır. Yukarı kademelerin alt kademelerde de karşılıkları vardır tabii ki çünkü onlar üst kademenin iki dudağı arasındadır.

Sizden beklenen de asla fikir üretmeniz değildir sizden sadece biat etmeniz istenir,
 

Üstelik bunu açıktan açığa “itaat et rahat et” diyerek telaffuz etmeye cüret de ederler.

Ve bunun adı da demokrasidir!!

Bu fotoğraf siyasi partilerin ilk fotoğrafıdır fotoğrafa ilk baktığınızda görünen gerçekler bunlardır.

 

Siyasetin Çatallı Dili:

 

 Burada "siyasetin çatallı dili" sözüyle kastettiği şey sadece siyaset üslubudur ve bence Türk siyasetinin bugünkü "çıkmaz sokaklarının" başında da o siyaset üslubu gelmektedir.

Bu günün siyasetçilerinin çoğunluğu "sadece kendi saflarını sıkılaştırmak için" siyasetlerini muhayyel düşmanlara saldırarak yapmaktadırlar.
 

Bunun adı çatışmacı düşmanlık siyasetidir.

Bu sayede sizin saflarınız sıkılaşmaktadır ama mukabil olarak siyasi karşıtlarınız da bilenmekte onların da safları sıkılaşmaktadır. Sonuç ta ortadadır.

Kutuplaştırılmış ve birbirine düşman hale getirilmiş bir ülke.
Bu siyaset en sonunda duvara vurmaya mahkûmdur ve vuracaktır da.
 

Siyasetçi kendisinden olmayanı ihanetle suçlama hakkına sahip değildir hele de karşıtına asla vatan haini diyemez, bilmelidir ki aynı suçlama bir gün kendisine de yöneltilebilecektir.

Bunun sonu yoktur.

Bundan sonra söyleyeceklerim yaşça benden çok küçük olan çocuklarımız ve torunlarımız yaşlarında olanlaradır;
Onlar hemen sorabilirler;

Bu siyasetçilerin 1970 li yıllardaki karşılıkları da böyle miydi?

O zaman da siyasi polemikler vardı ve o zaman da sert polemikler oludu tabii ama karşıtlarına hitap ederken kullandıkları söylem asla böyle değildi.

Demirel veya Ecevit en sert söylemlerinde bile birbirlerine "bay Demirel" veya "bay Ecevit" derdi kantarın topuzunun kaçtığı zamanlarda da Demirel Ecevit için "hükümetin başı" da demişti.

Erbakan veya Türkeş kendilerinin kötü karikatürlerini yapan karikatüristlerin bir tekini bile mahkemeye vermediler.
 

Onlar birbirlerine asla ve asla "sen kimsin ya" diye hitap etmediler ve birbirlerine "ulan" demek akıllarından bile geçmedi.
 

Bana inanmayan genç arkadaşlarımız kendi annelerine veya babalarına sorsunlar onlar da aynen benim söylediklerimi söyleyeceklerdir.

BU KAVGA VE ÇATIŞMACI SİYASETİN MAZİSİ EN FAZLA ON YILA DAYANMAKTADIR.

Bundan sonra da "seçim kanunu"nu anlatacağım;

SEÇİM KANUNU

Bugünkü seçim kanunu da 12 eylül cuntasının yarattığı bir ucubedir.

Bu kanunda da "dünyanın hiç bir yerinde olmadığı kadar yüksek" bir seçim barajı vardır.

Bu baraj ile yüzde 2002 seçimlerinde yüzde 34 oy alan AKP meclis çoğunluğunun yüzde 68'ini sağlamıştır;
 

Ne kadar adil değil mi!!?

Bu barajdan herkes şikâyet etse de değiştirmeye kimse yanaşmamaktadır değiştirmezler çünkü o barajın adeta "etinden sütünden yününden" yani her şeyinden faydalanmaktadırlar.
 

İnsan kendi bindiği dalı keser mi?
Onlar da kesmemektedirler tabii.
 
Birkaç cümle de siyasetin usulü ile ilgili yazacağım;
 

Şimdi siyaset insanlara devletin imkânlarının dağıtılması ile yapılmaktadır.
 

Bunun adına da "sosyal devlet" denmektedir.
 

Fakir fukara iki paket makarna ve bir torba kömürle avutulmakta olsa da devletin kaymayını esas yiyenler siyaset mekanizmalarının üst kademelerindeki yandaşlardır onlara da ballı börekli ihaleler düşmektedir.
 

Ne kadar adil bir düzen!! Değil mi?

Bütün bunlar da üzerine tv ler vasıtasıyla yapılan propagandalardaki algı sosları dökülerek yapılmaktadır.

Bunun adı fiili olarak parti devletidir.

Ben kendi payıma parti devletine de devlet partisine de karşıyım ve muhalif olmaktan da gurur duyuyorum.    

 

"BİZİM PARTİ KAZANIRSA"

Burada bizim partiden kastettiğim herhangi bir parti değildir ve o partilerin tümüdür.

Aslında bu serinin en başından beri kastettiğim bir parti yoktur ve bu seride sadece siyaset mekanizmasının yanlışlarını yazıyorum ama herkes burada kendi anlayabildiği kadarını anlıyor yani benim anlattıklarım muhataplarının anladığı kadarından öteye gitmiyor veya gidemiyor.

Yazı serisinin sonunda siyasetin taban kesimini anlatacağım, çünkü oy verenler onlardır ve sonucu da her zaman onlar tayin ederler .

Bizim demokrasi anlayışımız milletçe şöyle ifade edilebilir;

"Demokrasi güzel şey ama bizim parti kazanırsa"

Yani biz milletçe her şeyi işimize geldiği gibi anlar ve de işimize geldiği gibi yorumlarız.

Lafları eğip bükmesini de çok iyi biliriz.
Bunun adına da şark kurnazlığı denir.

Siyasetin taban kesimi de asla bundan soyutlanamaz onlar adeta "şeyhini uçuran müritler" gibidirler.

Bütün siyasi partilerde "daha doğrusu particilerde"şu anlayış hakimdir ;

1.Genel başkanımız her zaman haklıdır;
2.Genel başkanın haksız olduğu durumlarda da 1. madde hükümleri uygulanır.
3.İki kere iki genel başkan kaç tensip buyurursa odur, beş derse beş sekiz derse sekizdir bazı münafıkların dört demesi bunu asla değiştiremez.

Siyasetin tabanı yanlışı asla sorgulamaz ,sorgulayamaz sorgulayanlar da kınanır ve tezvirat yapmakla suçlanırlar.

Bunun adına da parti disiplini denir.

Parti disiplini herşeydir insanların vicdanları burada kaale bile alınmaz.

Aslında böyle bir siyaset tabanına da böyle siyasi partiler yakışır.
Yani böyle başa böyle tıraştır.

İlk yazımda da yazmıştım;

Çok büyük skandallar olmadıkça siyasi partilerin yönetimleri asla değişmezler.

Değişmedikleri için de kazananlar hep kazanır kaybedenler de her zaman kaybederler.

Oy veren kitlenin pek önemi yoktur önemli olan delegeleri elinde tutmaktır delegeleri kazanan seçimi de kazanır.

Dün akşam da aynısı oldu;
Delegeleri elinde tutan CHP genel başkanı kazandı ;
Oy tabanına hakim olan diğer aday kaybetti.
Bazen gerçekler bu kadar da açık ve nettir.

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/mehmet-sayin/turk-siyasetinin-cikmaz-sokaklari-siyasetin-catalli-dili-440185m.html 

 

Bize Neler Oldu?

 

Bize Neler Oldu?

 

Mehmet Sayın

 

Yani herkesin suratında başka bir maske var ve her şey sahte sanki. 

 

Bu soruyu kendimize hep soruyoruz;

Memleketimizde kara bir tablo var , herkes burnundan soluyor sanki her an patlayacak barut fıçısı gibiyiz hepimiz.

Şiddet stadyumlardan trafiğe kadar evlerden okullara kadar her yerde , kadın cinayetleri ve "kızlara ve erkeklere tecavüzler" her yerde "adeta eski deyimle vaka-i adiye olmuş."
 
Herkes kendini olduğundan başka biri gibi gösterme yarışına girmiş ;

İslamcılar aslında islamcı değiller;
 
Tabii ülkücüler de başkalaşmış;
 
Sosyal demokratlar da sureta sosyal demoktatlar.

Yani herkesin suratında başka bir maske var ve her şey sahte sanki.
 
Bazıları da haramı sadece içki içmek ve zina yapmak zannediyor , rüşvet ve yolsuzluğu "hatta kul hakkı yemeyi bile" haram saymıyor .
 
Durum bu ortada ahlaki bir çöküntü olduğu açıkça görülüyor bence gerilimin temelinde bu var;

Peki neden böyle oldu ?

Siyaset erbabı sabah akşam birbirine hakaret eder ve kavga çıkartır , tv dizilerinde kavga ve şiddetten başka bir şey göremezsiniz , realty show denen programların ana fikri de kavga çıkartmaya dönüktür .

Spor alanları ve tribünler zaten birbirine düşman gibidir , tartışma programları bile karşılıklı anlaşamamak üzere formatlanmıştır.

Buna bir de kendi insanlarımızın oportünist ve "sadece göstermelik olan" tavırlarını eklerseniz göreceğiniz şey de yukarıdaki gibidir sonuç da birbirinin gözünü oymaya hazır mutsuz ve kavgacı insanların yaşadığı ülke.

Bu şartlar altında başka ne bekliyoruz ki? 


http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/mehmet-sayin/bize-neler-oldu-440125m.html 

Ülkücüler ve MHP Yönetimi

 

Ülkücüler ve MHP Yönetimi

 

Mehmet Sayın

 

Hiç bir şey zoruma gitmiyor ama aptal yerine konmak çok ağırıma gidiyor!..

Şimdi yeni moda MHP'den ayrılanların kurduğu İYİ partiye İP diyerek dalga geçmek;
 
Bunu yaparken bizim balık hafızalı olduğumuzu zannediyorlar herhalde;


Hemen belirteyim ben hiçbir partiye üye değilim ve bundan sonra da üye olmayı düşünmüyorum.
 
Bir kere MHP'den ayrılanların hiçbiri kendi istekleriyle ayrılmadılar;
 
Önce onların liderleri kovuldu;
 
Arkadan MHP'nin 81 il teşkilatının 60 tanesi kapatıldı yüzlerce ilçe teşkilatı da arkadan geldi ve bütün bunlar da binbir tane hakaret ve tehditle yapıldı.
 
İnsanların nesebini bile sorguladınız ve onlara "nesebi gayri sahihler" dediniz.
 
Her salı günü bağıra çağıra söylenen "ezeriz geçeriz çiğneriz geçeriz" tehditleri de cabası.
 
Bütün bunlar unutulacak mı sandınız?

Ya bir günde 180 derece çark ederek AKP'nin başkanlık sistemine destek verdiğinizinin sebebini sormayacağımızı mı zannettiniz?
 
Üç gün önce sözlerinizle saldırdıklarınıza üç gün sonra destek vermenizi kabul edeceğimizi mi zannettiniz yoksa?
 
Sizi seçerken iyi çocuklar olan MHP kurultay delegelerinin sizden desteklerini çekince ''kötü çocuklar ''olduğunu da mı görmeyecektik?
 
Galiba sizler bizi biatçı diğer partilerin seçmenleriyle karıştırdınız.


Şimdi de "Ülkücülük MHP de olur" diyorsunuz?
 
Hem de herkesi kovduktan sonra;
 
Hem de 7 sene seçimlere tek başınıza girmeyeceğinizi ve AKP'yi desteklediğinizi ilan ettikten sonra.
 
Sizler bizi kurşun asker mi zannettiniz?
 
Ensesine vurunca ağzından lokması alınacak boynu bükük ezikler olduğumuzu mu zannettiniz?
 
Öyle olmadığımızı biliyorsunuz ve bundan sonra da göreceksiniz.


Biz bir partinin varolma sebebinin iktidara talip olmak ve seçimlere tek başına girmek olduğunu da biliyoruz;


Söyler misiniz ?
 
Siz rakip partiyi desteklediğinizde insanlar size neden oy versin?
 
O oyları doğrudan desteklediğiniz partiye vermezler mi?


HİÇ BİR ŞEY ZORUMA GİTMİYOR AMA APTAL YERİNE KONMAK ÇOK AĞIRIMA GİDİYOR!..

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/mehmet-sayin/ulkuculer-ve-mhp-yonetimi-440116m.html 

KÜLAHIMA ANLATIN SİZ ONU

KÜLAHIMA ANLATIN SİZ ONU

Mehmet Sayın

Bildiğiniz gibi MHP genel başkanı dün başkanlık seçimlerinde Erdoğanı destekleyeceklerini söyledikten sonra genel seçimlere de katılmayacaklarını ve 2024'e kadar AKP'yi destekleyeceklerini ilan etti;

Bazı aklıevveller bunu koalisyon yaptı olarak yorumladılar.

Benim "çok kısa " yorumum dükkanı kapatmaktır.

Şimdi laf söyleme sırası bana geldi ;

Seçimlere girmemek bir partinin kuruluş gerekçesine aykırıdır.

"Yani iktidara talip olmak ve tabii bunun için seçimlere girmek" bir partinin varlık sebebidir.''

Bana göre başka partiyi destekleyen bir parti parti bile sayılamaz .

Bu bir;

İkincisi seçime girmeden başkasını destekleyenlerin koalisyon yapması söz konusu bile olamaz.

Bu durumu "ama başbuğ da koalisyona girmişti" şeklinde yorumlayanlara da bir çift sözüm var;

O koalisyonda MHP'nin üç milletvekili vardı ve başbuğ o üç milletvekilliği ile iki bakanlık almıştı "çünkü onun bir ağırlığı vardı" sizde o ağırlığın zerresi bile yok.

Ayrıca AP 'li bakanın bakan olduğu milli eğitim bakanlığında da müsteşar yardımcısı Veli Soysaldı idi ve bakanlıkta onun ağırlığı vardı.

Unutanlara hatırlatırım.

Bu da iki ;

Üçüncüsü kendilerini haklı çıkartmak için başka partilere suç atmaları yok mu işte bu tam akıllara ziyan bir durum.

"Velev ki yanlış yapmış olsa bile" o partinin yanlış yapması sizi doğru yapmaz ;

Yani daha açık söylemek gerekirse Meral Akşener yanlış yapmış olsa bile onun yanlışı sizi doğru yapmaz.

Bu da üçüncüsü.

Kendi sözlerine kendileri bile inanmayanlar;

Bu sözlerinizi siz benim külahıma anlatın .

Yalanı sizin söylememeniz de yetmez yalanlara inandıkça sizin de burnunuz uzuyor haberiniz olsun.

Bu da dördüncüsü.

ÇÖZÜM AKP’DE DEĞİLDİR

 

 

ÇÖZÜM AKP’DE DEĞİLDİR

 

Mehmet SAYIN

Bugün ülkemizin yaşadığı ağır sorunların hiçbirinin çözümü AKP’de değildir;

Çünkü AKP çözümün değil bizzat sorunun kaynağıdır;

Yani bütün sorunların.

Çünkü 15 yıldır ülkemizi yöneten onlardır ve yönetim yetkisi olduğu gibi sorumluluğu da onlarındır. 

Bence bağırıp çağırarak veya laf kalabalığına boğarak sorunların çözüleceğini zannetmek bile akıl dışıdır.

Bugünkü sorunların ana kaynağı onların ürettikleri politikaların yanlış lığından kaynaklanmaktadır.

Bu zaten kimsenin inkar edemeyeceği bir gerçektir.

Ama bence en büyük yanlışlıkları kullandıkları siyaset enstrümanlarının ve siyaset dillerinin yanlışlığıdır.

Onlar siyaseti yapabilmek için “bütün siyasetçilerde olduğu gibi seçmen kitlelerini arkalarında tutmak istiyorlar;

Bu en tabii haklarıdır tabii;

Ama yanlış olan bu değildir;

Yanlış olan şey siyaset dillerinin ta kendisidir.

Onlar kendi seçmenlerini arkalarında tutabilmek için siyaset dillerini “bilerek ve isteyerek” sertleştiriyorlar.

Kendi seçmenleri onlara göre milli iradedir onlara oy vermeyenlerin ise adlarını bile anmıyorlar, anmamakla da kalmıyorlar onları baskı altında tutabilmek için “sadece onların oy verdikleri partileri değil” kendilerine oy vermeyen vatandaşları da alenen aşağılıyor ve küçümsüyorlar.

Evet bu yolla arkanızdaki seçmenlerin saflarını sıklaştırabilirsiniz ama aynı zamanda size oy vermeyen “potansiyel seçmenlerinizi” de kendinize düşman haline getirirsiniz.

Bugün Türkiye’de olan aynen budur. İnsanlar birbirine karşı kutuplaşmakta ve adeta çatışmaya itilmektedir.

Bilinmelidir ki bu yol doğru yol değildir ve sonuçta ülkemize sadece hüsran “ve hatta“ felaket getirir.

Bana göre Türk milliyetçileri için de AKP ile yol arkadaşlığı yapmak çözüm değil hüsrandır .

Peki çözüm nerededir;

Onu da söyleyeceğim ;

Çözüm 1. TBMM’nin ruhunu yeniden diriltmektedir.

O ruhun adı da Kuvva-i Milliyedir;

Yani vatan ortak paydasında ülkesini seven herkesin “bir müddet için“ aralarındaki düşünce farklılıklarını düşünmeksizin bir araya gelmesindedir çözüm.

Peki bunu AKP yapabilir mi?

Bence yapamaz;

Ama çözümün içinde AKP’ye oy veren vatandaşlar pekala olabilir onlar da “tıpkı muhalefete oy veren insanlarımız gibi” milli iradenin ta kendisidirler ve seçmen iradesi de kimsenin babasının malı değildir.

Burada bahsettiğim şey her vatansever insanın elini “hatta gövdesini de” taşın altına koymasıdır.

Peki bu yapılabilir mi;

Neden olmasın yapılabilir tabii ve bunu yapmak da milli görevdir.

http://www.ulkucukadro.com/2017/11/cozum-akpde-degildir/ 

TÜRK TÜRKİYE VE TÜRKİYELİ

TÜRK TÜRKİYE VE TÜRKİYELİ

Mehmet Sayın

Bu yazıda ilk sözüm şu olacak;

Türkiye cumhuriyeti Osmanlı İmparatorluğunun çok dilli çok dinli ve farklı etnik gruplardan oluşan yapısından yeni bir milli anlayışı ve Türk milletini ortaya çıkardı.

Bu bizim cumhuriyetimizin en önemli başarısıdır ve bu başarı da cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal'in eseridir.

Ve en büyük Türkçü de Atatürk'tür , onun Türkçülük anlayışı da bölücü değil birleştiricidir.

Yani Türkçülük bölücülük değil birleştiriciliktir.

ANAYASAMIZDAKİ TÜRK MİLLETİ

Anayasal anlamda Türk milleti Türkiye cumhuriyetini kuran halkın adıdır bu tarif çok açık çok net ve genel bir tariftir.

Bu tarifte en büyük ortak payda ana dilimizdir ve Türk milletini birbirine bağlayan ana yapıştırıcı da konuştuğumuz Türkçedir.

Bu tarifte din vurgusu da vardır;

Cumhuriyetimizin en önemli ideologu Ziya Gökalp ,"Türkleşmek ,İslamlaşmak , Muasırlaşmak" kitabıyla bu vurguyu yapan kişidir.

Hemen söyleyeyim buradaki İslam ümmeti bütün mezheplerin ve tarikatların üzerinde birleştirici bir özelliği ihtiva etmektedir.

Cumhuriyet Osmanlı İmparatorluğunun İslam ahalisini Türk ismiyle adlandırmıştır.

İlk yapılan budur ve son derece pratik bir düşüncedir.

Zaten bu topraklara da yüz yıllardır Türkiye denmekteydi.

Yaşadığımız çağda Türk milleti ve milliyetini kabul etmeyen siyasi ümmetçiler insanlarımızı 34 ayrı etnik gruptan ibaret saymakta ve onları ümmet çatısı altında bir arada tutabileceklerini zannetmektedirler .

Böyle bir şey mümkün değildir ve sadece Türklüğün 34 etnik gruptan biri düzeyine indirilmesi anlamını taşır.

BUNU YAPANLAR TÜRK MİLLETİNE EN BÜYÜK ZARARI VERMEKTEDİRLER

Bizce milliyet duygusu ırki düşüncelerin çok ötesinde bir arada yaşamayı , kıvançta ve tasada birliği , yani ülkü ve kültür birliğini ifade eden bir duygudur ve millet olmanın ana ifadesidir.

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE SÖZÜ DE BU BİRLİĞİN VE BİRLİKTELİĞİN İFADESİDİR.

TÜRKİYELİ NE DEMEKTİR ?

Bana göre Türkiyeli demek hasbelkader bu topraklarda yaşayan ama bu topraklarla ve Türk milletiyle hiçbir gönül bağı olmayan kişi demektir ve bu ifade bence yanlıştır.

Almanyada yaşayana Almanyalı değil Alman diyorlar , Fransada yaşayana da Fransalı değil Fransız diyorlarsa şayet Türkiyede yaşayana da Türk derler.

Aslında Türkiye demek de Türk ülkesi demektir.

Burada bir adım daha ileri gideceğim;

Avrupalılara göre Türk ve müslüman özdeştir;

Daha açık söylemek gerekirse onlara göre Türk köleleştiremedikleri ve kendilerine benzetemedikleri müslümanların adıdır.

20 asrın sonunda Sırp kasapları Müslüman Boşnakları "Türklere ölüm" çığlıklarıyla katlettiler.

İşte size özdeşliğin delili.

Bana göre Türkiyeli ifadesi yanlıştır ve neden yanlış olduğunu da yukarda açıkladım.ve

Bizler Türk milliyetçileriyiz kendimizi Türk olarak adlandırıyoruz