ekrem imamoğlu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ekrem imamoğlu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Haziran 2019 Çarşamba

Yenilgiden Hezimete

 

 

Yenilgiden Hezimete

 

 

Ahmet Salih Erdoğan Erüz 

 

 

31 Mart’taki aradaki çok az fark yüzünden hazmedilebilir yenilgi, büyük bir hezimete dönüştü. Bunun başka siyasi sonuçlarının da olması kaçınılmaz. Bekleyip göreceğiz.

 

 

 31 Mart seçim sonuçları kabullenilmiş, kızan demirin soğutulması gerektiği söylenmişken birileri, İstanbul’da aradaki farkın düşüklüğüne bakarak seçimin tekrarını isteme konusunda AKP yönetimini ikna etti. Belki de kandırdı. Herkesin bildiği süreç işledi ve YSK’nin yedi üyesinin kararıyla İstanbul Büyük Şehir Belediye Başkanlığı seçimi iptal edildi.



AKP bundan daha büyük bir yanlış yapamazdı. Yanlışına yanlışlar ekledi, adeta akıllar durmuştu. Kibir, nobranlık hâkim oldu seçim çalışmalarına. En büyük yanlış seçim iptaline gerekçe bulunamayışı, bulunan uydurma gerekçenin kimseyi iknaya yetmemesi oldu. 

 

Aynı zarftaki dört oydan üçünün temiz, birinin hileli olduğu garabeti alay konusu oldu. Dördüz doğuran kadından olan üç çocuğun kendisinden olduğunu, birinin ise başkasından peydahlandığını iddia eden adam örneğine benzer absürt benzetmeler yapıldı.



İstanbul’da ilçe belediyelerinin çoğunu AKP kazanmıştı. Sadece Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçiminin iptali ilçe belediyelerini kazanan AKP’li belediye başkanlarını ve örgütlerini gevşetti, atalete sürükledi. İlçe seçimleri de iptal ettirilseydi bunların seçim sürecinde çok daha etkin olacakları görülemedi. 31 Mart’ta çoğunluk elde edilen on bir ilçe kaybedildi.



23 Haziran seçim sürecinde propaganda yöntemlerinde savrukluk, tutarsızlık, çelişkiler hâkimdi. Kısaca ortak planlama olmadığı görüldü. 

 

Durup dururken Karadeniz insanının ünlü öfkesi tetiklenerek Karadenizlilere “Pontus, Rum, Yunan” iftiraları atıldı. Hiçbir yararı olmadığı, Karadenizlileri kızdırıp küstürmesi bir yana Yunan iddialarına uluslararası alanda destek verilmiş oldu.



18 gün de olsa İstanbul Belediye Başkanlığı yaptığı, yapılacak seçim tekrarında kazanma olasılığı en az %50 olduğu için İmamoğlu’nun VİP’ten yararlandırılması gerekirken, tuzak olduğu izlenimi veren bir VİP krizi çıkarıldı. İstanbul’a neler kazandırılacağı anlatılmak yerine Pontusluluk, PKK ve FETÖ yandaşlığı, VİP krizi ve Ordu Valisine hakaret iddiaları seçim propagandasının ana temaları yapıldı.

 

 Seçmen küçümsendi. “Aya dört şeritli yol yapıyoruz, desek inanacak seçmenimiz var.” anlayışıyla en azından bazı yandaş medya tarafından her türlü yalan, iftira, düzmece ortaya atıldı. Akıllarla alay edildi. İç İşleri Bakanı’nın seçim çalışmalarına katkısı ters tepki verdi. Ekrem İmamoğlu, mağdurken halk nezdinde daha da mağdur kılındı.



31 Mart’ta seçim bir beka sorunu olarak ortaya konmuştu. Beka sorunu unutuldu. Sosyal medyada ve medyada “Bekadan Bekaa’ya geldiler.” İbareleri ortalığa saçıldı. Dolayısıyla gerçek dışı algı yaratıldığı, beka sorunu olmadığı izlenimi verildi.



HDP yasal bir parti değilse kapatılması gerekirken, bu yolda bir işlem yapılmazken, PKK’nın temsilcisi olduğu ve Millet ittifakına destek verdiği için CHP ve İYİ Parti terör işbirlikçisi olarak adlandırıldı. “Ele verir talkını, kendi yutar salkımı.” örneği bu iddialar unutularak bebek katili terörist başı ile görüşmeler yapılıp mektup yayınlatıldı. Terörist Osman Öcalan TRT’ye çıkartılıp Yıldırım lehine seçim propagandası yaptırıldı. Anadolu Ajansı ve TRT teröristlerin mesajlarını yayımlamak için sıraya girdi. MHP bu ilişkileri olumlu bulduğunu ifade eden açıklamalarıyla destek verdi. HDP oyları kazanılamazken milliyetçilerin oyları büyük oranda kaybedildi.



Rahmetli Demirel’e ait “Tencerenin deviremeyeceği iktidar yoktur.” sözü bir kez daha doğrulandı. Ekonomideki sıkıntılar uygulanan pansuman çözümlere rağmen toplum tarafından çok derinden hissedildi.



Son günlerde sosyal medyada Damat Albayrak’la ilgili, birtakım fotoğraflarla desteklenen paylaşımların ne kadar rolü oldu bilinmez; ama bunun da dikkate alınması gerekir.



Sonuçta kullanılan propaganda imkânlarındaki büyük orantısızlık, iktidarı destekleyen medyanın büyük gücü, bizzat Sayın Cumhurbaşkanı’nın AKP Genel Başkanı kimliğiyle seçim çalışmalarına yoğun katkısı dikkate alındığında 31 Mart’taki aradaki çok az fark yüzünden hazmedilebilir yenilgi, büyük bir hezimete dönüştü.

 

 Bunun başka siyasi sonuçlarının da olması kaçınılmaz. 

 

Bekleyip göreceğiz.



İstanbul’a ve bütün milletimize hayırlı olsun.

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ahmet-salih-erdogan-eruz/yenilgiden-hezimete-441791m.html 

12 Haziran 2019 Çarşamba

Bil Ali..

 

Bil Ali..

 

Hasip Sarıgöz 

 

 Eğer bu lafları ölçüp biçmeden ve bir şeyleri bilmeden, sadece birkaç oy uğruna kullandıysanız; büyük bir ihtimalle, gaflet ve dalalet içindesiniz. Yok, bilerek ve isteyerek kullandıysanız, en hafif tabiriyle, sanki bir tarih cahilisiniz.

 

 Sayın Binali Yıldırım! Binlerce yıllık Türk beşiği olan Anadolu'nun bağrındaki bazı bölgeler için, talihsiz bir şekilde "Kürdistan" ve "Lazistan" laflarını kullandınız!



Eğer bu lafları ölçüp biçmeden ve bir şeyleri bilmeden, sadece birkaç oy uğruna kullandıysanız; büyük bir ihtimalle, gaflet ve dalalet içindesiniz. Yok, bilerek ve isteyerek kullandıysanız, en hafif tabiriyle, sanki bir tarih cahilisiniz.



"Hayır, ben tarih cahili falan değilim" diyorsanız; o zaman da, bazı basit şeyleri iyi biliyor olmanız gerekir.

 

"Lazistan" tabiriniz o kadar havada bir tabir ki, üzerinde konuşmaya dahi lüzum duymuyorum.

 

Gelelim sözde "Kürdistan" tabirinize:

 

Sayın Binali Bey; 11. Yüzyıl’a kadar Kürtlerin Anadolu’da bulunduklarına dair hiçbir tarihi kayıt olmadığını biliyor musunuz?

 

Peki, biz Türkler ilk olarak Anadoluya ne zaman geldik bir fikriniz var mı?

 

Peki ya biz Türkler Anadolu'ya son geldiğimizde Anadolu'da kimler vardı?

 

Yani biz Anadolu'yu kimden aldık?

 

Haberiniz var mı?

 


Olmadığını değerlendirerek, size kısacık bazı bilgileri vermeme lütfen müsade edin.

 

Sayın Binali Bey; biz geldiğimizde Anadolu Bizans toprağı idi, bir kısmı ise Arapların elindeydi. 

 

Yani?

 

Yanisi şu: Biz Anadolu'ya geldiğimizde ne bir Kürt vardı, ne de bir Kürdistan. 


 Öncelikle şunu bilin ki, biz Türkler bir karış toprağı bile Kürtlerden almadık.

 

Siz hiç, Anadolu’nun fetih süreci boyunca “Türk- Kürt savaşı” olduğunu duydunuz mu?

 

Sanmam. Çünkü böyle bir savaş falan yok.

 

Sizce biz Türkler Anadolu'daki ilk beyliklerimizi nerede kurmuşuzdur?

 

Hani bilin diye söylüyorum: Anadolu'da bizler devletleşmezden hemen önceki dönemde ilk Türk beyliklerini Doğu ve Güneydoğu Anadolu Topraklarında kurduk. Yani ilk postu sizin bugün Kürdistan dediğiniz yerlere serdik ve o postlar bugün hala oralarda serili duruyor...

 

Bu Türk beylikleri kimler mi?

Yine bilin diye söylüyorum:

Saltukoğulları (1072-1202)
 

Mengüçekoğulları (1080-1228)
 

Danişmentoğulları (1071-1178)
 

Dilmaçoğulları (1084-1393)
 

Çubukoğulları (1085-1113)
 

Yınaloğulları (1098-1183) (Üstelik Diyarbakır’da)
 

Sökmenoğulları/Ahlatşahlar (1110-1207)
 

Artukoğulları (12/15. Yüzyıllar) (Yine Diyarbakır)
 

 

Peki Binali Bey, biz bu topraklarda sadece beylikler mi kurduk?

 

Bilin ki hayır, çok daha ötesi var.

 

Çünkü aynı bölgelere kurduğumuz güçlü devletlerle, bölgeye devamlı olarak biz Türkler hâkim olduk.

 

Hani şu yakın geçmişte, parti olarak adını bile silmeye yeltendiğiniz Türkler..
 

 

 Kim mi bu devletler?

 

12. Yüzyıldan itibaren Anadolu Selçuklu Devleti,
 


12. ve 13. yüzyıllarda Zengî Devleti (Kuzey Irak ve Suriye bölgesinde) (Zengiler, Oğuz Türkmenlerinin Afşar boyundandır.)

 

13. Yüzyıldan itibaren İlhanlılar,
 


15. Yüzyılda Karakoyunlular ve Akkoyunlular,
Daha sonra kısa bir süre Safevi Devleti Hâkimiyeti (Yönetici tabaka Türk idi)
 


1514’ten itibaren Osmanlı Devleti,

 

1918’den itibaren kısa süreli İngiliz ve Fransız işgali,
Ardından Türkiye Cumhuriyeti devleti,

 

Musul ve Kerkük’ün 900 yıllık Türk yurdu olduğu zaten bilinmektedir.

 

Sayın Binali Bey, o zaman neresidir bu Kürdistan?

 

Belki bize inanmıyorsunuzdur. O zaman isterseniz, Kürdistan'ı bir de Şeref Han'ın 1597'de kaleme aldığı Şeref-name'sinde arayın(Zira Şeref Han bu eserinde, "Kürtlerin Oğuz Han soyundan geldiğini" açıkça belirtmektedir).

 

Eğer Şeref Han'a yalancı diyorsanız, Orta Asya'ya bakın. Elegeş anıtı ve civarındaki topraklara bir bakın. Eğer tarihin derinliklerinden arı bir Türkçe ile seslenen Alp Urungu'ya biraz kulak verirseniz, belki gerçekleri siz de duyabilirsiniz. Duyabilirseniz eğer, işte o zaman; bu memleketi yapay olarak bölmeye çalışmanın ne kadar anlamsız olduğunu da idrak edebilirsiniz.

 

Hatta bir ihtimal, Türk'e düşman olmanın aslında, aslına düşman olmak olduğunu da bir ihtimal anlayabilirsiniz.

 

O kadar eskiye gidemem diyorsanız, yeniye gelelim. Siz hiç Mehmet Şerif Fırat adını duydunuz mu? Duysaydınız eğer, eminim ki bu Kürdistan gafını asla yapmazdınız. Fakat siz şu Püsküllü Kadir'i iyi bilirsiniz, seversiniz de. Yahu o bile Türkiye'nin Güneydoğusuna Kürdistan demedi.

 

O halde neresi bu Kürdistan?

 

Şimdi gelelim Kürdistan Mebusluğu meselesine:

 

Yine bilin diye söylüyorum. Enver Behnan tarafından 27 Temmuz 1931 tarihli Yeni Gün Gazetesi'nde bir röportaj yayınlandı. Haberin başlığı: “İlk Millet Meclisinin Yüz Yaşındaki Mebusu Anlatıyor” idi.


Sizin Kürdistan Mebusu diye ima ettiğiniz yüz yıllık çınar Diyap Ağa var ya, işte o Diyap Ağa bu röportajında diyor ki: “Bizim memleket ahalisi Kürtmüş, orada bir Kürt Hükümeti kuracaklarmış, bunu duyunca kızdım.



 Biz Kürt değiliz, biz Türk’üz. Türklük tehlikeye düştü. Kurtuluş Savaşı’na katıldım. Allah Büyük Gazi’ye çok ömür versin, kıymetini bilelim.”

 

Sayın Binali Bey; görüyorsunuz ki, sizin Kürdistan Mebusu dediğiniz adam "Biz Türk'üz" diyor. Üstelik bunu bir sefer de söylemiyor. En büyük Kürt tarihçi olarak gösterilen Şeref Han bile yüzlerce yıl öncesinden "biz Oğuz Türklerindeniz" diye yazıyor.

 

Lafı uzatmayalım.


Bakın Binali Bey; siz makul bir adamsınız.
 


Deyin hele bana:

 

Olmayan bir yerin mebusu olur mu?


http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/hasip-sarigoz/bil-ali-441746m.html 

7 Mayıs 2019 Salı

Bu Sefer Üzerine Tüy Diktiler!

 

Bu Sefer Üzerine Tüy Diktiler!

 

 

Hasip Sarıgöz

 

 

Gün itibarı ile hukuk gasp edilmiş! Adalet öldürülmüş! Milli egemenlik iğfal edilmiş! Demokrasi mezara gömülmüş! Ve tam anlamıyla bir Parti Devleti kurulmuştur!

 

Söylenceye göre, “tüy dikmek” deyimi: Ortaçağ’da (özelikle de Fransa'da), soylusundan köylüsüne kadar oraya buraya pislemeyi adet edinmiş halkın, tuvaletini yaptıktan sonra kakasına tüy dikmesi, kuruyunca da bu tüyden tutup kakayı kaldırıp atmasından gelmiştir.

 

Bu küçük hikâyeyi niye mi anlattım?

 

O zaman, bırakalım şimdi Ortaçağ’ı ve gelelim günümüz Türkiye'sine...

 

Biliyorsunuz Yüksek Seçim Kurulu dün, Hükümetin baskısına dayanamayarak bir karar verdi ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlık seçimini iptal etti.

 

Gerekçe ne?

 

Sandık görevlilerinin bir kısmının kamu görevlisi olmaması.

 

İyi de, sandık kurullarını kim seçti, kim görevlendirdi?

 

AKP...

 

İtiraz sürecinde itiraz eden oldu mu?

 

Hayır.

 

Her sandığın başında AKP ve MHP temsilcisi bulunuyor muydu?

 

Evet.

 

Her sandığın bulunduğu salonda AKP ve MHP müşahitleri yok muydu?

 

Evet vardı.

 

Muhtarlık oy pusulaları, İlçe Belediye Başkanlığı seçimi oy pusulaları, Belediye Meclisleri oy pusulaları ve Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçimi oy pusulaları aynı anda, aynı zarflara konularak, aynı sandıklara atılmadı mı?

 

Atıldı...

 

Üstelik kamu personeli olmayan bu görevliler, Başkanlık Referandumu ve Partili Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde de görev almadılar mı?

 

Aldılar.


 

Öyle ise deyin bana şimdi: Muhtarlık seçimi tertemiz, İlçe belediyelerine çıkan oylar pırıl pırıl, Belediye meclisi seçimi hiç lekesiz... Ama gelin görün ki, Büyükşehir Belediyesi seçimi kirli ve şaibeli!

 

Bu nasıl oluyor?

 

Sandık kurullarına AKP tarafından yapılan kanunsuz görevlendirmeler; başkanlık referandumu ve Partili Cumhurbaşkanlığı seçimi de dahil olmak üzere, AKP'nin kazandığı seçimler için herhangi bir mahsur oluşturmazken, AKP'nin kaybettiği seçimin iptali için gerekçe oluyor!

 

Ey akıl! Ey izan! Ey mantık! Ey vicdan! Ey hukuk! Ey adalet! Ey HAK! Deyin hele bana bu nasıl oluyor?

 

Hep dış güç, dış güç diyorlardı ya, evet seçime dışarıdan kirli elini sokan bir dış güç gerçekten varmış. 

 

Tablo ortada, görünen o ki, O dış güç AKP Parti Devletinin ta kendisidir.
 

 

Gün itibarı ile hukuk gasp edilmiş! Adalet öldürülmüş! Milli egemenlik iğfal edilmiş! Demokrasi mezara gömülmüş! Ve tam anlamıyla bir Parti Devleti kurulmuştur!
 

 

Bunun adı “Otokratik Meşruti Monarşi”dir!

 

E ne olacak?

 

Bundan böyle; adaleti, demokrasiyi ve “Milletin istiklalini, yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır!”

 

Bir de Musalar...

 

Unutmayın, her firavun Musa'sını kendisi yetiştirirmiş. Görünen o ki, AKP de süratle kendi Ekremini yetiştiriyor.

 

Bu Hak adına iyi bir şey...

 

Çünkü düne kadar sadece belediyeleri kaybetmişlerdi, ama artık bugün itibarı ile iktidarlarını da kaybettiler!
 

 

Neden mi?

 

Çünkü devlet denen şey “adl ile abad, zulm ile berbat olur.”

 

Çünkü Büyük Türk Veziri Nizamülmülk'ün dediği gibi, “insanlar devletsiz yaşayabilirler, ama adaletsiz yaşayamazlar”!

 

Kararın açıklanmasının ardından gelen tepkilere bakılırsa, ruhun terazisi olan vicdanlar, bu adaletsizlik karşısında, en taş kalplilerde bile kanamaya başlamıştır!

 

Tabiri caizse, bu sefer pisliklerinin üzerine tüy diktiler.

 

6 Mayıs'ta asılan üç fidana, idam kararı mahkemede okurken, uzun olan fidan gülmüş. Sormuş hakim: “Niye gülüyorsun?” Uzun fidan cevap vermiş: “Arkanızda adalet yazıyor da, ona gülüyorum!”

 

Şimdi biz vicdanı kanayanlar da acı acı gülüyoruz...

 

Ama göreceksiniz, sonunda Hak ve Adalet kazanacak.

 

Çünkü Haklının kazanması, Hak'kın rızasıdır.

 

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/hasip-sarigoz/bu-sefer-uzerine-tuy-diktiler-441632m.html