bozkurtlar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
bozkurtlar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

3 Nisan 2018 Salı

BAŞBUĞ ALPARSLAN TÜRKEŞ'İ ANIYORUZ



BAŞBUĞ ALPARSLAN TÜRKEŞ'İ ANIYORUZ 






TÜRK MİLLİYETÇİLERİNİN LİDERİ , TÜRK MİLLETİNİN SON BAŞBUĞU , TÜRK DÜNYASININ BÜYÜK LİDERİ BAŞBUĞ ALPARSLAN TÜRKEŞ'İ ARAMIZDAN AYRILIŞININ YILDÖNÜMÜNDE , SAYGI  ,SEVGİ VE MİNNETLE ANIYORUZ.
(MEKANI CENNET OLSUN İNŞALLAH)

20 Kasım 2017 Pazartesi

ÜLKÜCÜ MÜYÜZ?


  


ÜLKÜCÜ MÜYÜZ?


Hamza Alparslan


Bu sorunun cevabını elbette “Ülkücüyüz” diye haykırarak  söylemeyecek   arkadaşımız olduğuna inanmayız! 

Fakat bu cevap  üzerinde    konuşmaktan da  katiyyen imtina etmeyiz! 

Nasıl ülkücüyüz hiç düşündünüz mü? 

Elbette  ülkücülük  “Türk Milliyetçiliği”nin  siyaset  ifâdesi; en azından ülke içinde böyle algılanıyor! 

Türkiye dışında “Bozkurtlar-Pantürkistler- Turancılar” diyorlar! 

Siz bu sonuncuları çok kullanmayan ki şühedamızın namı unutulmasın! 

Mutlaka unutulması ve unutturulması için çalışma ve gayretler var! 

Meselâ “Vatanseverlik” karşılığı kullanılması katiyyen doğru değildir; çünkü bu deyim sulandırılmış bir tabirdir!

 Şahsen “Bozkurt-Pantürkist-Turancı”  kavramlarının biraz da hamasi-kültür ifadesi olarak muhafazasından yanayız!  

Çünkü muhteşem Türk tarihinin hamasi-kültür ifadeleri “Ülkücülük” deyimi içinde  az çok sistemleşmiş doktriner bir şekil almış gibidir! 

İşin içinde nesillerin kanı, ızdırabı ve çilesi vardır! 

Siz hovardalık yapanlar ve laf olsun diye böyle görünenlere bakmayın, her hareketin istismarcıları vardır; öyle değerlendirin! 

Sonuç olmayabilir; elbette  zor işler ve düşünceler geç başarıya  ulaşır! 

O sebeble bu düşüncenin taşıyıcıları olarak kendinizi küçük görmeyin; aklınıza Arif Nihat gelsin!
 
Peki Türkiye siyasetinde ülkücülük var mı? 

Elbette var da, temsilindeki resimler çirkin, aldatıcı, toparlayıcı değil dağıtıcı! 

Anlaşılan  Atsız siyasete sıcak bakmadığı zaman  demek tercihimizi yanlış yapmışız! 

Aramızdan ayrılalı 42 sene olmuş, şöyle hesabınızı yapın ve kazanç ile kayıplarımızı  bir  bir “T” cetveline yerleştirin! 

Bilançoda bir  türlü dengeyi sağlayamayız! 

1960’lı yılların sonunda siyaset bir mecburiyet olabilirdi; lakin en azından 27 Mayıs komedyasından ders alınabildi mi? 

Çok ilginçtir ki   böyle bir iş yaparsınız diye sizi  bu  vahim kalkışmanın suçlusu olarak gösterdiler! 

DP gerçeğinin  geride kalanlarına  Başbakan ve Rical’in beyanlarına bakın da  imparatorluğu ilk harpte değil  bu ihtilalde kaybettiğimizi  görürsünüz! 

Başka bir ülkenin sömürgesi  olduğumuz bu yıllarda  demir zincirlerle bağlanmadı mı? 

O sebeble Türk Ordusu’nun maaşını bunlar ödemedi mi?

 Ve bu  sahte muhabbetin  görüneni  MİT ve CIA’nın  aynı binada faaliyet göstermesi değil miydi? 

Ve Kıbrıs’ı adım adım kaybetme noktasına gelmediniz mi? 

Bu dönemde  sömürge Türkiye manzaralarının  o kadar çok örnekleri vardır ki, gençliğin asabiyetini “Masum öğrenci hareketleri” olarak görmemizi bile  anlayabilmiş değiliz!
 
O sebeplerle “Ülkücülük”ün  ağır bir bunalımdan doğduğunu kabullenmeliyiz, dolayısiyle siyasette kendini göstermesi de  herhalde bir mecburiyetti! 

Elbette  karanlıkta doğru yol zor bulunur; onun için 12 Eylül gününe kadar olan dönemi  ders almak kaydı ile  sineye çekebilirsiniz; fakat sonrakiler öyle değil, 

 Alparslan Türkeş sonrasını ise asla çok düşünmeden  bir kenara koyamayız! 

Elbette “Faşist-Katil” gibi değerlendirmeler  “Çek/Senet-Mafya-Hırsızlık-Organize işler-Çakallık” gibi  olumsuz sıfatların yanında  çok daha şirin kalır! 

 Keşke öyle değerlendirilmesine devam edilseydi! 

Çünkü günümüze kadar devam eden pislikler  bu son  sıfatlar üzerine bina edildi! 

En hafif deyimle “Yozlaşma” bu değil mi? 

Aslında    bu düşünceler şühedanın kanını lekeleyen ihanetin dik âlâsıdır!
 
Bugün itibariyle   Ülkücü Hareket öyle bir noktaya gelmiştir ki “Ülkücüyüm” diyen insanları tanımakta zorluk çekiyorsunuz; öyle ki kimi tutarsınız elinizde kalıyor!   

Evvelce  kudsiyet atfettiğimiz “Ocaklı” deyimi tamemen kendini kaybetmiştir! 

İki avuç emekli eğitimci, emekli memur, emekli işçi ve bir avuç kendini “Hoca” sanan  insanlar! 

Hani ülkücüler ve ülkücülük nerede?

İlim yapması gerekenler siyasette öğrencilerinin  taklidini yapıyor! 

Bu mudur ülkücülük? 

Nerede bunlara emanet edilen ilim? 

Bu hareketin  sanatçısı, bürokratı ne iş yapar? 

Hepsi  bir yağlı lokma bulmaktan mı ibaretti! 

Şu kadro işinini de çok anlayabilmiş değiliz; Allah aşkına  o vehmettiğimiz “Ülkücü Kadro” nerede, hangi mekanda! 

Sınırsız imkan sunan sosyal medyada  yazılanları görüyoruz; neresinden tutabilirsiniz? 

Eskiden “Vatan-Millet-Sakarya” derlerdi de şimdilerde o da yok! 

Türk Ocakları şubeleri  “Geyik Muhabbeti” yapılan yerler; hala elli yıl öncesinde duruyorlar! 

En iyisi  Adana Ocağı  gibi  açılmayan  ve  hiç çalışmayan Ocak!
 
Ocakları bucakları anladık da  en iyi parti teşkilatı nasıl? 

En az yirmi yıl  yöneticisi ve  üyeleri değişmeyenler!  

İdareciler mutlaka  zengin olmalı da, nasıl? 

Malum her mahalli idarede birkaç parti seçilmişi var; parçabaşı  menfaat satacaksın, devleti söğüşleyeceksin, cebini dolduracaksın, işte zenginlik! 

En akıllılar bile “Müsaade edin de parti biraz güçlensin” diyor! 

Bunun anlamı ne,  biraz daha hırsızlık yapılsın; bal tutan parmağını yalar, en iyi hırsız bizim hırsız! 

Yaşasın ülkücülük, varolsun Ocaklılık! 

Siyaseti  ilkokul veya lise mezunları yapıyor! 

Şimdi partiler de çiftlendi, diğerlerinde de  var! 

Fakat değişen bir şey yok al birini vur ötekine!  

Hırsız her yerde  hırsız, kişiliksiz insan her yerde şahsiyetsizdir!
 
Elekten mi geçireceksin kalburdan mı bilemiyoruz ama  elimizde bir avuç insan kalıyor ki işte bunlara ülkücü diyebiliyoruz! 

Bunların en önemli özelliği kanaatkâr olmaları, kendi yağlarında kavrulmaları çoğu zaman da yoksul olmalarıdır! 

 Düşünmek lâzım biz ülkücüler nerede hata yaptık? 

Hareket içinde en itibarsız adam hakikatten ülkücü olanlardır! 

Partilerin listeleri şimdiden malum adamlarla dolmuş makamlar, mevkiler paylaşılmıştır! 

Hiç merak etmeyin bu konuda devlet de yardımcı olmaktadır! 

İliklerine haram işleyenler maşallah ağızlarından “Allah-Din-İman-Helal” deyimlerini de düşürmüyorlar! 

Elbet bir belâ çeken de olacaktır: Allah Belâlarını Versin!
 
Muhabbetle.

http://www.ulkucukadro.com/2017/11/ulkucu-muyuz-2/ 

18 Kasım 2017 Cumartesi

Moğolistan, Moğollar ve Türkler



Moğolistan, Moğollar ve Türkler


Oğuz Çetinoğlu


Moğolistan, en eski Türk Yurdu’dur. Türk varlığının sembol şehri Ötüken, Moğolistan sınırları içerisindedir. Kültürümüzün âbide eserleri olan Orkun Kitabeleri, Ötüken şehrindedir.

Moğolistan; Kuzeydoğu Asya’da, Rusya Federasyonu ve Çin arasına sıkışmış, denize çıkışı olmayan, 1.566.500 kilometrekare yüzölçümlü, 2.400.000 nüfuslu bir devlettir. Kilometrekareye düşen nüfus yoğunluğu 1,5 kişidir. Böylece, dünyanın en tenha ülkesi olma vasfına sahiptir.

Moğolistan coğrafyasının insanlar tarafından yerleşim bölgesi olarak kullanılması, günümüzden dörtbin yıl öncesine uzanır. Bölgenin ilk sahipleri, Asya Hunlarıdır. Çin Devleti’nin güçlenmesiyle Hunlar eridi, Çin hâkimiyeti başladı. Sibirya’dan göç edip Aral Gölü çevresine yerleşen Türkler, Moğolistan’a gelince, Çin’i etkisiz hâle getirip, eriyen Hun otoritesinin boşluğunu doldurdular. Bölgeye Avar Türkleri hâkim oldu. Avarları Göktürkler, Göktürkleri de Çinliler dağıttı. Bölgenin en güçlü devletini, Cengiz Han kurdu. Cengiz Han İmparatorluğu’nda halkın dörtte üçü Türk, dörtte biri Moğol’du. Cengiz Han Moğol kökenli olduğu için, kurduğu devlet de “Moğol İmparatorluğu” olarak anılır.

Moğolların bir kısmı, tarihin akışı içerisinde Türk Kültürünü benimsediler. Onlar, Kalmuklar ve Buryatlar olarak Hazar Denizi’nin kuzey kısımlarına yerleştiler. Bir kısmı da Kıpçaklarla karışarak ve İslâmiyet ile şereflenerek “Tatarlar” adı ile anılan topluluğu oluşturdular. Kırım ve Kazan Türkleri ile Başkurdistan ve Sibirya Türkleri, “Tatarlar” genel adı ile anılır.

1759’da Moğolistan’ın tamamı Çin hâkimiyetine geçti. 1911 yılındaki Çin Devrimi sırasında Rusya bölgeyi istilâ etti. Rus hâkimiyeti 70 yıl sürdü. 1990 yılında Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği (SSCB), Gorbaçov’un başlattığı Glasnost ve Perestroika politikalarının gereği ve bastır ılmayan ayaklanmalar sonucu Moğalistan’dan çekildi. İç Moğolistan, Çin yönetiminde kaldı.

MOĞOLLAR

Kimi antropologlar ve tarihçiler, Moğolların Türk asıllı olduğunu söylerler. Yaygın bir kanaate göre Moğolların bir bölümü sonradan Türkleşmişlerdir. Şurası bir gerçektir: Türkler ve Moğollar, tarih boyunca iç içe yaşadılar. Moğollar ile Türkler arasındaki etnik ilişki, “amca çocukları” olarak ifade edilebilir. Mete Han, Bumin Kağan, İlteriş Kağan, Tonyukuk, Kültigin (Gültekin), Bilge Kağan, Cengiz Han, Aksak Timur (Timurlenk - Emir Timur) ve Giray Hanlar ile diğerleri... Moğol kökenden gelip nesillerin gelişip değişmesiyle Türkleşen devlet adamlarıdır.

Moğollar, vahşi, savaşçı ve gaddar bir karaktere sahiptirler. İslâmiyetle şereflenenler, medeniyetle tanıştılar. İlhanlı Devleti’nin, Çağatay Hanlığı’nın, Timur İmparatorluğu’nun, Giray Hanlar’ın, Kazan, Kasım ve Astrahan Hanlarının İslâmiyet’e ve insanlığa, kültür ve medeniyete büyük katkıları oldu. Timur soyundan gelen Babür Şah, İslâmiyetin yayılmasına hizmet etti. Pakistan ve Afganistan halkının Müslümanlığı kabullerine vesile oldu.

Bugünkü Moğol halkı, tarihteki atalarından farklı olarak medenî ve barışçı bir karaktere sahipler. Milletler ve dinler mahşeri olan Moğolistan’da, hiçbir azınlık problemi yaşanmıyor. Moğolistan’da 50’ye yakın etnik grup ve İslâmiyet, Hıristiyanlık, Musevlik ile birlikte, Şamanizm’ den Budizme varan on ayrı dinî inanç mensubu var. Moğolistan halkının % 85’i okur yazardır. Bu oran bölge şartlarına göre üst düzeyde bir eğitim ve kültür ortamı anlamına geliyor. Devletin resmî dili Moğolca’dır. Moğolca, Altay dillerinin bir alt ailesidir. Dokuz ayrı lehçesi var. Moğollar, başlangıçta Uygur Türklerinin kullandıkları alfabe ile yazıyorlardı. SSCB yönetiminde iken özel bir Kiril alfabesi kullanıldı. Daha sonra Lâtin alfabesine geçtiler. Ülkede, Kazakistan Türkçesi, Rusça, Çince ve Altaylar Türkçesi... konuşulan diğer diller.

Moğolistan toprakları, bir tarih ve açık hava müzesi. En değerli eserler Türklere ait. Altıncı yüzyıldan onuncu yüzyıla kadar dörtyüz yıl süren Türk hâkimiyetinin kalıntılarını görmek mümkün. Çok zengin tarihî eserler Japonya Devleti ve UNESCO tarafından onarılıyor, düzenleniyor. On bin yıl öncesine ait olduğu tahmin edilen dinazorların kemikleri bölgeye bir açık hava müzesi görüntüsü ve değeri kazandırıyor. Orkun Kitabeleri ise bölgenin en değerli hazineleri.

TÜRKLER

Moğolistan’da toplam 300.000’e yakın Türk yaşıyor. Genel nüfus içerisindeki oranı % 10 civarında. Türklerin çoğu Kazakistan Türkleri ile bağlantılı. Moğolistan’da yaşayan Türk kökenli insanlar kendi aralarında değişik alt etnik gruplara ayrılıyorlar.

En kalabalık grup, 150.000 kişi ile Altay Türkleri. Bunlara “Oryatlar”da deniliyor. Şamanizm dinine mensuplar. Tuva Türkleri ile ırkî beraberlikleri var. Altay Türkleri, oturdukları bölgelere ve alt kültür gruplarına mensubiyet sebebiyle değişik 10 kola ayrılıyorlar: Derbentler, Turgutlar, Sahcinler, Bayadlar, Darhadlar, Elcutlar ve Miyangatlar.

İkinci kalabalık Türk grubu Uranhaylar’dır. Kazakistan kökenlidirler. Nüfusları 50.000’dir. Uranhaylar, 1921’den 1944’e kadar muhtar cumhuriyet yönetimine sahip oldular. Alt grup olarak ikiye ayrılırlar: Uranhaylar’ın % 75’ini oluşturan Tugna Uranhayları Türkçe konuşurlar. Altay Uranhayları, Moğolca konuşurlar. Her iki grup da Müslümandır.

Özbekler: 25.000 kişilik bir grup oluştururlar. Türkçenin Özbek şivesini konuşurlar, Müslümandırlar.

Uygurlar: 20.000 kişilik nüfusları var. Türkçe konuşurlar. İslâm Dinine mensupturlar.

Muncakların nüfusu 15.000’dir. Onlar da Kazak asıllıdırlar, Kazakistan’da konuşulan Türkçeye benzer bir dille konuşurlar.

Kırgızlar: Kırgızistan’da yaşayan Kırgız Türklerinden koparak, ne sebepledir bilinmez, 10.000 kişilik bir grup hâlinde Moğolistan’ın iç kesimlerine yerleşmişlerdir. Kırgız Türkçesi ile konuşurlar. Müslüman’dırlar.

Tartuşlar’ın nüfusu 10.000’dir. Kazak kökenlidirler. Kirey Kazakları’nın ardılı olan Tartuşlar, aşağı ve yukarı Tartuşlar olarak iki boy hâlinde yaşıyorlar. Müslümandırlar ve Türkçe konuşurlar.

Hotonlar, 6.000 kişidir. Kazak-Kırgız karışımı bir topluluktur. Müslümandırlar, dilleri Türkçe’dir.

Tatarlar: Moğolistan’ın her tarafına dağılmışlardır. Kazak-Kıpçak karışımı bir etnik grup oluştururlar. Türkçe konuşurlar, İslâm Dinine mensupturlar.

Şirtenler’in nüfusu 5.000’dir. Aşirten ve Överşirten adı ile iki boya ayrılırlar, Moğolca konuşurlar.

Muncaklar: Toplam 1.000 kişidir. Türkçe konuşurlar.

Çatanlar: Nüfusu 500 kadardır. Geyik çobanı olarak geçim sağlarlar. Moğolca konuşurlar, köylerde yaşarlar.

Moğolistan’da yaşayan Türkler, azınlıkta olmalarına rağmen, fakirlik dışında bir problem yaşamıyorlar. Ortak dilleri Moğolca. Daha çok şehir merkezleri civarındaki köylerde yaşıyorlar. Kurdukları siyasî parti ile ülke yönetiminde görev almaya talip olduklarını ortaya koyuyorlar. Moğol dili ile yayın yapan radyo verici istasyonları var.

Moğolistan’daki bizim insanlarımız, amca çocuklarının arasında mutlu bir azınlık oluşturuyorlar. Ne var ki Moğollar; eğitim, ticaret, kültür ve turizm amacıyla dünyaya açılırlarken, soydaşlarımız şehir dışında, fakirlik çizgisinde bir hayat yaşıyorlar. Moğolistan’da fert başına ortalama gelir 2500 dolar olmasına rağmen, Türk kökenli insanlar, millî gelirden kişi başına ortalama olarak 100 dolardan daha az bir pay alabiliyorlar. 

3 Kasım 2017 Cuma

TÜRKÇÜ GENÇLERE






TÜRKÇÜ GENÇLERE


Nejdet SANÇAR


Soyunuza, yurdunuza ve devletinize en verimli hizmetin Türkçülük Ülküsü ile sağlanabileceğine inandığınız için bu yolda yürümekte olan gençlersiniz. 

İnsan hayatının en romantik çağlarında, genç ruhları büyüleyen zevk verici, çekici, şahsi faydalar sağlayıcı bir çok maddi ve manevi imkanlara sırt çevirip, böyle çetin bir yolda yürümeyi göze almanız, şüphesiz, takdirle karşılanacak bir milli şuur hareketidir.

Bu yolda yürümeye karar verirken, Türkçülüğün, ona gönül verenler için bir ateşten gömlek olduğunu elbette biliyordunuz. Bunu örnekler ve tecrübelerle gördükten sonra da Türkçü kalmanız, muhakkak ki, damarlarınızda dolaşan kanın büyüklüğünü içten duymanızdandır.

Evet, Türkçülük, son yüzyıllarda çeşitli hadiselerinde ortaya koyduğu gibi gerçekten, bir ateşten gömlektir. Türk topraklarında Türk Ülküsünü Türk’ler için böyle bir ıstırap haline getirenler, bu büyük ırkın malum düşmanlarıdır.

Düşmanlığın kaynağı yurdumuzun dışında, onu Türkiye’ye bin bir kalıba sokmak suretiyle sinsi sinsi yürütmeye çalışanlar ise içimizdedir. 

Kızılı, masonu, nurcusu, Kürtçüsü gibileri başta olmak üzere bunların çoğunu biliyorsunuz. 

Ancak, bunlarla birlikte bilmeniz gerekli bir grup daha vardır. En belirsiz ve sinsileri oldukları için, Türklük düşmanlığını en rahat yapabilen bu grup, son imparatorluğumuzun Türkiye Cumhuriyeti’ne en kötü mirası olan “imparatorluk artıkları” dır.

Bu düşmanlık, 1938’den sonraki yıllarda, zaman zaman, Türkiye çapındaki hadiseler şeklinde de görülmüştür. Bunun neticesi olarak, Türkçülük, milli iradenin apaçık bir şekilde çiğnendiği korkunç yıllarda olduğu gibi, milli irade yıllarında da karşısında, her zaman salyalı dişler görmüştür.

Türk Ülkü’sünün Türklüğün kaderine hakim olacağı günlere kadar, bunun böyle sürüp gideceği muhakkaktır. O mutlu güne kadar Türklüğü sadece kanında değil, kanıyla birlikte ruhunda, vicdanında, kalbinde ve kafasında bulup duyan bütün Türkler, yani Türkçüler, bu yoldaki mücadelelerine ara vermeden devam edeceklerdir.

Türkiye’deki bu Türkçülük düşmanlığı, insan mantığını donduracak derecede korkunç bir hadisedir. 

Dünyanın hangi ülkesinde o yurdun sahibi milletin milliyetçiliği, devletin yüksek makamlarında bulunan kimselerin başı çektiği hareketlerle ezilmeye çalışılmıştır? Bu talihsizliği 1944’te ve 1953’te iki kere uğrayan ülke, bizim Türkiye’mizdir.

Almanya’da Almancılığın, İngiltere’de İngilizciliğin, Fransa’da Fransızcılığın, yani o milletlerin milliyetçilerinin, devletlerinin kaderine hakim bulunan Almanlar, İngilizler ve Fransızlar tarafından ezilmek istenmesi gibi bir çılgınlık görülmüş müdür?

Hatta bu büyük çaplı cemiyetler bir yana, komünizmin pençesine geçmek gibi bir büyük felakete uğramamış hangi dünya ülkesinde, o yurdun sahibi milletin milliyetçiliğine karşı girişilmiş böyle bir hareket gösterilebilir?

Türkiye, dünya üzerinde, bu durumda tek ülkedir. Ve hadiselerin bizi ulaştırması gereken neticeye göre, Türk Ülküsü’nün Türkiye’nin kaderine hakim fikir olacağı günlere kadar, bu böyle devem edip gidecektir.

Bunda dolayı bu günkü –ve beklide yarınki– Türkçü nesilleri, büyük vazifeler beklemektedir. Bunların en mühimlerinden birisi, Türk Ülküsü’nün Türkçüler için bir ateşten gömlek olmaktan kurtarılmasıdır.

Bunun çok çetin, çok güç bir vazife olduğu muhakkaktır. Ama bu çetinlik ve güçlük, vazifenin yapılması için bir engel sayılmaz. Çünkü Türk, çetin engellerle boğuşmak için yaratılmış bir soydur. Onun için siz bugünkü Türkçü nesiller, soyunuza has bu tarihi güçle, ne bahasına olursa olsun, bu engeli aşmaya mecbursunuz.

Hangi yaşta bulunursa bulunsun, bu gün her Türkçü, Türklük Ülküsü yolunda kendisini nelerin beklemekte olduğunu iyice bilmelidir.

 Sürülmek, işinden olmak, maddi ve manevi sıkıntılara boğulmak, hürriyetsiz bırakılmak gibi sıkıntılar, dertler ve belalr, bu yoldaki Türkler için göğüslenmesi gereken hususlardır. Bu sıkıntılar, dertler ve belalar başkaları için çok ağır, candan bezdirici, kahredici olabilir. 

Fakat, uğramakta olduğu haksızlıkların, karşısına dikilen belaların ana kaynaklarını, sebebini ve manasını bilen Türkçü için bunlar, kahır değil; aksine kendine tarihi ve ırki vazifesini ihtar eden uyandırıcı kırbaçlardır ve öyle olması lazımdır.

Hadiseler ve tecrübeler şunu ortaya koymuştur ki, Türkçü; yürekli, sabırlı ve planlı olmaya mecburdur.

Yürekli olmayan bir genç, Türkçülüğün engelli ve ıstıraplarla dolu yolunda uzun zaman yürüyemez. Bu hep böyle olmuştur. Ama dökülen dökülmüş, yorulan durmuş, fakat yürekliler yollarına devam etmişlerdir.

Türkçü sabırlı olmaya da mecburdur. Çünkü bir yandan düşmanlar, diğer taraftan imkansızlıklar önüne Çin Setti gibi dikildikçe, bu gibi çetin engellerin aşılabilmesi için sabır, en büyük yardımcıdır.

Plan ise, başarı kapısını açacak anahtardır. En büyük teşekküllerden en küçük gruplara kadar her Türkçü topluluk, esasları tespit edilmiş bir plan ile hedefe yürümelidir. Ve imkan bulunursa veya imkanı hazırlayıp, Türkçü kuruluşlar tek plan üzerinde yürümeye çalışmalıdırlar.

Yine hadiseler göstermiştir ki, Türkçü, Türkçüden başka kimseden yardım göremez. Bu gerçek genç Türkçüleri iktisadi imkanlara sahip olma fikrine götürmeli ve hatta bu hırsla doldurmalıdır. Eski nesillerin seslerini büyük kitlelere duyuramayışlarının en mühim sebeplerinin birinin de bu iktisadi imkansızlıklar olduğu unutulmamalıdır. 

Bu günün genç Türkçülerinden bir grubun bu yolda bir adım atmış olmaları sevindiricidir. Bu ilk adımı başkaları
takip etmeli ve imkanlar hazırlanıp, bu yoldaki teşebbüsler birleştirilip büyük bir güç meydana getirilmeye çalışılmalıdır.

Türkçülük aynı zamanda bir ahlak yolu olduğu için, genç Türkçüler, Türk Ülküsü dışında bulunan kişilerle münasebetlerinde ( ve şüphesiz onların ahlak kavramını hiçe saymaları sebebiyle) çok kere aldanmaktadırlar. 

Bu yolda devamlı aldanmaların daha çok sürüp gitmemesi için de birtakım esaslar tespit edilmesi, karşı cephedekilerin ne gibi oyunlarla neler elde etmek istediklerinin tespiti; kısacası, düşmanların oyununa gelmemek için tedbir alınması da lazımdır.

Genç Türkçü !

Şu kahpelikler ve kahpeler dünyasında; soyuna yurduna ve devletine hizmet aşkıyla dolu kalbinle giriştiğin mücadelede en büyük gücün Tanrı’nın sana müstesna bir bağışı olan damarlarındaki kandır. O kan üç bin yılı aşkın tarihindeki ölüm meydanlarında kazanılmış eşsiz zaferlerden, yaşadığın toprakları süsleyen mimari eserlere; minyatür, yazı şiir vesaire gibi sanat ürünlerinden yiğitlik, azim, fedakarlık, erdem, namus, haysiyet vesaire gibi en büyük insanlık meziyetlerine kadar bütün büyüklüklerin ve ululukların temelidir. 

Türk’ü, eski yüzyıllarda, dünyanın birinci milleti yapmış olan o kandı. Yarın, o eski şanlı hayatına kavuşturacak da yine o kan olacaktır. Çünkü o kan ile yapılamayacak iş, erişilemeyecek hedef yoktur.

Türk’ü er meydanlarında yenemeyenler, onu, içinden kemire kemire yok etmek yoluna sapmışlardır. Son çağlarda, bilhassa Tanzimat sonrası yıllarında Türk’ü kökünden kopartmak, onu sadece adı ile Türk kalacak hale getirmek için akla hayale gelmeyen en namert, en sisi oyunlara başvurulmuştur. Bu oyunlara hala devam etmektedir. Ve ne kadar acı ki, düşmanlar, bunda haylide başarı kazanmışlardır.

Fakat bu hain emellerine asla ulaşamayacaklardır. Çünkü Türk artık uyanmıştır. Uyuyan Türklüğün en şuurlu bölümü olan genç Türkçüler hızla çoğalmaktadır. Bozkurt soylu Bozkurtluğunu ruhunda duymaktadır. Bu ruh, bir gün bütün yurdu ilahi bir ateş gibi saracak ve Türk Ülküsü, Türk’ün kaderini çizecek hakim fikir olacaktır.

Bu büyük ve tarihi vazifede en büyük yük senin omuzlarında olacaktır, genç Türkçü !

Eşsiz soyuna böyle büyük ve kutlu bir hizmet yapabileceğin için ne mutlu sana !..

TÜRKÇÜLÜK ÜZERİNE MAKALELER - NEJDET SANÇAR, DEVLET- TÖRE YAYINEVİ 1976