Uzaktaki Türkler: Hakas Türkleri

 

 

 

 

 

Uzaktaki Türkler: Hakas Türkleri

 

 

Yusuf Güldür

 

 

Türk Tarihine, boylarına ve soylarına merakı olan kandaşlarımız mutlaka duymuşlardır Hakasya Türkleri’ni. Zira sayıları pek az olsa, hemen hemen sesleri hiç duyulmasa da Kızıl Elma’nın bir köşesinde onlar da hâlâ vardır. 

 

 

Unutulmamalıdır ki Türk’ün nefes aldığı heryer Kızıl Elma’dır. 

 

 

Bazen Çin, bazen Mâçin…

 

Hakasya Cumhuriyeti - Hakas Türkleri

 

Hakasyalı soydaşlarımız, bugün maalesef pek çok Türk topluluğu gibi Rus nüfuzu altında yaşayan bir topluluktur. Rusya’da Yenisey Irmağı’nın yukarı kesimindeki Abakan Bölgesi’ni mesken tutan kandaşlarımızın kökeni Kırgız Türkleri’ne dayanmaktadır.

 

Öyle ki Kırgızlar’ın meşhur destanı Manas’ta bile kendilerine yer bulan bu topluluk, Tanrı Dağı Kırgızları denilen diğer Kırgızların kitlesel göç hareketlerine katılmamışlar ve Yenisey Bölgesi’nde kalmışlardır.

 

Çin kaynaklarında bu Türkler Heges ismiyle anılmıştır ki, bugün isimlerinin Hakaslar diye anılmasının altında bu tarihsel kullanımın yatıyor olması kuvvetle muhtemeldir. 15.yy’dan sonra bu bölgelerin Ruslar tarafından işgal edildiği dönemde, Hakasların Tatarlar ismiyle anıldığı ancak daha sonra onların ayrı bir kimlik taşıdığının kabul edildiği bilinmektedir.

 

Uzun Süren Rus Esareti

 

Hakas Türkleri, Yenisey bölgesindeki pek çok Türk topluluğu gibi 15.yy’dan sonra Rus nüfuzu altına girmeleriyle, sonu bir türlü bitmeyen bir esaret dönemine girmişlerdir. Zaman zaman Rus egemenliğine karşı isyan hareketlerine girişseler de nüfusları pek az olduğu için istiklâllerini bir türlü gerçekleştirememişler, Rus boyunduruğundan asırlar boyu kurtulamamışlardır.

 

Sayıları bu kadar az olmasına rağmen, Hakas Türkleri’nin en büyük başarısı milli kimliklerini büyük ölçüde korumuş olmalarıdır. Zira Çarlık Rejimi’nin tüm despotik baskı ve dayatmalarına karşı Hakas Türkleri özgün kültürlerini uzun yüzyıllar boyunca korumuşlardır.

Çarlık Rusya’sı yıkılıp, Sovyet Rusya kurulurken ve bu döneme dek hâlâ Ruslar tarafından Hakaslar’a, Yenisey Tatarları (ya da Kırgızları) denirken, Sovyetler’in bazı politikaları çerçevesinde Hakas ismi çok daha yoğun olarak kullanılmıştır.

 

Ruslar, Hakasyalılar’ı Tatar Türkleri’yle aynı olarak görse de Rus nüfuzu altındaki Türk topluluklarının birbirlerinden çok farklı oldukları tezi üzerinden giderek Hakas kimliğini tanıyıp pekiştirmişler ve bundan sonra bu bölgeyi Hakasya adıyla anmışlardır. Bu, bir anlamda Sovyet Rusya için, kendi sınırları içindeki Türk topluluklarını birbirlerinden farklı göstermek, Rusya içinde oluşabilecek bir Turan Birlikteliğinin önünü kesmek amaçlı yapılmıştır.

 

O vakit biz de tüm bu ayrıştırmalara inatla Ziya Gökalp üstadımız gibi diyelim ki; 

 

"Deme bana Oğuz, Kayı, Osmanlı.

Türk’üm bu ad her unvandan üstündür.

Yoktur Özbek, Nogay, Kırgız, Kazanlı,

Türk Milleti bölünmez bir bütündür."

 

 

 

https://www.turktoyu.com/unutulan-soydaslar-hakasya-turkleri 

Cengiz Han Yasaları

 

 

 

Cengiz Han Yasaları

 

 

Yusuf Güldür

 

 

Büyük Moğol Hakanı Cengiz Han’ı duymayanınız yoktur. Zira dünyanın en büyük ve acımasız devletlerinden birini kurmuş ve kurduğu bu kanlı düzenin etkisi uzun dönemler boyunca devam etmiştir. 

 

 

Öyle ki, gerek Harezmşahlar, gerek Türkiye Selçukluları, gerekse Abbasiler gibi pek çok devlet, Cengiz Han’ın soyundan gelenler tarafından yerle yeksan edilmişlerdir.

 

Peki Cengiz Han’ı bu kadar katı, bu kadar zalim yapan nedir? O taşlardan sert kalp, hangi olaylar zincirinin sonucunda bu kadar katılaşmıştır? Evvela bunları incelemek, irdelemek gerekir. Zira bunlar bilinmeden bir şahsı yargılamak eksik bir teşhis, yarım kalmış bir analiz olacaktır.

 

 

Cengiz Han'ın Hayatı

 

Asıl adı Temuçin olan Cengiz Han’ın hikayesi, 9 yaşındayken babasının zehirlenerek Merkitler tarafından öldürülmesiyle başlar. Bey babası öldükten sonra, kimse bu çocuğu bey olarak görmek istemediği için annesiyle ve karındaşlarıyla birlikte ormanda yaşamaya mahkum olur ve bu tekinsiz ormanda adeta bir vahşi kurt gibi yetişir.

Belli bir yetişkinliğe eriştikten sonra, hem Merkitlerden intikamını alıp hem de tüm dağınık Moğol Boyları’nı birleştirmeyi başararak güçlü bir devlet kuran Timuçin’e “Cengiz Han” ünvanı verilir.

 

 

 Cengiz Han, doğuda gün doğusundan batıda gün batısına kadar tüm kavim ve kabilelere diz çöktürmek için zalim bir yönetim anlayışı benimseyip, birbirinden çok farklı olan ırkları hâkimiyeti altında sorunsuzca tutabilmek için “Cengiz Yasaları” denilen yasaları koyar. Bu yasalar, asırlar boyunca –hatta Emir Timur döneminde bile uygulacak ve Orta Asya’nın en önemli hukuku hâline gelecektir.

 

Peki Neler Var Bu Yasalarda?

 

Dilerseniz Cengiz Han’ın birkaç yasasını derleyip, bunların içinde çok garip olan bir tanesinin ortaya çıkış nedenini açıklayalım.

 

*Her kim zina ederse, kim olduğuna ve evli olup olmadığına bakılmaksızın idam edilir.

 

*Bütün dinlere saygı gösterilecek, aralarından ayrım yapılmayacak. Cengiz Han, bütün bu emirlerini tanrıya inanılması için verir.

 

*Kasten yalan söyleyen, sihirbazlık yapan, kavgada taraf tutup kavganın kaderini etkileyen ölümle cezalandırılır.

 

*Kaçan bir esiri yakalayan ama sahibine iade etmeyen kişi ölümle cezalandırılır.

 

*Hiçbirini diğerine tercih etmeksizin bütün dinlere hürmet edilecektir.

 

*İçkiden bütün bütün vazgeçemeyen ayda üç defa sarhoş olabilir. Üç defadan fazla sarhoş olan suçludur.

 

Liste böylece uzayıp gitmektedir ama bu yasalardan bir tanesi vardır ki pek çok kişi neden konulduğunu anlamamıştır. 

 

 

O yasa; “Gök gürlerken nehre, dereye girmek yasaktır.”

 

Bu yasa size biraz tuhaf gelmiş olabilir ama bu yasanın altında yatan çok ilginç bir gerçek vardır.

 

Peki Nedir Bu Gerçek?

 

Cengiz Yasaları içinde böyle bir yasanın bulunmasının sebebi, Moğollar’daki bir bâtıl inanışı yıkmak içindir. Zira Moğollar, savaş sırasında eğer gök gürlerse Tanrıların kendilerine öfkelendiklerini düşünüyorlar, düşmandan kaçıp, ilk iş olarak bir dere ya da nehre atlayıp, sözümona Tanrıların gazabından kurtuluyorlardı. 

 

 

Ancak bu durum, savaş meydanlarında büyük bozgunları netice verdiği için Cengiz Han bu işi yasaklamış ve yasalarının içine bu ilginç maddeyi de koymuştur.

 

 

https://www.turktoyu.com/cengiz-yasalari-nda-bir-garip-yasa 

Türk ve Türkçülük

 

 

 

 

 

Türk ve Türkçülük

 

 

 Coşkun ERCAN

 

 

 

TÜRK-TÜRKÇÜLÜK

 

 

Türk Irkının tarihi neredeyse insanlık tarihi kadar eskidir. Türk Irkı tarih sahnesinde o kadar derin izler bırakmıştır ki, kimileri “ Tarih, Türkler ile başlar “ şeklinde söylemiştir. 

 

 

İşte bu durum Türklerin binlerce yıldır tarih sahnesinde oluşu birçok bilim insanının dikkatini çekmiş ve Türk kelimesinin kökenini araştırma girişimlerinde bulunmuşlardır.

 

 

 Türk kelimesinin kaynağını bulmak maksadıyla birçok farklı açıklamalar yapılmıştır. Kimi uzmanlara göre, Türk adını ilk defa M.Ö. 13-14 yüzyıllarda “ Tik, Türk veya Tikler “ şeklindedir. Kimilerine göre ise Türk ismi daha eskiye dayanmaktadır. 

 

Türk “ kelime manası olarak “ töreye bağlı insan “ anlamına gelmektedir. Buradaki töreden kasıt devlet hukukudur. Yani, Türk; “ devletine ve devlet hukukuna bağlı insan “ anlamına gelmektedir.

 

Türkler, Orta Asya'dan çıktığı kabul edilen bilinenin aksine konar göçer hayat tarzına sahip hayvancılık ve hayvansal ürünler ile geçimini sağlayan savaş ve silah sanatlarına mahir bir ırktır.

 

 

Türkler Millet değil Irktır

 

Bizler Millet değil Türk Irkındanız.Türk milleti; Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerinde yaşayan, Türkiye Cumhuriyeti kimliğine sahip vatandaşlar Türk Millettendir. Örnek verecek olursak Ülkemizde yaşayan Çerkesler Türk Milletindendir Türk ırkından değildir.

 

Aynı dili konuşan, aynı örflere geleneklere bağlı olan aralarında kan bağı olan topluluklara ırk denir. Millette ağırlıklı nokta ise kültürdür, din kardeşliğidir.

 

Irkta ağırlıklı nokta ise kan bağıdır ve akrabalıktır.

 

Bizler Türk Irkından geldiğimiz için yani eskilere dönecek olursak Asya Hun Devletinden, Göktürk Devlerinden geldiğimiz için soyumuz bu devletlere dayanıyorsa neden bizler kürtlerle, çerkeslerle, Bulgarlarla vb. aynı gelenekten gelmediğimiz için neden onlarla akraba olalım neden onlara kardeşlerim diye hitap edelim? 

 

 

Bizim için önemli olan kişinin Dini değil kanıdır. Çünkü Din seçicidir Türk olmak ise bir kaderdir. Bu kadere sahip çıkmak bizlerin boynunun borcudur.

 

Türkiye’de “ırkçılık” kelimesini kullanmak insanların dudaklarını bükmesine sebep oluyor. Doğru dürüst milliyetçilik yapmamasına rağmen milliyetçi adı altındaki kesimler samimiyetsiz görülüyor. Yaşamını askerlere, postallara, mermilere, silahlara borçlu olan akil(!) insanlarımız, anti-militar söylemlerde bulunuyorlar, askere ve askeri politikalara karşı çıkıyorlar.

 

Türkiye’de Türk milletini savunan, halka mâl olmuş bir şahıs olmadığı gibi, sözde “mazlum” olan başka topluluklar da yavru köpekmişçesine herkesin dilinde dolaşıyor.

 

Biz şuurlu milliyetçiler olarak Türk Irkına sahip çıkma gayesi güdüyoruz. Bu amacımıza da “Türkçülük” adı veriyoruz. 

 

 

Türkçülük, arı bir şekilde Türk milliyetçiliğidir. Biz Türk milliyetçilerinin bu amacı savunma sebebi başka milletlere, topluluklara veya kültürlerine duyduğumuz nefret değildir.

Biz Türk milliyetçileri; Türk Irkına , Türk mâzisine, Türk atalarına, Türk diline, Türk kültürüne, Türk topraklarına ve Türk bayrağına olan saygımızdan ötürü, bu değerlerimize saygısızlıkta bulunan şahıslara karşı meşru müdafaa hakkımızı kullanıyoruz. 

 

 

Bizim bu şahıslara karşı kullandığımız müdafaa hakkımız, bazı kesimlerce kanun dışı olarak tanımlanıyor.

 

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 10. maddesine göre; herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasî düşünce, felsefî inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir. 

 

 

Biz Türk milliyetçilerine karşı sunulan, bizlere aykırı olduğu söylenen yasa, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 10. maddesidir. Bu yasaya göre ırkçılık yapmak yasal değildir.

 

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 17. maddesine göre herkes, yaşama, maddî ve manevî varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir. Bu yasaya göre, Türkçülerin, manevî değerlerine sahip çıkması yasaldır. Türk ırkçılığı maneviyat ve samimiyet esaslıdır.

 

Yine aynı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 25. maddesine göre ise herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Devamında “her ne sebep ve amaçla olursa olsun kimse, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; düşünce ve kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz” denmektedir.

 

 

 Buna göre Türk milliyetçiliği yapmak bir Türk’ün en doğal hakkıdır. Türk milliyetçiliği, Türk milletini diğerleri yanında ayrı görmek, Türk milletini diğer milletler nazarında korumak ve gözetmek ihtiyacından doğmuştur.

 

 

 Bu maddeye göre Türkçülerin, Türkçülük yaptıkları için kınanması veya Türkçülüğün suç olarak gösterilmesi yasal değildir. Bu haklara karşı yapılan hamleler, “meşru müdafaa” hakkı ile geri püskürtülebilirler. 

 

 

Türk milliyetçilerini kınayan veya hor gören şahıslar, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 25. maddesini ihlal ederek suç işlemektedirler.

 

Anayasanın 17. ve 25. maddelerini göz önünde olursak; Türk ırkçılığı yapmak, Türk milletini üstün görmek yasak değildir. Tarih, bizlere bunun bir örneğini Irkçılık-Turancılık Davası’nda göstermiştir.

 

Irkçılık-Turancılık Davası sanıkları olan Türkçüler, ırkçı ve Turancı oldukları için gördükleri cezaların, çektikleri eziyetlerin ardından bir buçuk yıla kadar uzanan bir süreçten sonra; davaları, Askerî Yargıtay’a taşınmış, Yüksek Mahkeme 1. İstanbul Sıkıyönetim Mahkemesi’nin “usul ve esas yönünden” kararını bozması ve tutuklu sanıkların hemen salıverilmesi kararı üzerine 26 Ekim 1945 günü, yıldırım telgrafı ile İstanbul Sıkıyönetim Komutanlığına bildirilerek tutukluların hemen salıverilmesi sağlanmıştır. Burada Türkçülerin serbest kalması, “Türk Irkçılığı”nın yasalarca da meşru kılındığının kanıtıdır.

 

Sonuç olarak; Türk ırkçılığı, manevi değerlere olan saygı ve düşünce özgürlüğü hakkı maddelerince yasaldır. Türk ırkçılığı yapmak yasal olduğu gibi, her Türk’ün hakkı ve de görevidir.

 

Türk ırkçılığı, 26 Ekim 1945 tarihinde Türk hukukunu ve yasalarını çiğnemek suçundan beraat etmiştir.

 

Türklüğünüzü doya doya yaşatabilir, Türklüğünüze son nefesinize kadar sahip çıkabilir, Türkçülüğünüzü yaşamınızın sonuna kadar haykırabilirsiniz.

 

 

 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’na göre bu en doğal hakkınızdır.

 

https://www.turktoyu.com/turk-ve-turkculuk 

Atilla'nın Torunları Sekeller (Sekel Türkleri)

 

 

 

Atilla'nın Torunları Sekeller (Sekel Türkleri)

 

 

Yusuf Güldür

 

Sekeller adlı Türk Topluluğunu henüz hiç duymamış olanlar mutlaka vardır. Zira bilinen meşhur Türk topluluklarının arasında bu küçük topluluk hiç yer almamış ve Türk Dünyasının kayıp evlatları olarak kendilerinden haberimiz bile olmadan binlerce yıl yaşamışlardır. Gelin, Sekelistan nerede, Sekeller Türk mü gibi soruların yanıtına hep birlikte bakalım.

 

Sekeller Kimdir?

 

Aslen Hun Türkü olan Sekeller, Kavimler Göçü sonrasında Macaristan’a yerleşen Batı Hunları’ndan bir gruptur. Sekellerin, Avrupa Hunları’nın en güçlü hükümdarı olarak tanınan Tanrı’nın Kırbacı Atilla’nın, (Etila olarak da bilinir) küçük oğlu olan Çaba’nın kavmi olduğu konusunda tarihçiler ortak kanıya sahiptir.

 

Öyle ki, Bahaeddin Ögel’in yaptığı “Sekellerin Ataları Hakkında” adlı çalışma bu iddiayı içerir ki aynı iddia Hüseyin Namık Orkun’un “Peçenekler” kitabında da dillendirilmiştir. Sekel isminin etimolojik kökeni tam olarak bulunamasa da, tarihçiler bu topluluğun Attila’nın torunları olduğu konusunda mutabıktır. Birçok tarihçi, bu Sekel isminin, 10.yy’dan itibaren Çuvaşistan ve Tataristan’da yaşayan Eskil (Esegel) halkıyla ilgili olabileceğini söylemiştir.

 

Sekellerin Tarihteki Yeri ve Önemi

 

Macaristan Bölgesi’nde Hıristiyanlığın kabulüyle pek çok Hun Türkü asimile olup Türklüğünü unutsa da, Macaristan tarihine baktığımızda Sekeller denilen bu küçük topluluğun Macar ordularında uç (sınır) birlikleri olarak kullanıldıkları görülür ki bu da onların Türk olduklarına temas eden milli bir profildir.

 

Dahası, sonrasında Sekeller denilen bu topluluk Erdel (Transilvanya) Bölgesi’ne gelmişlerdir ki günümüzde Romanya topraklarında yaşayan yüzbinlerce Sekel Türkü vardır.

 

Günümüzde Sekeller

 

 

 

Çok ilginçtir ki Sekeller’in günümüze kadar korudukları kendilerine özgü bir alfabeleri vardır ki bu alfabenin Köktürk Alfabesi’ne benzerlik göstermesi, Sekeller’in Türk olduklarına ayrı bir kanıt olarak gösterilebilir. Dahası, masalları, türküleri ve bazı gelenekleri de Orta Asya’dan izler taşımaktadır.

Romanya’da komünist rejimin düşmesinden sonra milli bir uyanış yaşayan Sekeller, 1990 yılında Genç Sekeller Forumu adını verdikleri bir grup oluşturarak, kendilerine özgü Sekel Bayrağı’nı kullanmaya başlamışlardır.  

 

 

Dahası, kendi içlerinde milli bilinci pekiştirmek için bir kitapçık yayımlamışlar ve burada Köktürk alfabesini de kullanmışlardır.

 

2003 yılında Milli Sekel Konseyi adlı başka bir organizasyon daha kuran Sekeller, Transilvanya’nın doğusundaki Karpatların arasına Sekelistan adını vermişler ve bir anlamda bu bölgeyi kendi ulusal alanları ilan etmişlerdir.

 

Günümüzde Sekeller Türk Dünyası tarafında daha yeni yeni bilinmeye başlasa da, araya giren binlerce yıla rağmen onlar özlerini korumayı başarmışlardır. 

 

 

Günümüzde Romanya’daki Sekelistan’da 800 bin Sekel Türkü yaşamaktadır.

 

 

https://www.turktoyu.com/atilla-nin-torunlari-sekeller-sekel-turkleri 

Türkçüler Turancıdır

 

 Ahmet B. Ercilasun 

 

Türkçüler, Türk deyince sadece Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarını düşünmez. 


Dünyanın neresinde olursa olsun Türk soyundan olan veya Türk dilinin kollarından biriyle konuşan bütün insanları Türk olarak düşünürler. 


Bu düşünüş tarzı, Türkçüleri ister istemez Turancı yapar.


Türkçüler, kendileriyle aynı soydan olan, kendileriyle aynı dili konuşan bütün Türklerin iyiliğini isterler. 


Dünyanın neresinde olursa olsun hiçbir Türk'ün zarar görmesini, sıkıntı çekmesini istemezler. 


Tutsak olan, vatanlarından uzakta bulunan, işkence ve zulüm altında ıstırap çeken Türkler için üzülürler. 


Türkçüler, tutsak Türklerin bağımsız ve müreffeh olmasını isterler. 


Bu, Turancılığın birinci basamağıdır.


Bütün Türklerin birlik olması da Türkçülerin istekleri arasındadır. Birlikten kuvvet doğduğuna inanırlar. Dünyanın, başta komşu ülkeler olmak üzere diğer ülkelerin ve Türk devletlerinin şartlarını dikkate alarak nasıl bir birliğe doğru gideceklerini düşünürler.


 İktisadi ilişkiler, kültürel ilişkiler, eğitim ilişkileri… Şartlara göre hangi yolun daha güvenli, daha sağlam ve daha fazla sonuç alıcı olduğunu hesap ederler; adımlarını ona göre atarlar. 


Son hedef, bütün Türklerin aynı siyasi çatı altında toplanmasıdır. Bu da Turancılığın ikinci basamağıdır.


Turan kurulunca iş bitmez. Siyasi birliğin yani Turan'ın sürekliliğini sağlamak da gerekir. 


Bunun için bütün Türklerin her bakımdan güçlü olmaları şarttır. 


Önce manevi güç. Her Türk, Turan denilen mutlu geleceğe ve bunun sürekli olacağına inanmalıdır. Bu inancı ruhlarında hissetmeli ve bu imanla çalışıp yükselmelidirler. 


Atatürk'ün "Türk, öğün, çalış, güven!" sözünün anlamı budur. Türkler yaratılışları ve tarihleriyle övünecekler, kendilerine güvenecekler ve bu güvenle çalışacaklardır. 


Manevi güç, işte bu azim ve inançtır.

Ruhlardaki manevi güçten sonra donanım gelir. Her Türk, bilgi ve kültürle kendini donatacaktır, donatmalıdır. Bilgi ve kültür olmadan hiçbir şey olmaz. Kişiler, ancak bilgi ve kültürle manevi bir varlık hâline gelirler, insan olurlar.

 

 

Bilgili ve kültürlü Türk ne kadar çok olursa bilim ihtiyacı da o kadar derinden hissedilir. 


Bağımsız Türk devletlerinin yükselmesi için de, birleşebilmeleri için de, Türk birliğinin sürekliliğinin sağlanması için de bilim şarttır. 


Bilimde birinci olan ülke dünyayı yönetme hakkına sahip olur. 


Her Türk'ün tek tek bilgi ve kültürle donanması, Turan ülkesinin de bilimde öncü olması, bu sayede Turan'ın sürekliliğinin sağlanması da Turancılığın üçüncü basamağıdır.


Bilgi ve bilimde yükselmenin sonu yoktur. Bilimdeki gelişmeler kıyamete kadar devam edecektir. 


Türkçülerin hedefi, bilimdeki gelişmelerde öncü olmak, böylece Turan'ın kalkınmış ve müreffeh bir ülke olmasını sağlamaktır.


Turan bir cennet olmalıdır. Turan'da yaşayan hiçbir insan yoksul olmamalıdır. Turan'ın, yoksulu kalmamış varlıklı Türkleri en iyi ve güzel hayat şartlarında yaşamalıdırlar. 


Turan'ın ormanları, yaylaları, dağlarının karlı yamaçları, dereleri, gölleri, mavi denizlerinin kumsalları cennetten köşeler olmalıdır. 


Türkler, bu cennet köşelerinde yüksek kültür ve sanat ürünleriyle yaşamalı, eğlenmeli, hep birlikte şarkılarını, türkülerini söylemelidirler.


Turan'ın müzeleri, Turan'ın üç boyutlu film ve dizileri, Turan'ın resim ve heykelleri, Turan'ın opera ve senfonileri, Turan'ın şiir, roman ve destanları yalnız Türklerin değil bütün insanların ruhlarını coşturmalıdır. 


Bu bir kızıl elmadır ve tarih boyunca Türkler, büyük oldukları zaman kızıl elmanın peşinde koşmuşlardır. 


Turan'ın üçüncü basamağına Türk'ün kızıl elması da diyebiliriz. Bütün insanların sevinç ve mutluluk içinde yaşayacağı bir cennet.

Bazı okuyucuların, Türkiye bu durumdayken bunları nasıl hayal edebiliriz, diye sorduklarını hisseder gibiyim. 

 

 

Dünyanın asla yerinde durmadığını, 1989'da Berlin duvarının yıkıldığını, Doğu Bloku ülkelerinin Moskova'dan koptuklarını, Sovyetlerden yirmi, Yugoslavya'dan sekiz, Çekoslovakya'dan iki ülke çıktığını, Sovyetlerden çıkan beş ülkenin Türk cumhuriyetleri olduğunu, iki Almanya'nın birleştiğini ve bütün bunların son otuz yıl içinde gerçekleştiğini unutmayalım. 

 

 

Dünya değişiyor, biz niye değişmeyelim?

 

 

Değişmeyi olumluya yönlendirmek bizim elimizdedir. 


Gelişmek için de inanmak ve hayal etmek şarttır.  




https://www.yenicaggazetesi.com.tr/turkculer-turancidir-54881yy.htm

Kırgız Türkleri ve Kırgızistan Tarihi

 

 

 

Kırgız Türkleri ve Kırgızistan Tarihi

 

 

 

Yusuf Güldür 

 

 

Türk Dünyası’nın ne denli geniş ve Türk kavimlerinin ne denli farklı olduğunu hepimiz çok iyi biliriz.

 

 

 Zira tarih içinde çok geniş bir alana yayılan Türkler, doğal olarak farklı toplumlarla da etkileşimlere girmişler, farklı coğrafyalarda yaşamışlardır ki bu durum kültürel alanda olduğu gibi genetik-orijin alanında da kendisini göstermiştir. 

 

 

Bu bağlamda çekik gözlü kandaşlarımız olan Kırgızları ve onların kısa tarihlerini ele alarak bu durumu vüzuha kavuşturmaya çalışalım.

 

 

 

 

Kırgızlar Kimlerdir?

 

Kırgız Adının Kökeni

 

Oğuz Türkleri’nden olan Kırgızlar, coğrafi etkenler nedeniyle Çinlilerle bir hayli etkileşime girmiş bir topluluktur. Bu Türk Kavminin isminin etimolojik kökenini araştıran tarihçiler, hem Çin kaynaklarında hem de Kırgızlar’ın ünlü destanı olan Manas Destanı’nda bu ismin “Kırk Kız” isminden geldiği üzerinde durmuşlardır.

 

Zira Manas’ta da yer alan bir efsaneye göre, Kara Han topraklarında Kırk Kız ile Oğuz Erkekleri’nin evlenmeleri sonucu, bu evliliklerden doğan milletin Kırgızlar (Kırk Kızlar) ismiyle anıldığı dile getirilmiştir. 

 

 

Dolayısıyla burada bahsedilen 40 kız –büyük ihtimalle Çinli olup- Oğuz Türkleri’nin bu 40 kızdan sahip olduğu çocukların bu isimle anıldığı düşünülmektedir ki Kırgızların melez genetik özellikleri bu teoriyle uyuşmaktadır.

Efsanenin bir diğer söylencesine göre ise, biri erkek biri kız iki Türk kardeşin çeşitli sebeplerle yakılarak öldürülmesi ve bunların küllerinin bir nehre saçılması, o nehirden su içen 40 kızın da hamile kalıp, ayıplanmamak için dağlarda doğum yapmaları ve bu dağlarda doğan çocukların Kırk Kız diye anılmasıdır. Bu bağlamda Türk Mitolojisini de hiç yabana atmamak gerekir.

 

Bunların dışında Kırk-İz ya da Kırk Uz (Kırk Oğuz) gibi etimolojik teoriler de vardır ki bunlar da akla ve tarihsel gerçekliğe bir hayli yatkın teorilerdir.

 

 

Kırgızların Kısa Tarihi

 

Orta Asya’da Köktürkler döneminde Kögmen Dağları’nda yaşayan Kırgızlar, 840 yılında Uygur Devleti’ne son vererek bu topraklarda kendi devletlerini kurmuşlar ve sonrasında da Karahanlılar Dönemi’nde Müslüman olmuşlardır. –Ki Karahanlılar da Uygur Bölgesi’nde hüküm sürmüştür.)

 

Özellikle 17.yy’dan sonra Çarlık Rusya’sının Orta Asya’daki yayılmacı politikaları sonucu Rus nüfuzuna giren Kırgızlar, Orta Asya’da bu dönemde gerçekleşen toplumlar arası çatışmalardan kaçınmak için kendi istekleriyle Rus nüfuzunu kabul etmişlerdir. 

 

 

Bu durum her ne kadar Türklerin genel mizacıyla uyuşmasa da buradan Kırgızların savaşçılık özelliklerinin zayıf olmasından dolayı bunun bir zorunluluk hâline geldiği anlaşılmaktadır. 

 

 

Hiç şüphesiz burada Rusya’nın Türk topluluklarını önce birbirlerine karşı kışkırtıp, sonra da sözümona koruyucu-kurtarıcı bir rol üstlenmeleri de feraset sahipleri için ibret alınması gereken bir durumdur.

 

 

1820’lerde Rusya tarafından sömürgecilik için fiilen işgal edilen Kırgızistan, 1991’de Sovyetler’in dağılmasıyla bağımsız olmuş ve özellikle Sovyetler dönemindeki asimilasyon politikalarına direnerek milli benliklerini korumayı başarmışlardır.

 

 

 Bu geçiş sürecinde özellikle Özbekler ve Kırgızlar arasında yüksek dozda gerilim ve çatışmalar yaşanmış, bir anlamda Ruslar çekilirken bile kardeşleri birbirine düşürmeden işin ucunu bırakmamışlardır.

 

 

 Ne acıdır değil mi? 

 

 

En  büyük düşmanını görme de kardeşinle cenk eyle.

 

 

https://www.turktoyu.com/kirgiz-turkleri-ve-kirgizistan-tarihi