Corona ya da Körü Körüne Siyaset!

 

 

Corona ya da Körü Körüne Siyaset!

 

Özcan Yeniçeri 

 

Tehlikeli olan Corana Virüsü değil körü körüne yapılan siyasettir. 

 

Zira virüs öldürür ama eninde sonunda veba gibi çaresi ya da aşısı bulunarak insanlığı tehdit etmekten çıkar.

 

 

 Her Salı günleri siyasi partiler TBMM’de gurup toplantıları yapar. Bu toplantılarda genel başkanlar konuşur. Konuşmalar bittiğinde topluma ne bir umut verilir ne de ülkenin önünü açan görüş ortaya çıkar. Siyasi parti yöneticileri birbirlerini suçlar, itham eder ve hatta iftira ederler.

Toplantılar bittiğinde farklı parti mensupları birbirlerine karşı daha da öfkeli hale gelir, gerilir, ötekileşir, ayrışır ve kamplaşırlar.

Partisini ve kendi ürettiği doğmalarını savunmak adına ülkesinin geleceğini ıskalayan siyasetçiler Corana’dan daha fazla milletin birliğine ve devletin diriliğine zarar vermektedir.

Son günlerde halk ve devlet haklı olarak Corana ile yatıp Corana ile kalkmaktadır. Ancak Türkiye’de asıl tehdit Corana’dan daha çok körü körüne yapılan siyasetten gelmektedir. Sonuçta Corana bir gün tedavi edilecek, çaresi ve ilacı da bulunacaktır. Ancak kör siyasetin ne tedavisi ne de iyileşmesi söz konusu olmayacaktır.

 

 Türkiye’deki siyasetin karakteristiği!

 

Türkiye’de her alandaki mücadele doğruyuyanlış gibi savunanlarla yanlışıdoğru gibi savunanlar arasında geçmektedir. Yanlışı birinci sınıf yapan siyasetçiler bu bağlamda her zaman doğruyu birinci sınıf yapamayan siyasetçileri yenmektedir. Siyasi konuşmalardaki seviyesizliğin, üslupsuzluğun, kalitesizliğin nedeni de budur.

Bu gelişmeler kötülerin iyileri siyasetten kovmalarıyla sonuçlanmaktır.

Türkiye’deki siyasetin bir başka çıkmazı da kendisinin yanılmaz/vazgeçilmez olduğunu, elinde gerçeği, hakkı ve hakikat tuttuğunu savunan siyasetçilerin kendi dışındaki herkesi batıl, hain ve sapkın olarak tanımlamasıdır.

Türkiye’de son zamanlarda alternatif fikir, proje ve düşünce üretemeyen siyasiler varlık gerekçelerini rakiplerinin yokluklarına, haklılıklarını da karşıtlarının haksızlıklarına indirgeyerek siyaset yapmaktadırlar.

İktidar partisi her şeye kadir bir biçimde ülkeyi yönetiyor. Suçu, başarısızlığı ve kötü sonucu muhalefete yüklüyor. Muhalefet ise iktidar partisinin gündemiyle toplumu meşgul ediyor. 

İktidarı ve muhalefetiyle Türkiye’de siyasilerin yaptığı şey toplumu germe, kamplaştırma, ayrıştırma, ötekileştirme ve kutuplaştırma faaliyetidir.

Bu anlamda iktidarın muhalefeti, muhalefetin iktidarı tanımlamakta kullandıkları sözcükler ancak bir savaşta düşmana karşı kullanılabilir. 

Siyasiler rakipleri olan parti mensuplarına uygun gördükleri kavramlardan bazıları şunlardır: ‘Etki ajanı’, ‘hain’, ‘beşinci kol’, ‘casus’, ‘yabancı projelerin adamı’, ‘gayri milli’,  ‘alçak’, ‘şerefsiz’, ‘Yunanlı’, FETÖ’cü vb.

Rakibine ‘hain’ diyenler aslında kendilerine vatansever, muhatabına ‘batıl’ diyenler kendilerini ‘hak’, karşıtlarını gayri milli sıfatını uygun görenler de kendilerini “milli” diye ilan etmektedirler.

Diğer yandan Türkiye’de siyasetinde partiler cemaatlere, cemaatlerin de partilere dönüştüğünü göstermektedir. Böylece partiler hizmet etme aracı olmaktan çıkmış hak/batıl mücadelesi, mutlak haklıların mutlak haksızlara karşı yürüttüğü bir çeşit savaş haline gelmiştir.

Diğer yandan bir siyasi görüşteki marjinal bir kişilik ve onun marazi bir ifadesi esas alınarak kitlelerin oy verdiği partiler anında gayri milli, proje partisi, FETÖ’cü ya da hain ilan edilebilmektedir.

Sonuçta siyasi rakipler birbirleri için “yaşasın cehennem” kavramını öngörmektedirler.

Bu durum hem siyasete hem de inanca olan saygıyı ortadan kaldırmıştır.

Hâlbuki siyasi bir hareket, ideoloji, düşünce ya da inanç tarzı (extrem) aşırı uç unsurlarıyla tanımlanamaz.Hareketleri ancak mensuplarının normal, sağduyulu ve sade davranışları tanımlar. Sapmalar normalleştirmek doğru bir bakış tarzı değildir.

Bu durum siyasetin ne denli ülkenin sorunlarından, toplumun taleplerinden, üretimin sıkıntılarından uzak kaldığını göstermektedir.  

Tehlikeli olan Corana Virüsü değil körü körüne yapılan siyasettir. Zira virüs öldürür ama eninde sonunda veba gibi çaresi ya da aşısı bulunarak insanlığı tehdit etmekten çıkar.

Pekiyi, acaba körü körüne siyasetten ülkeyi kurtaracak bir aşı bulunabilecek midir? Asıl sorulması ve cevabı bulunması gereken soru budur! 

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/ozcan-yeniceri/corona-ya-da-koru-korune-siyaset-442539m.html 

Doğu Türkistan'daki İnsanlık Dramı

 

 

Doğu Türkistan'daki İnsanlık Dramı

 

Erol Sunat

 

 

Kardeş diye bize geliyorlar, bize içlerini döküyorlar, bize dertlerini anlatıyorlar. Onları öncelikle biz dinlemezsek, biz yardımcı olmazsak, biz ellerinden tutmazsak, kim dinleyecek, kim anlayacak, 

 

Doğu Türkistan;  Çin Devletinin işgal ettiği, işgal etmekle kalmayıp, iki Türkiye büyüklüğünde olan bu bölgeyi tamamıyla Çinlileştirmek için, yapmadığını bırakmadığı,

 

Tam bir insanlık dramının yaşandığı, sesini dünyaya duyuramadığı, duyurmak için başta soydaşları olmak üzere kapılarını çaldığı dünyanın,

 

Unutulmuş, göz ardı edilmiş, Uygur Türkü kardeşlerimizin yaşadığı bir coğrafya.

 

İnsan zor zamanında ne yapar?

 

Kardeşine gider…

 

Kimin kapısını çalar?

 

Kardeşinin!

 

Hele ki o kardeşle arasında din bağı, kan bağı, soydaşlık ve dindaşlık varsa. Ve her şeyden önce arada binlerce yıla dayanan gönül köprüleri varsa.

 

Kardeş kim mi?

 

Elbette Türkiye!

 

 Göktürk Devletini yeniden ihya eden ve kuran İlteriş Kutluk Kağan’ın oğlu olan, M.S. 683-734 yılları arasında yaşayan ve 24 yıl Kağanlık yapan Bilge Kağan, zamanımızdan 1285 yıl önce, Çinlilerle ilgili bakın neler söylemiş ;

 

“Çin milletinin sözü tatlı,  ipek kumaşı yumuşak imiş. Tatlı sözle, yumuşak ipek kumaşla aldatıp uzak milleti öylece yaklaştırırmış. Yaklaştırıp, konduktan sonra, kötü şeyleri o zaman düşünürmüş. İyi bilgili insanı, iyi cesur insanı yürütmezmiş. Bir insan yanılsa kabilesine, milletine akrabasına kadar barındırmaz imiş. Tatlı sözüne, yumuşak ipek kumaşına aldanıp çok çok, Türk milleti, öldün; Türk milleti öleceksin!”

 

Kardeşi Kül Tigin adına dikilen anıtta ‘da, çok daha kesin bir ifadeyle,   “O yere doğru gidersen, Türk milleti öleceksin!” denilmiştir.
 

Doğu Türkistan, Asya kıtasının sürekli kanayan ve hiç kapanmayan yarası.  Dünya, Doğu Türkistan’ın feryadını , gözyaşlarını, inleyişlerini duymuyor, görmezlikten geliyor.  Çin tarafından yapılan açıklamaları yeterli kabul edip, orada yaşanan insanlık dramını, insanlık ayıbını cılız, yetersiz tepkilerle ve bahanelerle geçiştiriyor.

 

Hiçbir şeyden haberleri yokmuş gibi…

 

Doğu Türkistan ‘da neler oluyor diye soruyorlar!

 

Neler olmuyor ki…

 

Soykırım var…

 

Asimilasyon var.

 

Bir yerden bir yere gitme hürriyetleri kısıtlama var!

 

Dini ibadetlerini yapmaları yasak, yasak olduğu gibi, karşılığı Çin zindanları.

 

Kendi dillerini konuşmaları suç…

 

Çocuklarına Türkçe adlar koymaları suç!

 

Doğu Türkistan’ın şairleri, alimleri, din adamları, sanatçıları, ozanları zindanlarda.

 

Urumçi, Hotan, Kaşgar, Turfan, Yarkent, Aksu, Altay, Gulca gibi kadim Türk şehirleri,  Çinlilerin uyguladığı iskan politikası gereği işgal altında.

 

Çin’e, ne İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi söküyor, ne de insan olmanın, insanca yaşamanın onurlu davranışı.

 

Doğu Türkistan, petrol zengini, maden zengini bir coğrafya üzerine kurulu.  Yeni dünyanın yeni sömürgecilerinden biri de Çin. Doğu Türkistan’ı yuttuktan sonra, bakalım sırada hangi coğrafyalar var?
 

Doğu Türkistan, cesur ve yürekli evlatlarıyla sesini dünya çapında duyurmaya çalışıyor.

 

Geçtiğimiz Pazar günü,  Uygur Akademisi, Ahde Vefa Turan Derneği ve Türk Ocağı’nın ortak faaliyeti olan,” Toplama Kampları ve Uygur Aydınlarının akıbeti ” konulu programda, Uygur Akademisinden Abdülhamit Karahan, Abdülcan Eruygur,  Dünya Uygur Kongresi sekreteri Erkin Emet birer konuşma ve sunum yaptılar.

 

Bu sunumda, Çin devletinin uyguladığı soy kırım ve dönüştürme politikasını anlattılar.

 

Doğu Türkistan’ın durumu içler acısı.

 

Doğu Türkistan resmen bir açık hava hapishanesi.

 

Akıbeti bilinmeyen Uygur aydınlarının bir bakıyorsunuz, Çin zindanlarından ölüm haberleri geliyor.

 

Hatırlarsanız, yaklaşık iki yıl önce tutuklanan Doğu Türkistan’ın dünyaca ünlü halk ozanı Abdurehim Heyit’in önce ölüm haberi gelmiş, dünya çapında gösterilen infial üzerine, yaşadığına dair görüntüler yayınlanmıştı.

 

Dünya, Hitler’in toplama kamplarından, milyonlarca günahsız ve masum insanı öldürmesinden,  Demirperde Ülkeleri olarak anlatılan Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğinin, Sibirya’daki toplama kamplarından  rejim muhalifi olarak gördüğü biçare masum ve mazlum milletlerin yok edilmesinden çok çekti.

 

İnsanlık suçu işleyen liderler ve devletler nefretle ve beddualarla anılmaya devam ediliyor.

 

Bugün Çin Devletinin yaptığı da, budur.

 

Doğu Türkistan, hem soydaşımız, hem de din kardeşimiz olan insanların yaşadığı bir coğrafya, Çinlilerin Sinkiang dediği , Sincan Uygur Özerk Bölgesi, Çinlileştirilmek için sistemli, planlı ve maksatlı programların uygulandığı bir coğrafya.

 

Uygur kızlarının zorla, Çinli erkeklerle evlendirildiği…

 

Sözüm ona, akrabalık tesis etme adıyla, Çinli kadınların, ya da Çinli erkeklerin Türk aileler içine yerleştirilmesi, bu insanların o evlerde yatılı kalması olağan hadiselerden.

 

25 milyon Uygur Türkü, kendini en üstün ırk gören, Çinliler tarafından asimile edilmeye çalışılıyor.

 

Çin, Doğu Türkistan’la, kedinin fare ile oynadığı gibi oynuyor.
 

Hürriyetleri tamamen kısıtlı insanları, cezalandırıyor.  Sürüyor, hakaretler yağdırıyor, inandığı ve hassas olduğu ne varsa yerle bir ediyor.

 

Uygur Türkü kardeşlerimiz, derdini dökmeye ilk önce nereye geliyorlar?

 

Kardeşlerine!

 

Yani bize, Türkiye’ye!

 

Sevgili okurlar!
 

 

Gökbayrak, Doğu Türkistan’ın sembolü  ve Ay yıldızlı bayrağımızın kardeşidir. Kardeş, Türk Milleti için, candır, candan azizdir.

 

Kardeş diye bize geliyorlar, bize içlerini döküyorlar, bize dertlerini anlatıyorlar. Onları öncelikle biz dinlemezsek, biz yardımcı olmazsak, biz ellerinden tutmazsak,  kim dinleyecek, kim anlayacak, kim çare arayacak Doğu Türkistan’a?

 

 

 

http://www.haberiniz.com.tr/yazarlar/erol-sunat/dogu-turkistan-daki-insanlik-drami-441465m.html