Azerbaycan Türklerinin 20 Kara Ocak Faciası

 

Azerbaycan Türklerinin 20 Kara Ocak Faciası

  

Dr Ayten Ahmedova

1990 Ocak 19-dan 20-ne keçen gece Bakıda Sovyet ordusu tarafından sivil halka karşı korkunç, kitle imha olayı yapıldı. Bu kanlı olayın işlenmesinde önemli amaçlardan biri kendi haklı taleplerini ileri süren, bu taleplere demokratik yollarla ulaşmak isteyen, bağımsızlık, özgürlük, egemenlik isteğinde olan Azerbaycan halkının iradesini kırmak, insanların bağımsızlık arzularını tankların tırtılları altında ezmek idi.

 

 Sovyet İmparatorluğu masum insanların kanını axıtsa da, halkımıza karşı benzeri görülmemiş zulüm etse de, isteğine nail olamadı, milli onurumuzu kırmak bilmədi.Dahi Bahtiyar Vahapzade tebirince desek:

O cumartesi gecesi, o qetl günü, –

Mümkine çevirdik çok namümkünü.

Halkın kalbindeki korku mülkünü,

O gece dağıdıb sökdü şehidler.

Tarihi yaşatıp diləyimizdə,

Bir yumruğa döndük o gece biz de.

Yıkıp köleliği kalbimizde

Cesaret mülkünü dikti şehitler.

Halkın başına getirilen bu suç Sovyet İmparatorluğu’nun iç yüzünü bariz bir şekilde ortaya çıkardı. Aslında imparatorluğun Bakü’de bu kanlı olayı işlemekten ittifaka üye olan diğer cumhuriyetlere gözdağı vermek planı, imperyanı zor gücüne muhafaza etmek girişimi de boşa çıkmış oldu.

 

1990 yılı Ocak 19-dan 20-ne keçen gece Azerbaycanda masum insanların kurşuna edilmesi işlemi SSCB Savunma Bakanlığı , DİN özel randevular ve KGB’nin “A” tahribat grupları tarafından organize olunmuşdu.Bu facia eli yüzlerce masum insanın kanına batmış, daha sonra Nobel barış ödülü almış Mihail Gorbaçov tarafından organize edildi.

 

 20 Ocak günü 131 kişi öldürülmüş, 600’den fazla kişi yaralanmıştı. Öldürülenler arasında beş milletin temsilcileri, 20’den fazla kadın, çocuk vardı. İnsanları özel gaddarlıkla ve yakın mesafeden vurdu. Örneğin, Y.Meyeroviçə 21, D.Xanməmmədova 10’dan fazla, R.Rüstemov 23 kurşun vurulmuşlar.Hastaneler, “ambulans”lar ateşe tutulmuş, doktorlar öldürülmüş, adamlar süngü-bıçakla qatl edilmişdir.Qanlı Ocak günü Azerbaycan Türklerine zulüm edildi, ancak halkımın iradesi yenilmedi zalim teröristlere:

Zalım övünmesin zülmləriylə,

Min bir iftirasıyla, bin bir seriyle.

Hakikat uğrunda ölümleriyle

Ölümü kamına çekti şehitler

Karabağ savaşında, Hocalı faciasında, 31 Mart 1918 tarihinde Ermenilerin işlediği soykırıma olduğu gibi dünyanın Azerbaycan halkına ikili yaklaşım standartları 20 Ocak faciasında de kendini göstərdi.

 

Beynəlxalq birlik 1956’da Budapeşte, 1968 yılı Prag, aynı zamanda 1989 yılının Tiflis, 1991 yılının Riga ve Vilnius olaylarına uygun hukuki değer verdiği halde, 1990 yılının Ocak ayında Bakü’de işlenen kanlı trajediye farklı perspektiften baktı. 1990 yılının Aralık ayında ise Gorbaçov’a hatta Nobel barış ödülü de verildi.

 

“20 Ocak faciasının 4. yıldönümünün yapılması hakkında” Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev’in 5 Ocak 1994 tarihli kararı ile Milli Meclise 20 Ocak olaylarına tam siyasi-hukuki değer verilmesi tavsiye edildi …

 

 Milli Meclis’te tartışmaların sonucu olarak 1994 martın 29-da “1990 20 Ocak’ta Bakü’de işlenmiş trajik olaylar hakkında” karar kabul edildi. 

 

Kararda, 1990 yılının kanlı 20 Ocak faciasına devlet düzeyinde siyasi-hukuki değer verildi …

 

Bugün bizler özgür, demokratik bir ülkede yaşıyorsak bunu şehitlerimize borcluyuq.

 

Canını Vatanı için siper etmiş insanları asla unutmamalıyız

 

http://www.qiriminsesi.com/azerbaycan-turklerinin-20-kara-ocak-faciasi.html 

Türkçülük ve Osmanlı

 

 

 

Türkçülük ve Osmanlı

 

 

Hasan Halis Altun

 

 

Mücadele, bir varlık nedeni olarak kabul edilirse; aile, okul, iş hayatı gibi yaşam alanları da mücadeleyi çeşitlendiren ve sağlayan unsurlardır. 

 

Tıpkı, kişisel mücadelenin, bir varlık nedeni olması gibi. Ülkelerin, milletlerin de bir mücadele alanı vardır ve ırkların yaratılış gereğidir.Kişisel anlamda hayat boyu devam edecek olan mücadeleler milletler anlamında da dünya var oldukça bir çok alanda devam edecektir. 

 

Bu bağlamda bakıldığı zaman önemli olan mücadelelere hazır olmak yada mücadele alanlarını bizzat oluşturmaktır. Bu nokta’da milletler için ihtiyaç duyulan bir temel unsurun ruh olduğunu söyleyebiliriz. Ruh varsa beraberinde ülkü, teknik, aksiyon ve nihayetinde sonuç doğabilecektir.

Ülkü milli üstünlük inancı büyüme isteğidir.Milli ülküler de milletler için itici güç, yaratıcı kuvvettir.Türk ülküsü uğrunda nice inananların kendisini feda ettiği prensip haline gelmiş bir düşünce, bir ülküdür.

Büyük Türkelinde Türk milletinin kayıtsız şartsız hakimiyeti ve bağımsızlığı ile Türklüğün her alanda her anlamda diğer milletlerden ileri olma düşüncesidir. 

 

Dünya Türklüğü sadece Türkiye türklüğünden ibaret değildir bugün Rusya, Çin, Afganistan, Bulgaristan, Yunanistan, Suriye, İran ve Irak’ta da Türkler vardır ve kaybettirilmek için senelerdir asırlardır uğraşılmasına rağmen kaybedilmeyen bir “ruh” yaradılış gereği olarak o soydaşlarımızda da vardır ve yaşamaktadır .

 

Bunu Irak, Doğu Türkistan, Kıbrıs ve Bulgaristan gibi dünyanın her bölgesinde Türklerin yaşadığı her coğrafya’da görebiliyoruz. Bu ruh bugün türkçülüğün gereği ve izdüşümüdür. Türk ülküsünün ayakta olduğunun ispatıdır.

Bu ülküye sahip olan insanlar için İzmir’i kurtarmak için yapılan savaş neyse Bakü’yü, Karadağ’ı, Kıbrıs’ı kurtarmak için yapılan savaş’ta aynıdır çünkü Türk Milleti birdir ve tek ruhtur.

 

 Bilge Kaan’dan itibaren sayısız savaşlar seferler saldırılar geçirmesine rağmen bugün Türk varlığının mevcudiyeti soyal yapıyı dinamik tutan olgunun ruh’un bir sonucudur. İşte bu ruh’un siyasi plandaki adı milliyetçilik refleksidir. Bu refleks zaman zaman Milliyetçiliği bir tepki ideolojisi gibi algılanmasını sağlamakta olsa da Türkçülüğün kökeni, tarihi bu genellemenin dışındadır.

Osmanlı Devletinde azınlıkların milliyetçiliği hızlanırken Avrupa’da Asya tarih ve kültürüne karşı ilgi de gitgide artıyor ve incelemeler yapılıyordu yeni bilgiler gün ışığına çıktıkça Türklerin çok eski bir millet olduğu büyük devletler kurduğu ve orjinal bir medeniyet olduğu ortaya çıkıyordu. 

 

Bu sonuçlarla beraber Türkçülüğün de tarihinin çok eskilere dayandığı Fransız Devriminden bağımsız bir şekilde zaten var olduğunu gösteriyordu .

 

Osmanlı azınlıklarının isyanlarına karşı aksiyon olması da onun refleksel bir tepkisi olduğunu ortaya koyuyordu ki bu ayrım yeryüzündeki diğer milliyetçi akımlarla Türkçülüğün arasındaki en belirleyici farktır.

Türkolojinin bir bilim olarak ortaya çıkma süreci Türk Dili araştırmalarının sonucudur Araştırmalar sonucu ortaya çıkan bilim Türkçülük şemsiyesi altına girmiştir. Türkoloji Türk milletinin tarihini, dilini, etnografyasını yeni keşifler halinde bilim dünyasının önüne sundukça heycan yaratıyor Türk tarihinin eskiliği ve büyüklüğü anlaşıldıkça nesillerin önünde yeni ufuklar açılıyordu. 

 

1893 yılında Osmanlı’da çıkarılan ikdom gazetesinde Türk Gazetesi başlığıyla çıkması bu hareketini gelişeceğinin işareti değil refleksin göstergesi olmuştur

Genel olarak değerlendirdiğimizde Türkçülüğün Osmanlı Devleti döneminden, özellikle Fransız Devriminden önce de varolduğunu Bilge Kağan yazıtlarından da anlayabiliyoruz.

 

Milliyetçilik bir aksiyondur ve gelişmelere göre refleksel tepkiler gösterir. Osmanlı azınlıklarının isyanları döneminde de bu şekilde olmuştur. Yaşanan gelişmeler ve imparatorluğun içinde bulunduğu zor duruma bir tepki belki de kurtuluş olarak olarak görülmüş olma ihtimali yüksektir. 

 

Türkçülük ezelden beri var olan türk milletinin her ferdinin sahip olduğu bir temennidir ve bu temenni Türkeli’nin birleşmesi Türk insanının en iyi, en yüksek seviyede yaşatılması arzusudur. 

 

Bununla birlikte durağanda değildir. Döneme göre refleksel tepkiler gösterip savunmasını yapabilen bir ruh, algı ve iç güdüdür.

 

http://www.kavgamiz.com/orkun/turkculuk-ve-osmanli-y2279.html