hastahanler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
hastahanler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Mayıs 2020 Salı

Asıl tehdit, virüs değil, uygulanan “sağlık” sistemidir!







 Asıl tehdit, virüs değil, uygulanan “sağlık” sistemidir! 


Arslan Bulut




Küresel salgın, nasıl oluşur hiç düşündünüz mü? Küresel bir salgının, bütün ülkelerde neredeyse eş zamanlı olarak başlaması mümkün müdür? “Çin’de başladı İran’a geçti” deniliyor ama bu doğru değil. ABD, İtalya, İngiltere, Fransa, Almanya ve Türkiye dahil bütün dünyada 2019’un Eylül, Kasım, Aralık aylarında, boğazda tahriş ve hırıltı ile başlayan bir hastalık var! Peki bu hastalığa sebep olan virüs, Güney Amerika’da, Amazon ormanlarında yaşayan ve şehirlerle teması olmayan yerli kabilelere rüzgârlarla mı ulaştı?


“Virüsün DNA şeması çıkarıldı” deniliyor ama ortaya çıkarılan virüs resmi bilgisayarda çizilmiş bir figürden ibaret! Üstelik virüs resmi diye çizilen bu figür, insan ve hayvan hücresinde bulunan eksozomlar ile aynı! En azından böyle bir iddia var! Yani bize virüs diye gösterilen resim, insan vücudunda doğal olarak bulunan, hücre içindeki bir maddenin resmi olabilir! Bu maddenin elektromanyetik dalga etkisiyle dış etkiyle, hücreyi patlatarak dışarı çıktığı ve kanı zehirlediği, önce akciğerleri etkilediği için solunum yoluyla temasta bulunulan diğer insanlara da bulaştığı belirtiliyor.


İnsan metabolizmasını değiştiren ve doğal hücre ölümlerinin dışında “programlanmış hücre ölümü”ne yol açan bir dış etken var ama Türkiye’de şu günlerde bu konuları tartışan ve halkı bilgilendiren bir bilim adamı yok! Daha önceleri, bu konularda bilimsel çalışma yapan, bilimsel makale ve kitap sahibi olanlar ise hiçbir televizyon kanalında konuşturulmuyor.


Neden? Çünkü Türkiye’de sağlıkla ilgili bilimlerde araştırma yapmak bile artık bakanlık iznine bağlanmıştır. Sağlık Bakanlığı ise Dünya Sağlık Örgütü’nün kurallarına göre çalışıyor. Peki Dünya Sağlık Örgütü kimin kurallarına bağlı? Bir defa DSÖ’nün kuruluş sermayesini veren Rockefeller Vakfı’dır. Dolayısıyla, DSÖ, ilaç kartellerinin örgütüdür. Türkiye’deki sağlık sistemi de bu kartellerin istediği şekilde düzenlenmiştir. İtiraz eden sistemin dışında kalır, doktorsa ruhsatı bile elinden alınır!


Gazeteler sokağa çıkma yasağı günlerinde çıkmıyor. Dolayısıyla bu yazı kâğıda basılı gazetede yayınlanmayacak. Yazı biraz uzun olacak ama İnternet’te yer sıkıntısı yok.


Bu itibarla, sağlık sisteminin ne halde olduğunu, uzman tespitiyle bilginize sunmak istiyorum.
Emekli genel cerrah Uğur Yılmaz’ın “Sağlığın Karanlık Yüzü” diye 700 sayfalık bir kitabı var. Yılmaz daha kitabın girişinde Ivan Illich imzalı bir söze yer veriyor:


“Sağlık kuruluşları insan sağlığı için büyük bir tehdit haline gelmiştir. Tıbbi uygulamalar üzerinde mesleki denetimin sakatlayıcı etkisi bir salgın hastalık boyutlarına ulaşmıştır.”


Mesele bu kadar vahim aslında...


Uğur Yılmaz devam ediyor:


*Sağlık sistemi deyince toplum hekim ve hasta arasında olan ve hastanelerde verilen bir hizmeti anlamaktadır. Soruna böyle yaklaşıldığı zaman 'sistem' anlaşılamaz. Sistemin ön planında ABD'nin emperyalist küreselleşme stratejilerine uygun olarak ülkelerde uygulanacak sağlık sistemlerini belirleyen DTÖ, Dünya Bankası, OECD, İMF gibi küresel örgütler vardır. 


*Türkiye cephesine baktığımız zaman sağlık politikaları ile ilgili bütün kurum ve kuruluşların yöneticileri sistemin içindedir. Sağlık sistemi, hiç de bilimsel ilkelere göre, hasta veya insan yararına, kusursuz ve düzgün işleyen bir sistem değildir. 


*Aksine sistem, arkasında Dünya Bankası gibi ABD'nin küresel egemenlik örgütlerinin olduğu, her seviyede ilgili kişilerin ve çalışanların bu kirli ilişkilerde kendilerine verilen rolleri oynadıkları, kirli, mafyatik, nitelikli dolandırıcılık ve soygun sistemidir. 


*Bu kişiler toplum karşısında, TV ve basında yüzlerine masum-temiz bir maske geçirmektedir. Sağlık sisteminin bir de bilinmeyen, bilinmek ve görülmek istenmeyen, değiştirilmek istenmeyen karanlık bir yüzü vardır. 


*Kovid-19 salgını münasebeti ile Türkiye'nin sağlık sistemi bütün toplumu aldatacak bir şekilde övülmektedir. Bu sistemin Atatürk'ün kurduğu sistemin devamı olan kamucu bir sistem olduğu propagandası yapılmaktadır. 


*Sağlık haberciliği yalan haberciliğin en fazla uygulandığı bir habercilik şeklidir. Bu şekilde kitleler yönlendirilir, aldatılır, belli bir hedefe doğru yönlendirilir. Medyada maalesef sağlık ile ilişkili konularda doğru haberlere rastlamıyoruz. 


*Sağlıkta Dönüşüm sistemi, ABD’nin kurmak istediği yeni dünya düzeninin sağlık alanında uygulamasıdır. Atatürk’ün kurduğu sistemle bir ilgisi yoktur. Bu uygulama devletin sağlık alanından tasfiyesi, ABD emperyalizmi tarafından düzenlenen işletim sistemi ile tıp kartelinin çıkarlarına uygun bir sağlık piyasası oluşturulması,  sağlık kuruşlarının özelleştirilmesi ve bu iş tamamlanıncaya kadar mülkiyeti devlete ait olan sağlık tesislerinin işletmesinin SGK sistemi vasıtası ile oluşturulan sağlık piyasasına dâhil edilmesidir. 




*Devletin elinde gibi görülen sağlık tesislerine de kartelin ürünlerinin daha fazla satılması ve pazarlanması görevi verilmiştir. Bu amaca ulaşmak için tıbbi hizmet, tedavi, girişim, ürün ve cihazların satılması ve pazarlanmasında diğer komisyonculuk işlerinde olduğu gibi kâr payı dağıtılmaktadır. 


*Şu anda Türkiye'de uygulanan sağlık sistemi, Dünya Bankası tarafından kurulmuş ve yönetilmekte olan bir sistemdir. Milli bir sistem değildir. En son “Başakşehir Şehir Hastanesi”nin açılışı vesilesi ile “Sağlıkta Dönüşüm”ün bu son uygulaması da tüm halka kamucu bir uygulama olarak yedirilmiştir. Başakşehir Şehir Hastanesi bir devlet hastanesi ve yatırımı değildir. 


*Bu hastane Dünya Bankası ile ticari ortaklığı olan uluslararası Rönesans Holding'in Japon ortağı ile yap-işlet-devret yöntemi ile yaptığı bir hastanedir. Bu gibi hastanelerin milletin sırtına bindirdiği yük sıradan bir özel hastaneninkinden çok fazladır. Çünkü şehir hastanelerine gelir ve kâr garantisi de verilmektedir. Hastane belirlenen geliri sağlayamazsa aradaki fark Orhangazi köprüsünde ve benzerlerinde olduğu gibi devlet tarafından ödenecektir.  


*Bu sistem bir saat gibi düzenli işleyen bir ticari soygun sistemidir. Hem Dünya Bankası hem de onun küresel aktörleri, işbirlikçileri ve basını bu sistemi çok başarılı bulmaktadır. Bu tiyatro sahnesinde herkes nedense maymun rolünü oynamak istediği için sağlık sistemimizin daha bir süre böyle tıkır tıkır sorunsuz işleyeceğini söyleyebiliriz! 


*Günümüzde yalnız Türkiye’de değil, dünyanın büyük bir bölümünde sağlık hizmetleri; tıbbi ürün, ilaç ve teknolojilerin pazarlanmasının bir aracıdır. Sağlık sistemi, insan sağlığını koruma ve hastalıkları iyileştirmeyi amaçlamaz.


*Toplum; tıbbi ürün, ilaç, teknoloji ve tanı yöntemlerinin gereksiz ve yaygın kullanımını “sağlık hizmeti” sanacak biçimde koşullandırılmış ve yönlendirilmiştir. Toplum bu nedenle, sağlığı koruma ve hastalıkları tedavi amacı taşımayan tanı ve tedavi yöntemlerinin uygulandığını, kendisine iyilik değil kötülük yapıldığını algılayamamaktadır.


*Bu bozulup yozlaşmanın sebebi hekimlerden değil, sistemden kaynaklanıyor. Yozlaşmanın tıp ve ahlâk eğitimiyle düzeltilmesi, yaşanan aksaklıkların, sistem içinde çözülmesi olanaksızdır. Kaldı ki; sistem içinde kimse bu işleyişten rahatsız değildir ve düzeltilmesini istememektedir.


*Perde önünde veya satış tezgâhında görev alanlardan çok, perde arkasında ipleri ellerinde tutan tıp kartelini görmek ve iyi tanımak gerekmektedir. En önde görülen kişiler sadece kendilerine verilen rolleri oynamaktadır, oyunun senaryosu başka yerlerde hazırlanmış ve Türkiye’de sahneye konulmuştur.


*Ünlü İngiliz tiyatro yazarı Shakespeare, Dünya’yı bir tiyatro sahnesine benzetir ve tüm insanları bu sahnede oynanan oyunun oyuncuları olarak görür. İşte, sağlık piyasası da böyle bir tiyatro sahnesidir. Bu sahnede herkes sistemin kendisine verdiği rolü oynamaktadır. Daha doğrusu oynamak zorundadır. Oynanan bu oyunda sevinç, hüzün, komedi, trajedi, entrika, cinayet, kan, üzüntü, ölüm, aldatma, kandırma, dolandırıcılık ve çeteleşme dâhil her şey bulunmaktadır. 


BİRİNCİ TESPİT


*Kitapta anlattığım yaşanmış hikâyelerde birinci tespitim, halkın sağlık, tıp ve tedavi konularında derin bilgisizliği ve cahilliği olmuştur. İnsanlar her tür yalan ve dolana kolaylıkla inanabilmekte veya inandırılabilmektedir. 


*İnsanları inandırmak için hem modern hem modern olmayan tıbbi uygulamalar hakkında değişik yalanlar ve efsaneler uydurulmaktadır. 


*Kişilerin eğitimli olup olmaması ve hatta hekim bile olması bu yalanlara inanmalarını engellememektedir. Bu yalanlar, insanların gereksiz tedavi, ilaç kullanımı ve operasyonlar yapılması için sistemli olarak uydurulmakta ve yayılmaktadır. 


*Neredeyse herkesin ortak görüşü ve inancı haline gelen yalanlar, bireyleri kötü işletilen sağlık sisteminde korumasız bir duruma düşürmektedir. Hatalı uygulama, tedavi ve operasyonların yaptırılmasında insanları ikna etmede uygulanan birçok farklı yöntem bulunmaktadır.


*Halkın zararlı sağlık sisteminden kendisini kurtarmak için okuyup bilinçlenmesi de yeterli olmamaktadır. Ortada bir sistem varsa ve bu sistem herkese nasıl uygulanıyorsa size de yakınlarınıza da aynı biçimde uygulanacak demektir.


İKİNCİ TESPİT


*İkinci tespitim, yalnız hekimlerin değil, bu alanda çalışan yönetici ve öğretim üyelerinin de tıbbi konularda yetersiz ve bilgisiz oluşlarıdır. 


*Bu kişiler de ne yaptıklarını ve ne öğrettiklerini tam olarak bilmektedir. Çünkü bilimsel ve analitik düşünme yeteneklerinden yoksundurlar. Bu kişiler tüm mesailerini bilimsel uğraşlar için değil, para kazanmak için harcamaktadır.


*Tıp kartelinin bilim diye sunduğu dogmalar ve hipotezler, evrensel gerçeklikler ve doğa yasaları sanılmaktadır. Üniversitelerde bilim olarak sunulanlar aslında, akademik alanda yükselme amacıyla uydurulmuş, kimsenin okumadığı ve anlamadığı, benzerleri daha önce yüzlerce kez yapılmış çalışmaların türevlerini veya benzerlerini yazmaktan öteye geçmemektedir. 


*Yapılan çalışmalarda çoğu zaman neyin bulunmak ve gösterilmek istendiği bile belli değildir. Bilim, bir öneri ve uygulamanın onaylanması ile değil, çürütülmesi ile gelişir, gerçeğe bu yoldan ulaşılır. 


*Oysa üniversite öğretim üyeleri, tıp kartelinin bilimini bir dogma veya din gibi kabul etmektedir. Bunun dışında bir şey duymaya ve görmeye tahammülleri yoktur, eleştiri ve farklı fikirlerin açıklanmasından hoşlanmazlar.


*Hekimler, nasıl hasta tedavi edileceğini ve ilaç kullanılacağını bilmemektedir. Hekimlere tıbbi eğitimleri, ilaç ve malzeme firmaları tarafından verilmektedir! İlaç ve tıbbi malzemeler, firmaların yönlendirmesine göre tercih edilip pazarlanmaktadır. Hastalıklar ve sorunlar değiştiği halde tedaviler hepsinde hemen hemen aynı olmaktadır. 


ÜÇÜNCÜ TESPİT


*Üçüncü tespitim, tıp bilimi diye bir bilimin olmadığıdır! Hiç kuşkusuz insanı ve hastalıklarını inceleyen anatomi, fizyoloji, patoloji gibi tıbbi ilimler vardır. Ancak unutulmasın ki, bu bilim dalları ile ilgi dersler, yardımcı sağlık çalışanlarına da verilmektedir. Dolayısıyla bu dersleri almak kişiyi bilim adamı yapmaz.


*Hekimlerden ve sağlık çalışanlarından bu bilimlerle ilgili öğrendiklerini uygulamaları beklenir. Oysa eğitimleri sırasında bu bilim dallarında verilen dersleri, mesleki hayatlarında uygulamazlar, kullanmazlar.


*Bir kişinin okuyarak, görerek veya tecrübeyle öğrendiği ve yaptığı şeyler, bir bilim konusu olmaktan çok bir sanat veya zanaat konusudur. Bu açıdan bakıldığında hekimliğin; şoförlükten, futbolculuktan, bilgisayar kullanıcılığından bir farkı yoktur. Nitekim bilgisayar program ve araçlarını geliştiren kişilerin de bunları en iyi kullanabilen kişiler olması gerekmez. Kaldı ki, öğretilen tıbbi bilimlerin, tıbbi uygulama ile bir ilgisi yoktur.


*Tıp fakültelerinde hastalığın ne olduğu, bunların nasıl teşhis ve tedavi edileceği değil, gereksiz ilaç, tedavi, girişim ve teknoloji kullanmak için toplumun nasıl taranacağı, uygulanacak tedavi ve girişime bağlı olarak nasıl hasta yaratılacağı öğretilmektedir. 


*Günümüzde hastalıkların başlıca nedeni, gereksiz ve zararlı tedavilerin uygulanmasıdır. Gereksiz ve zararlı tedavi uygulamanın neden olduğu hastalık ve tıbbi sorunlara “iatrojenik hastalıklar” denilmektedir. Yani, hekimlerin uyguladığı tedavi ve yöntemlerin neden olduğu hastalıklara bu ad verilmektedir.


*Hekimlik eğitiminde, iatrojenik hastalıkların neler olduğu, nasıl oluştuğu, bunlardan kaçınılması için hekimlerin nerede durması gerektiği ve hangi durumlarda belirli bazı tedavi ve girişimleri yapmaması gerektiği öğretilmemektedir.


*Tıp bilimi olarak sunulan; tıbbi cihaz, malzeme, ilaç ve diğer ürünlerin geliştirilmesidir. Çarpıcı gerçek şudur, bu ürünleri üreten ve geliştirenlerin hiçbirisi hekim değildir! 


*Yapılan üretimlerin ve geliştirmelerin de çoğu, tanı yöntemleri ile ilgilidir. Eldeki tanı yöntemleri hastalıkların tanı ve tedavisi için yeterlidir. Bulunan yeni tanı yöntemlerinin tedaviler üzerinde bir etkisi yoktur. Tedavisi bulunmayan ve etkili bir şekilde tedavi edilemeyen hastalıklar için yeni tanı ve tedavi yöntemlerinin piyasaya sürülmesinin, hastaların iyileşmesi ve tedavisi için bir anlamı yoktur.


*Geliştirilen tıbbi tanı araçları ile yeni teşhisler, klinik durumlar ve algoritmalar tanımlanmakta, daha sonra bu tanımlara göre tedaviler ve ilaçlar tasarlanmaktadır.  Geliştirilen bir ürün, ilaç veya cihaz ya her hastada aynen uygulanarak ve kullanılarak moda olmakta ya da bunlar için yeni tıbbi durumlar ve hastalıklar icat edilmektedir. 


*Yeni hastalık icadında kullanılan başlıca yöntem istatistiktir. Vücutta bulunan bir madde veya özellik ölçülür, önce bir normal değer belirlenir ve bunun dışındaki değerler hastalık göstergesi olarak tanımlanır. Zamanla normal değer aralığı daraltılarak hasta sayısı artırılabilir.


*Devlet, kendi denetiminde olan sağlık kuruluşlarında yeterli bir sağlık hizmeti verilebilmesi için üzerine düşeni yapmamıştır. Hastanelerin çoğunda, asepsi antisepsi kurallarına uyulmamaktadır. İşin daha vahimi, hepsi tıp fakültelerinden mezun olan hekimlerin bu temel kavramlardan habersiz olmalarıdır. 


*Aynı durum diğer sağlık çalışanları için de geçerlidir. Cerrahlar ve anestezi uzmanları nasıl ve hangi durumda anestezi verileceğini ve hastanın ameliyata hazırlanmasının ne demek olduğunu bilmemektedir. Herkes kendine göre keyfi kural koymaktadır.


*Devlet, sağlık hizmetlerindeki yolsuzluk, usulsüzlük ve kötü uygulamaları görmezden gelmekte ve bunları yok saymaktadır. Bu konularda yapılan uyarı başvuruları gereği gibi inceleneceği ve soruşturulacağı yerde, kötü uygulamalarda bulunan kişiler korunmakta ve sorunlar görmezden gelinmektedir. 


*Bununla kalınsa neyse, çoğu zaman yolsuzlukları ve usulsüzlükleri ortaya çıkarıp duyuranların üzerine gidilmekte, bu kişiler cezalandırılarak susturulmaya çalışılmaktadır. Öyle anlaşılmaktadır ki; denetleyenlerin görevi, sistemin kusursuz işlediğini ve bir sorun bulunmadığını göstererek milletin gerçekleri görmesini engellemektir.


*Kitapta kanser hastalığı hakkında bir anlayış oluşturmak amacıyla bazı hastalardan örnekler verdim. Hastalara çoğu zaman zarar veren tedavilerin ve belki yararı olur diyerek yapılan uygulamaların, giderek temel tedavi yöntemleriymiş gibi uygulandığı görülmektedir.


*Bazı kanser türleri öldürücü değildir, bir tedavi ya da aşırı tedavi gerekmez. Lenfoma ve lösemi gibi bazı türler hariç, geliştirilen diğer tedavi yöntemleri ile daha iyi sonuçlar sağlanamamıştır.


*Toplum hem kanser endüstrisinin geliştirdiği teşhis ve tedavi yöntemleri, hem de kanseri tedavi ediyoruz diye ortaya çıkan sahtekârların yaptığı uygulamalar konusunda bilinçsiz ve korumasızdır.


*Türkiye’de sağlık sistemleri ve özellikle muayenehanecilik sistemi bilimsel olarak incelenmemiş ve eleştirilmemiştir.


*Kişiler, çoğunlukla rahatsızlıkları nedeniyle sağlık kuruluşlarına başvurmaktadır. Dile getirilen rahatsızlıklar çoğu zaman bir hastalık gibi ele alınarak gereksiz girişim ve tedaviler uygulanmakta ya da hastalar ameliyat edilmektedir.


*Sıradan rahatsızlıkları nedeniyle sağlık kuruluşlarına giden insanlar, en çok kötü muameleye uğrayan, gereksiz tedavi ve ameliyat edilen kesimdir.


*Kitapta, doğal doğum olayının nasıl sezaryen endüstrisine doğru dönüştüğünü örneklerle gösterdim. Aynı durum kalp cerrahisi ve kardiyoloji girişimleri ve kanser tedavileri için de geçerlidir. Bilinen ve alışılan her ameliyat türü için hemen bir ameliyat bandı açılmakta ve bu ameliyat sadece hastalara değil tüm topluma uygulanmaktadır.


*Devlet, sağlık hizmetinde kendisini sorumlu görmemekte ve gereğini yapmamaktadır.


*Sağlık sistemindeki ana sorunlar hep görmezden gelinmiş ve sağlıkla ve tıpla ilgili olmayan konular önemli sağlık sorunu olarak sunulmuştur.


*Mevcut sağlık sistemi bu durumdayken dış güçlerin etkisi ile küreselleşme gereği sağlık alanının özelleştirilmesi ve bu alandan devletin tasfiyesi gündeme gelmiş ve bu yapılmıştır.


*Sağlıkta dönüşüm olarak bilinen bu süreci neredeyse tüm siyasi partiler, sendikalar ve sağlık çalışanları gönülden desteklemiştir. Dönüşüm olayı da tarafsız ve bilimsel yöntemlerle incelenmemiş ve eleştirilmemiştir. Bu konuda yapılan tüm yayınlar, sağlıkta dönüşümü öven ve destekleyen yazı ve raporlardan oluşmaktadır.


*İnsan sağlığı alanında gördüğümüz sorunların aynısı veya benzerleri tarım ve veterinerlik alanlarında da mevcuttur. Veterinerlikte ve tarımda bitkilere kullanılan ilaçlar da kartelin etki alanındadır. Bu alanlarda da tıpkı insanlarda olduğu gibi, pazarlanan ilaçlar gereksiz bir biçimde kullanılmaktadır.


*Artık bu konularda, toplumun tamamı olmasa bile, bir bölümünün düşünmeye ve bir şeyler yapmaya başlamasının zamanı gelmiştir. 



Yazıyı, yine Uğur Yılmaz’ın hatırlattığı, İbni Sina’nın bir sözü ile bitirelim:
“Hiç kimse, görmek istemeyen kadar kör değildir.”






https://www.yenicaggazetesi.com.tr/asil-tehdit-virus-degil-uygulanan-saglik-sistemidir-55829yy.htm

10 Mart 2020 Salı

Doymadınız mı?

 

Doymadınız mı?

 

Hasip Sarıgöz

 

 

Bugün için, Türk ordusundaki at ve köpeklerin bile kendi hekimleri varken, Mehmetçiğin kendi hekimi yoktur!

 

 Türk tarihinde bilinen ilk askeri sahra hastanesi Sultan Melikşah zamanında kurulmuştu ve bu aynı zamanda dünya orduları içinde kurulan ilk askeri hastaneydi.

 

Yalnızca askeri hastane mi? Dünyanın ilk hayvan hastanesi olan “Gurabahane-i Lakla-kan”ı (Düşkün Leylek Evi); 19’ncu yüzyılda kuşlar için Anadolu’da (Bursa) yine biz Türkler kurmuştuk.

 

Bildiğimiz anlamda ilk modern askeri hastane ise, Sultan Abdülhamit döneminde 1898'de kuruldu.

 

Türk askeri hastaneleri, Sultan Melikşah döneminden beri Türk milleti için, çok ama çok değerli görevleri yerine getirdiler. Yakın tarihimizde ise; Trablusgarp, Balkan Savaşları, Birinci Dünya Savaşı, Kurtuluş Savaşı, Kore Savaşı (sahra sıhhiye), Kıbrıs Barış Harekâtı ve terör örgütü PKK'ya karşı yapılan operasyonlarda yurt savunmasına çok önemli katkılarda bulundu.
 

 

Bununla da kalmadı, Cumhuriyet’in ilk yıllarında; milletimizin başına bela olan frengi, sıtma, verem ve trahoma gibi hastalıklara karşı başlatılan savaşta en ön saflarda savaşarak başarılı oldu ve Türk milletinin geleceğine sağlıklı nesiller armağan etti.

 

Öyle ki, “Askeri Hastane” demek artık sadece Hastane demek değildi…
 
 

Peki ya neydi?

 

Asker Hastaneleri: Kolsuz gazimize kol, ayaksız gazimize ayak, kimsesiz gazilerimize ise dayanaktı…

 

Harekât alanındaki Mehmetçiğin güven kaynağıydı, moral kaynağıydı ve onun için toprağa dökülenin yerine kan, hepsinden de önemlisi ona bağışlanan can demekti.

 

  • Türkiye’nin ilk modern tıp kütüphanesi GATA'daydı.
  • İlk Radyoterapi Merkezi, 
  • İlk Yanık Tedavi Merkezi, 
  • İlk olarak Mikro cerrahi Eğitim ve Araştırma Merkezi, 
  • İlk Uyku Merkezi, 
  • İlkNükleer Tıp Merkezi, 
  • İlkBiyomedikal Mühendislik Merkezi, 
  • İlkHava ve Uzay Hekimliği Merkezi, 
  • İlk Yüksek Lisans Doktora Planlama ve Koordinasyon Merkezi, 
  • İlk Deniz ve Sualtı Hekimliği Merkezi, 
  • İlk Tıp Araştırma Geliştirme Merkezi yine GATA'da açıldı.
  • İlk otolog ve allojeneik kemik iliği nakli burada gerçekleştirildi.
  • İlk Pankreas ve böbrek (birlikte) nakil operasyonu burada yapıldı.
  • Türkiye'deki ilk bağırsak nakli yine bu askeri hastanede yapılmıştı.
 
 
Dünyanın en başarılı ortopedik protezleri (sizin anlayacağınız takma kol ve bacaklar) burada üretiliyor ve gazilerimize burada takılıyordu.

 
“Gülhane Müsamereleri” adı verilen tıbbi toplantılar, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan tıbbi bilgi ve kültür aktarım çabalarının, mihenk taşları arasında yer alıyordu.

 
Osmanlı ve T.C. döneminde kurulan bütün modern sivil hastaneler askeri hastanelerin bağrından çıkmıştı. Yani bu hastaneler Türk tıbbının anasıydı.

 
Fakat ne oldu? 

 
Kahraman Türk ordusunun içine yerleştirilen bir kısım hain, hainliğini yaptı ve milletinin verdiği silahı yine kendi milletine doğrulttu!

 
AKP iktidarı da bunu bahane ederek, askeri sağlık sistemini kökünden kazıdı!

 
Bilmeyen zanneder ki, 15 Temmuz Hain Darbe Girişimi'ni, sanki FETÖ değil de askeri hekimler yaptı!

 
Şaka gibiydi. Ama askeri hastanelerin tamamı kapatıldı!
 

 
Buralardaki askeri personelin birçoğu hiçbir suç işlemedikleri halde üzerlerine yapıştırılan yafta ile onurlarını ve onurla taşıdıkları üniformalarını kaybettiler!

 
Aynı "zücaciye dükkânına dalan bir fil gibi" milletin köklü ve sistemli kurumlarına girip neredeyse her şeyi alt üst edenler, düşman karşısında canını dişine takan Mehmetçiği yalnız bıraktılar.

 
Bu öyle bir yalnızlık ki, "Allah düşmanıma vermesin" denir ya, işte o cinsten...

 
Çünkü askeri doktor, aynı zamanda askerdi. Tıp eğitiminin yanında askerlik eğitimi de alır ve gerekirse bulunduğu birlikte eline silah alıp çatışmaya da girerdi.

 
Askeri doktor; askeri birlikte, cephede yetişirdi.

 
Askerle birlikte silah ve teçhizat kuşanırdı.

 
Dağda onunla yürür, gerekirse onunla birlikte savaşırdı…

 
Kurşun vızıltıları altında kanamaya tampon yapar, serum takar, dikiş atardı.

 
Gerekirse sürünerek, gerekirse sürüyerek Mehmetleri ateş hattından çıkarır ve ona Allah’ın izniyle onlara yeni bir hayat bahşederdi.

 
Şartlar ne kadar çetin olursa olsun onunlaydı, onun yanındaydı, komutanıydı, abisiydi, silah arkadaşıydı ve onun koruyucusu/kurtarıcı meleğiydi.

 
Hiç çatışmaya girdiniz mi?

 
Girdiyseniz beni çoktan anladınız. Yok, girmediyseniz o zaman da ne olur gönlünüzle, yüreğinizle ve vicdanınızla düşünün.

 
Şimdi yapılan şey, Mehmetçiğin yüreğindeki bu büyük güveni, bu büyük dayanağı çekip almak değil mi?

 
Siz ister kabul edin ister etmeyin, harp cerrahisi diye bir gerçek vardır. Hap yarasını da en hızlı şekilde harp doktoru tedavi eder. Bunun kimyasal silah etkileri var, radyasyonu var, denizaltı hekimliği, yanık hekimliği var, var oğlu var...
 

 
Askerler, milleti adına aldıkları çok tehlikeli ve bazen de bir o kadar da gizli görevleri yaparlarken; sadece gözlerini, kulaklarını, ellerini ve ayaklarını kaybetmezler.

 
Tunç yürekli ve çelik bilekli olsalar bile psikolojileri bozulur, hatta akıllarını bile kaybedebilirler.

 
İşte bu vaziyetteki hastaların tedavisi de mahrem koşullar gerektirir. Hastanın bu hale nasıl geldiğine dair birliklerinden, komutanlarından ve görev arkadaşlarından detaylı raporlar istenir ve bu raporlar ile operasyon tutanaklarından da faydalanılarak, neden sonuç ilişkisi analiz edilerek teşhis konulur ve bu askerler tedavi edilmeye çalışılır.

 
İşte bu raporlar ve operasyon tutanakları devletin, milletin ve personelin bekası açısından birçok gizli bilgiyi de içerir.

 
Bu gizlilik; birliklerimizin ve personelimizin yumuşak karnı sayılabilecek her türlü zayıf, eksik ve gedik taraflarımızı içerdiği gibi, göreve gizlilik derecesi verilmesine sebep olan, milli menfaatlerimizle ilgili birçok mahremiyeti de içerir.

 
Şimdi düşünün... Bu gizli bilgiler şimdilerde kimlerin elinde???

 
Biliyorsunuz, devlet hastanelerindeki personelin önemli bir kısmı yerel personelden oluşuyor. Bu personelin içinde niceleri var? Şimdi yaralı evlatlarımız bu hastanelere getiriliyor, tabi ki getirilene kadar hayatta kalabilirlerse.

 
Kan kaybından şehit olan evlatlarımızı duyuyoruz!

 
Kan verilmediği için şehit olan çocukları duyduk!
 

 
“Bırakın ağrı çeksin!” dercesine, kayıtsız kalanları ve bu durumdan adeta zevk alanları bizzat gördük!

 
Güneydoğudaki devlet hastanelerine zorunlu olarak yatırılan yaralı gazilerin PKK’lı doktor ve hemşireler tarafından taciz edildikleri, doğru dürüst tedavi edilmedikleri ve hatta bilerek ölüme sürüklendikleri iddialar arasındadır!
 

 
Ne yazık ki bugün, leylekler ve göçmen kuşlar için bile hastane kurmuş olan Türk milletinin, Mehmetçiği için bir hastanesi ve sahra sıhhiye sistemi yoktur.

 
Bugün için, Türk ordusundaki at ve köpeklerin bile kendi hekimleri varken, Mehmetçiğin kendi hekimi yoktur!

 
Peki, kendi ellerinizle meydana getirmiş olduğunuz bu garabeti sonlandırmak için neyi bekliyorsunuz?

 
Bakın her gün şehitler veriyoruz, yaralılarımızın gerçek sayısını bilen bile yok!

 
Yaptığınız bu vahim yanlışlar nedeniyle, daha kaç Mehmet acı ve ağrı çekecek?

 
Kaç Hüseyin hastanelerde zehirlenecek?

 
Kaç Ali, kaç Mehmet kan kaybından gidecek?

 
Kaç kınalı kuzu daha toprağa düşecek?

 
Kaç ana kususu daha, traktör kasalarında üst üste yığılarak 
tahliye edilecek?


Kaç İbrahim? Kaç İsmail? Kaç Hasan?

 
Kana ve cana doymadınız mı daha?